Atletiek

Ieder jaar op school trainen ze met gym voor atletiek onderdelen. Als je goed bent kun je het bijna tot de Olympische Spelen halen.

Eerst heb je de sportdag op school. In dit geval een naburige school aangezien Raafje haar nieuwe school wel klaar is maar buiten nog niet alles. Dan heb je de 'zones' waarbij je tegen andere scholen strijdt en daarna, dan is het de grote wedstrijd voor de 'districts'.

Raafje eindigde hoog genoeg met hoogspringen en sprints om het bij de zones nog een keer te mogen proberen. Helaas was de tegenstand nogal fors daar met hoogspringen en ging ze niet door naar de volgende ronde...Als je de sprint goed doet ga je daar estafette lopen. Ze vond het niet makkelijk aangezien ze de plaats in nam van iemand in de groep die al jaren mee liep. Hetzelfde kliekje ging alle jaren door. Maar dat is dan pech; ze heeft er hard voor gelopen, dat andere meisje verslagen dus wat zeuren we nou?

Het ging helemaal goed bij de zones; ze wonnen! Eigenlijk een heel gedoe voor een paar minuten rennen maar iedereen was ontzettend blij ! Je kan nu zeggen dat je team de vier snelste meiden van het hele schooldistrict heeft en dat jij er eentje van bent.

Mocht(en) ze het gaan halen tot de Olympische, ben je de eerste die het weet !

Dierentuin

De dichtsbijzijnde dierentuin is het BC Wildlife Park, ongeveer anderhalf uur rijden van ons vandaan. We zijn er een aantal jaar geleden voor het laatst geweest en vonden, met het lange weekend in het vooruitzicht, het tijd voor een uitje.

Het park heeft dieren in het 'assortiment' die voornamelijk ook bij ons in de buurt wonen. Dat gezegd moet ik het antwoord schuldig blijven waarom er onder andere kamelen logeren....Maar de meeste dieren zijn dus buren.

We hadden prachtig weer die dag en ook nog gezelschap. We hadden Twist mee, onze nieuwe buurjongen van de overkant, en die was aangenaam gezelschap voor ons, dames. Hij was een beetje teleurgesteld dat we zijn liefde voor videospelletjes niet deelden en dat wat ons betreft een auto iets was met vier wielen maar verder ging het prima.

Het is wat raar om een grizzly beer van dichtbij te zien. Dat wil je hier normaal gesproken niet tegenkomen. Het verhaal gaat dat je bij een zwarte beer nog een kans maakt maar die wel kan vergeten bij deze broer. Deze ging voor het predikaat 'knuffel' hoewel die klauwen er niet misselijk uit zagen.

De meeste dieren die er wonen hebben daar definitief hun woonplaats door bijvoorbeeld een ongeluk waarbij ze zelf gewond zijn geraakt of wees zijn geworden. Het hoeft niet perse een dier te zijn dat met uitstorven wordt bedreigd. Ik zag wolven, een das, bizons, beren, verschillende roofvogels, stekelvarkens, uilen, coyote en herten.

De 'bold eagles' waren wel mijn favoriet; ik vind ze zó mooi en geniet altijd als ik ze hier in de buurt zie vliegen.

We hebben hier, om nog even uit te leggen, weinig vakantiedagen -als je aan het werk bent- en daarom is er bijna iedere maand wel een weekend met een dag extra. Raafje had er zelfs twee; een ontwikkeldag voor de leraren op vrijdag zorgde voor een extra dag er nog bij. Het lange weekend in mei is de 'koninginnedag' vanwege de verjaardag van queen Victoria. Die is overigens in 1901 al overleden. Dit lange weekend in mei is bijzonder omdat het min of meer het begin van het mooie weer aankondigt. Het is het eerste weekend wat je theoretisch kunt doorbrengen met de caravan, tent of camper. Veel mensen gaan er dan ook op uit.

We hebben nog meer gedaan dan weekend maar daarover later meer...

Terug in de tijd

Raafje en ik gaan op zondagmorgen terug in de tijd. In onze Victoriaanse kledij staan we in de General Store op de Historic O'Keefe Ranch, een museum op zich, waar we 20 soorten snoep verkopen.

Het begon eigenlijk toen Raafje in de voorjaarsvakantie kwam helpen op een symposium en ook vrijwilligerswerk wilde doen. De eerste keer kreeg ik voor moederdag en nu zijn we voor vast. We hebben deze kostuums uit hun verzameling mee naar huis gekregen en dragen die iedere keer daar.

De kostuums bestaan uit een onderrok, jurk of blouse en rok, broche en hoed. Het schort moeten we iedere keer daar laten. De onderrok is omdat het in die tijd ongepast was om je rok/jurk tussen je benen te hebben met lopen. De kleding was ontworpen om de taille smaller te laten lijken met de buste vooruit en je billen mochten groter lijken. Die taille lukt bij mij niet erg met een sjaal er twee keer omheen en het schort. Mijn kostuum is gewoon niet zo flatteus als die van Raafje die er geweldig uit ziet.

De General Store is ingericht als een museum. Er zijn uitstallingen van wat dames en heren meer dan 150 jaar geleden in de winkel kochten als ze daar kwamen, soms pas na twee dagen met paard en wagen. Je kwam er in ieder geval twee keer in het jaar; in de lente voor de zomerspullen en in de herfst voor de winter bestelling. In principe kocht je er alleen dingen die je niet zelf kon maken of groeien.

We hebben een koelkast, wasmachine, stofzuiger, koffiemolen (groot voor commercieel gebruik), ijsmachine en heel veel blikken en pakjes. Thee, koffie, medicijnen, haarspullen, speciale kopjes voor heren met snor, sleetjes, schoenen, tabak, gereedschap. En deze General Store was lange tijd het enige postkantoor in de verre omgeving waar twee keer per week de postkoets langs kwam.

Het leuke van de Historic O'Keefe Ranch is dat het als het ware getuige is van een periode in de geschiedenis. Cornelius O'Keefe heeft daar jarenlang gewoond en gewerkt en drie vrouwen gehad. Omdat hij ook rijkdom heeft gekend is het herenhuis waar hij met zijn gezin woonde, een prachtige manier om te zien hoe de rijke mensen in die tijd leefden met de verzameling van spullen afkomstig uit de hele wereld. Natuurlijk ook met Delfst blauw en - groen.

We verkopen zuurstokjes en jelly beans, gummie beertjes en lollies. Zoutwater toffees, caramels, candy corn en kippenbotjes (?). Vooral kinderen kijken hun ogen uit. We wegen het snoep af in kleine bruin papieren zakjes en proberen het allemaal zo authentiek mogelijk te houden uit de begin tijd van de ranch. Als je op de link rechts klikt voor de ranch en op de knop 'volunteers' drukt krijg je een beetje een idee waar we zijn op zondagmorgen.

Er is een zadelmakerijk een pottenbakker, tractor ritjes, met evenementen zijn er extra dingen voor de kinderen. Er is een kerkje, er zijn dieren en allerlei gebouwen en tractoren uit de lange periode van de ranch.

Er is nog geen gids voor de rondleidingen door het herenhuis die Nederlands spreekt en ik heb eigenlijk mijn zinnen daarop gezet sinds het -zucht- niet meevalt om hier een baan te vinden.

Boekenwurm

Officieel heet het "Gypsybreath, Longstocking and Bookworms" en op andere scholen soms "Battle of the Books" maar het komt allemaal op hetzelfde neer: je leest je suf!

Gisteravond was het evenement. Er waren teams samengesteld met verschillende leeftijdsgroepen, ook volwassenen. Ze hadden een naam, ze wisten als wat ze verkleed gingen, poster en iedereen nam wat eten mee.

Ze waren de "candy mice detectives" en zo zag Raafje eruit. Ze was, van de muizen, M&M's en dat zag je! Haar t-shirt had randjes van chocola, ze had "M&M" op de voorkant staan in letters van dat papier en op de achterkant in Twizlers regenboog snoep "I want candy". Haar nagels waren gelakt in de goede kleuren en haar slippers hadden ook daarin versieringen. Armbanden van Twizzlers en een M&M op een oude ring. Wat een lol met een hot glue gun!

Het was een super avond. Ze aten zich rond aan snoep, chips, pizza en baksels. Ze kregen vragen over de boeken en moesten als antwoord de betreffende boek titel omhoog houden. En haar team eindigde op een gedeelte tweede plaats met als prijs: een boek.

Ze was goed. Dat kan ook niet anders want ze houdt van lezen. Ze doet niet onder voor een 'echte' Canadees en had 9 van de 12 titels gelezen. Regelmatig zag ik haar zo van ja-ik-weet- het-is-zus-en-zo. En ze zag er prachtig uit, al zeg ik het zelf na zoveel werk.

Pasen

De vraag die aan mij gesteld wordt hier is wat voor paast- radities "we" in Nederland hebben. En eigenlijk heb ik geen flauw idee en kom ik niet verder dan het paasontbijt.

Bij mijn ouders thuis was het altijd vooral het ontbijt waaraan veel aandacht werd besteed. Paas-krentenbrood met spijs (wordt hier deerlijk gemist) en zo'n heerlijke luchtige tulband. Er was altijd koude rollade én gekleurde hardgekookte eieren. Natuurlijk wist je niet waar je precies mee moest beginnen en wilde je alles proeven tot je plofte.

Dat ik klein was kregen we een doorzichtige paashaas met een gekleurd hoofd dat mijn moeder na Pasen wegstopte en jarenlang weer opdook op Pasen gevuld met manna; gepofte rijst met een kleurtje.

Het was onze eerste feestdag samen in ons nieuwe huis. De 'paasdoos' hebben we tevoorschijn gehaald en we hebben, vooral de tafel, versierd. De meeste dingen blijven leuk, omdat je ze maar eens per jaar ziet, denk ik. Ik had muffins gebakken met rauwe eieren in de oven die natuurlijk hard op tafel verschenen. Mijn eigengebakken hotcrossbuns; een soort kleine rozijnen bolletjes, kon ik weggooien. Het deeg kwam al ongeloofwaardig uit de broodbakmachine. Gelukkig hadden we niet tekort te eten. En ook wat chocolade paaseitjes al zijn ze hier niet zo goed en/of goedkoop als in NL.

We hebben paas diner gehad, niet één maar twee keer. De eerste keer bij Canadezen met een uitgebreid maal met kalkoen. Cranberrie saus, geroosterde groenten, salade, jus en stuffing. Toetjes: pavlova (door mij gemaakt) en bosbessentaart. Alles was heerlijk en het gezelschap onderhoudend.

De tweede keer aten we bij NL mensen en, wat mij betreft mag dat een traditie worden, nasi goreng met sate, koolsalade en warme groenten, kroepoek en als toetje cupcakes bij het vuur buiten met gitaarmuziek. Ik teken ervoor!

We hadden mooi weer met Pasen. Niet zo mooi als in NL maar goed genoeg om heerlijk te kunnen genieten van het zonnetje nadat wij hier op donderdag nog een fikse sneeuwbui hadden gehad. Vrolijk Pasen!

Concert

Ik weet zeker dat mijn opa verschrik- kelijk trots op mij is na de concerten van afgelopen weekend !

Sinds half januari zit ik bij een plaatselijk koor van bijna 140 leden die al jarenlang door een zeer goed team geleid worden. Ik heb hier twee jaar geleden in een klein koor gezongen en besloot nu opnieuw de sprong te wagen. De gemiddelde leeftijd ligt erg hoog maar de kwaliteit is ook. Drie maanden lang hebben we aan een programma gewerkt met klassieke stukken, spirituals, musical en country en dit weekend waren de afsluitende concerten.

Het moeilijkste stuk was "How lovely is thy dwelling place" uit het Requiem van Brahms, het populairste "Halleluja" van Leonard Cohen, het meest bijzondere "Today I'm gonna try and change the world" van Johnny Reid, het grappigste de Oklahoma-medly en mijn favoriet is "Country Roads" van John Denver.

Drie maanden lang heb ik met nieuwe en bekende gezichten samen in dit koor gezeten en geoefend op woensdag avond, iedere keer twee uur lang. We kregen een oefen cd mee waar de gedeelten die van mij van belang waren -alto 1- op stonden. Op de piano gespeeld door de dirigente zodat ik precies wist hoe het moest klinken. Een van de klassieke stukken had minimaal 6 partijen die verschillend waren maar op hetzelfde moment gezongen moesten worden.

Van muziek lezen heb ik niet veel kaas gegeten al ben ik niet helemaal onwetend na één blokfluit boekje en ik heb geprobeerd wat op te steken in het begin van Raafje haar pianolessen, jaren geleden. Dit was net wat ik nodig had: iets wat mijn volle aandacht nodig had maar wel leuk was. Ik kan niet uitleggen hoe heerlijk het was dat ik die uurtjes al het andere bij de deur achter kon laten en me op de muziek kon richten. Met na afloop nog even napraten bij Tim Hortons (dé Canadeze koffie-, donut- en broodjeszaak) met bekenden.

In september ben ik weer van de partij. Het staat me nu een beetje tegen dat we dan meteen met de kerstliedjes aan de slag gaan maar dat went vast snel. Hoe heb ik het gedaan, opa?

Road trip

Raafje en ik zijn op een 'road trip' geweest samen. Drie dagen lang samen in de auto, samen in bed en samen in bad (nou ja, hot springs). En dat had natuurlijk zijn ups en downs.

Anderhalf uur later dan gepland vertrokken we naar Nakusp. Via een omweg want de hond moest natuurlijk ook op vakantie maar ging niet met ons mee. We vonden een geweldige lokatie in Falkland waar de ruimte om rond te rennen zich uitstrekte vanaf de voordeur. We hebben haar wel gemist.

De route ging, via Salmon Arm and Revelstoke over highway # 1 en 23 naar beneden, met het pontje over van Shelter Bay en eindigde de eerste dag laat in de middag bij Cozy Cabins in Nakusp. We hadden dat uitgezocht omdat het bijna downtown was (ik) en een hottub had (Raafje). Nu hadden we moeten bedenken dat 'cozy' wat ze proberen te vertalen in het Engels met 'gezellig' toch iets anders gezien wordt hier dan door ons. Het houdt natuurlijk in dat alles over zijn beste tijd heen is en dat er licht tekort dan wel op de verkeerde plek is. Maar de hot tub in de regen en het donker was heerlijk en het ontbijt kregen we en hoefden we niet te maken.

In Nakusp zelf was het rustig en dat is zacht uitgedrukt. Aan Arrow Lakes gelegen is het vast een plaatje in de zomer maar er is weinig te beleven als de sneeuw nog meer hier dan daar ligt en de temperatuur alleen aangenaam is die enkele keer dat de zon zich laat zien. Wat niet weg neemt dat Raafje uren (OK, een uur) heeft doorgebracht -twee keer- in het winkeltje Spiritwood met spirituele muziek, boeken, fonteintje en, het allerbelangrijkste, heeeel veel kristallen.

Grootte, kleur en prijs werden tegen elkaar afgewogen om de beginnende collectie zo evenwichtig mogelijk op te bouwen. En ik denk dat dat uitstekend gelukt is! Dus na de eerste keer moesten we natuurlijk de volgende dag weer terug. Ik weet niet of het een voor- of nadeel is dat het uren rijden en een pontje van ons vandaan is....

Wat hebben we gedaan behalve dat? Gepicknickt aan het water in de zon (jas los) en bewolking (deken om ons heen) met een kat die wel verliefd op ons leek, en iedere voorbijganger. Winkeltjes gekeken van binnen en buiten. Uitgevonden dat het museum dicht was omdat alles pas tot leven komt op en met ingang van het lange weekend in mei.

De tweede nacht hadden we een eigen cabin tot onze beschikking. Dit was een stuk leuker. Raafje bouwde een mooi kunstwerk van materiaal door de natuur ter beschikking gesteld en wat voor beest(je) ik ook zou zijn, ik had het graag als huis gehad. De magnetron maaltijd was ont-zet-tend vies, ik heb lekker gewonnen met het speciaal voor deze reis aangeschafte Yatzee spel en natuurlijk.............de hot springs.

Canada heeft talloze hot springs. Deze uit de bergen komende bronnen moeten met water uit het meer of de rivier afgekoeld worden om tot een aangenaam warme, bijna hete temperatuur afgekoeld te worden. Daar kun je dan, korte of langere tijd, heerlijk in rondhangen, altijd in de buitenlucht. Wij gingen heen toen het nog licht was en kwamen in het pikdonker terug de berg af. Aan het water wordt meestal een heilzame werking toegekend door de aanwezigheid van mineralen in een bepaalde, van de omgeving afhangende, verhouding. Maar het is ook gewoon lekker, zeker als het wat kouder is, je om je heen nog sneeuw ziet en het ook nog donker is en gaat regenen.

Een dagje heen, een dagje daar en dan is het weer tijd voor de terugweg. Zowel heen als terug kwamen we een enkele auto tegen die ons tegemoet kwam maar niets voor of achter ons vanaf Revelstoke tot Cherryville. Heerlijk is dat om te rijden, je kunt wat afwijken van de geadviseerde wegsnelheid, zeker in bochten en langs mooie plekjes. De wegen waren uitstekend, geen sneeuw en slecht op een enkele plek het gevaar van aquaplanning.

Voor mij was dit de eerste keer sinds ik me eigenlijk kan herinneren dat ik zo lang achter elkaar heb gereden aangezien mijn taken in de vakanties anders gedefinieerd waren. De enige keer dat ik me onderweg niet comfortabel voelde was in Fauquier waar het pontje is en een bord dat zegt dat het volgende tankstation weet-ik-veel-hoeveel kilometer weg is. Als je dan wilt tanken en er hangt een briefje: 'geen benzine, kom in de zomer terug' dan weet je weer dat je in Canada bent.

Ik heb het gehaald tot de eerstvolgende pomp in Cherryville. Zonder dat het lichtje ging branden.....