Onverwachts Nederlands bezoek

Ze kwamen even gedag zeggen en bleven op mijn uitnodiging bij ons slapen.

Het was half 3 's middags en ik was aan het werk. Mijn dienst zat er bijna op toen er iemand binnen kwam lopen die kwam vragen naar een Nederlandse dame die er moest werken en begon Nederlands tegen mij te praten. Ik was zó verbaasd dat ik het even niet meer wist, alleen dat het een heel bekend gezicht was. Nadat we er achter waren dat het bekend Castricum's volk is hebben we samen koffie gedronken en gingen toen met zijn allen naar huis. Ik had ze uitgenodigd te blijven logeren en zij namen het aanbod aan!

Raafje was een beetje boos omdat ik een beetje aan de late kant was maar ze wist de viste wel te waarderen. We hebben -natuurlijk op zijn Canadees- geBBQd en zijn daarna nog naar boven gereden naar Silver Star Mountain. Onderweg hadden we een schitterend uitzicht over de stad Vernon met alledrie de meren. Boven was het wel een beetje gek zo zonder de sneeuw. Ik had het, nadat we er in de winter zo vaak waren geweest, nog niet zo zo gezien. De beren die er wonen hebben we niet gezien maar we hebben wel een paar hertjes gezien.

Het was heel gezellig deze dames uit onze oude woonplaats langs te hebben zo tussen de bedrijven door. Het werd behoorlijk laat met kletsen en we moesten vandaag allemaal weer werken/naar school dus ze hebben zichzelf moeten uitlaten. Ze hebben fijn meegeholpen met klusjes en zelfs wat gestreken ;-) We hopen dat ze een goede (thuis)reis hebben en vonden het heel leuk dat ze een nachtje bij ons zijn gebleven.

Nu ga ik, na zeven dagen op een rij gewerkt te hebben, genieten van een klein beetje rust!

Beredruk

Ik geef direct toe dat ik deze -helaas- niet zelf genomen heb!

De foto is een paar weken genomen door en bij vrienden in de tuin waar achter de struiken die je ziet een beekje stroomt. De beer, wiens moeder niet gezien is raar genoeg, kwam op zijn gemakje in de tuin rondstruinen. Het meeste plezier had ie bij het compostvat. Deze gooide hij /zij ondersteboven en begon lekker te smullen...!De heer des huizes was al eerder niet blij met dit ding maar we zijn van mening dat ie wel heel veel moeite heeft gedaan om het ding weg te doen. Want als er beren op af komen dan moet ie maar beter weg.

Ik heb het beredruk! Het koffiehuis is nu in het ziekenhuis ook open en dat betekent dat er werk geneog is. Het is een soort verkleinde versie van de vestiging downtown maar dan zonder kadootjes en ijs. En hoewel het assortiment verder vrijwel hetzelfde is, is het werk en de dingen die verkocht worden, heel anders.

Ik moet nog twee dagen voordat ik een paar dagen vrij heb en dan heb ik 7 dagen achter elkaar gewerkt en 50 uur gemaakt. De meeste uren zijn tijdens de schooltijden van Raafje waarbij we gelijktijdig weg gaan en terug komen. Het werk is leuk maar wel zwaar met korte stukjes lopen, veel bukken, draaien, afwassen, etc. Maar ik weet steeds beter hoe of wat en zo tussen neus en lippen door is me meer verantwoording beloofd.

Raafje kan ook haast niet meer. Ze moet nog twee hele dagen naar school en één gedeelte van de dag. Drama is voorbij, koor ook maar nu beginnen de verjaardagsfeestjes. Afgelopen zaterdag had ze de eerste hier die op een strandje bij het meer gevierd werd. Popcorntaart, zwemmen en spelletjes; wat wil je nog meer?

Het weer lijkt ook wel wat stiebeler te worden en mooi te blijven. We eten vaak 's avonds buiten op het dek. Ook afgelopen zaterdag toen het regende. Het bovendek is overdekt, de tikkende regen is leuk om te horen en het was evengoed warm genoeg.

Dus al die mensen die op een mailtje of een brief van mij zitten te wachten moete nog even geduld hebben. Ik heb of de tijd of de puf nu even niet om er 's avonds aan te werken. Gelukkig heb ik ook volgende week vrij, gelijk met Raafje zodat we even op adem kunnen komen. Dat betekent rondlopen in onze pyjama, knutselen en fietsen en misschien wel veel picknicken!

Welke maat koffiekop wilt u? Gewoone, donkere smaak of decaf? Is het voor hier of neemt u het mee? Wilt u dat ik wat ruimte overlaat voor room? Have a nice day!!!!

Afronden

Raafje in haar mooiste jurk bij de vleugel in de kerk waar de pianorecital werd gehouden.

Het is de tijd van afronden geblazen. Na het formidabele optreden van de koren met de musical gisteren was het vandaag tijd voor de laatste pianoles van het seizoen. Het werd afgesloten met een pianorecital. Dat had ze halverwege al gedaan maar dan alleen met andere cursisten. Deze keer was het, zodat ouders en anderen ook konden luisteren, in een kerk met een vleugel op het podium. Iedere student speelde iets wat min of meer het niveau van zijn/haar kunnen vertegenwoordigde. Raafje had het in de gaten: je moet harder praten, goed buigen en niet rennen ;-) Het optreden ging prima; ze is al bladzijden verder tegenwoordig.

Ze mag in de loop van de vakantie nog een keer terug komen. Gelukkig maar want er is niets moeilijkers dan je kind achter de piano zetten met 10 weken dezelfde liedjes om te reperteren. Dat gaat niet alleen haar, maar ook de ouders vervelen.

De zomer was vandaag in ene weer helemaal aanwezig. Het stuur is te heet om aan te pakken en als ik later weer weg moet laat ik lekker de ramen open staan om de temperatuur niet te ver op te laten lopen. Een garage is geen overbodige luxe in dit land! Maar ondertussen is het weer genieten met het weer; eten op het deck 's avonds en ook nu zit ik, al wordt het eigenlijk te donker, met de laptop buiten. Over electriciteit doen ze hier niet moeilijk: de stekker stop je hier buiten in een gewoon stopcontact. Nu moet ik erbij zeggen dat dit bovendeck overdekt is, maar toch. In ieder geval hoef je hier 's avonds je kussens niet binnen te halen omdat ze vochtig worden. Dus ook de katten slapen hier heerlijk buiten. Het liefst hebben ze zelfs dat het regent. Lekker het geluid van de druppels boven je hoofd en niet nat worden !

Raafje was blij dat de buren gisteren kwamen kijken naar haar optreden. En het bordje met cake wat we deze week bij hen afgaven kwam vandaag weer terug met heerlijke chocoladecake. Heerlijk, zo'n onverwachts toetje en het geeft aan hoe de relatie met onze buren is. Raafje heeft meteen een lief bedankbriefje geschreven het het langs gebracht.

Nog twee hele weken te gaan tot de zomervakantie!

Onze clown

Raafje was een geweldig clown vanavond!

Het koor 'Dragonflies' waar Raafje onderdeel van uit maakt doet normaal gesproken niet van dit soort optredens. Nu hebben ze vanavond een hele leuke mini-musical gepresenteerd samen met de jongere meiden van 'Fireflies' waar iedereen ontzettend van heeft genoten.

Bijna zijn we alle extra repetities vergeten. De laatste maand was het niet de één-uur-repetitie die het gewoonlijk was, maar wel vier (4!) uur per week. De dirigente gooide complete voetbalteams door de war en in veel gezinnen is er wat af gemopperd op haar als ze de meiden weer de zaterdagmiddag claimde.

We hadden het bloemetjespak met losse kraag gehuurd in de plaatselijke costuum-verhuur-zaak voor een week en als een speer alle 14 vlechtjes voor en na het eten erin gevlochten. De schmink kwam van iemand die iets mee had voor haar eigen dochter. Zo had ze een rood neusje, blauwe stippen op haar wangen en een gele streep op haar voorhoofd.

Raafje had haar eigen tekst. Het eerste gedeelte was echt een 'piece-of-cake' maar het tweede gedeelte was pittig. Ik heb gehoord hoe ze het deed in de auto naar de repetitie zaterdag en hoe het er vandaag uit kwam. Petje af hoor! En als je dan ook nog hoort dat Raafje zo leuk was om mee te werken, dat ze echt staat tijdens een optreden, dat ze zo'n goede invloed heeft op de groep en nog wat dingen, dan ben je als moeder extra trots.

Toch is en blijft het aller-belangrijkste dat ze er lol in heeft. En dat heeft ze! Zonder twijfel!

Klein Leed

Zoals je ziet gingen de dingen niet zoals gepland.

Zaterdagmorgen. Het eerste weekend ná een drukke periode waarin ik even wat tijd had. Raafje ging naar acteerklas en Grote Raaf ging door naar het werk (voor de eerste keer buiten normale werktijden). Ik liep nog in mijn pyjama en besloot mezelf allereerst te verwennen met verse wafels.

Ik had voor het 'speelgoedgeld' van de winkel Canadian Tire een wafelijzer gekocht. We tanken daar en bij iedere aankoop krijg je geld van hen dat als echt geld te gebruiken is bij hen. Ik had laatst bij iemand verse wafels gehad en vond die veel lekkerder dan degene die wij iedere zondag uit de diepvries in de broodrooster stoppen.

De eerste keer, dat de Oude Ravens hier waren, maakte ik het vers met bloem en eieren maar ik had nu niet zoveel nodig. Ik had nog een pak pannenkoeken/wafels mix gevonden waar alleen water bij moest. De eerste lichting ging wel maar daarna was het doffe ellende zoals je kan zien...!

Ik heb het verschillende keren geprobeerd en het werd iedere keer zo'n drama dat ik er mee ben gestopt. Wafelmengsel op, de wafels die waren gelukt waren koud en ik ben een half uur bezig geweest om alle rotzooi op te ruimen. Gelukkig lukte het echte beslag 's middags wel, waarschijnlijk omdat er olie in zat, en hebben we heerlijk gegeten. Nu kan ik er hartelijk om lachen!

De volgende keer gaan we met smaakjes proberen!

Museumbezoek

Raafje bedient de drukpers in het museum van Vernon.

Vorige week ben ik mee geweest met de klas van Raafje naar het museum. Het was een hete dag dus dat viel, omdat er een stuk buiten was, niet altijd mee. Bovendien moeten de kinderen met uitstapjes lopen wat er vaak op neer komt dat ze minimaal een half uur lopen. Op de heenweg gaat dat goed omdat het berg afwaarts is. Maar op de terugweg wordt er geklaagd.....!!!

Ze hadden al vooraf informatie gehad over de stad zelf. In het museum moesten ze een vragenlijst invullen en ging de andere groep mee op de tour buiten. Daarna werd er gewisseld.

Het museum heeft zoveel mogelijk van de geschiedenis van Vernon tentoongesteld. Over de pioniers die kwamen, de goudzoekers en de veeboeren. Over de winkels, de stichters van Vernon en een gedeelte over de appel telers. Het museum kun je altijd bezoeken maar wat nu zo speciaal was dat Bodo, de oudere heer, ze liet zien hoe vroeger de krant gedrukt werd. In het kamertje in het museum wat normaal gesproken op slot zit, liet hij ons alle letterbakken zien en de machine die hij kan bedienen om de tekst in lood te graveren. We mochten allemaal onze eigen herdenkings panflet drukken met onze namen erop.

In de stad blijken nog resten terug te vinden te zijn van vroeger. Gedenkstenen maar ook de rest van het eerste huis. De gebouwen in de hoofdstraat ademen nog de oude sfeer uit van vroeger. Soms is het nog het originele gebouw, soms zijn restanten gebruikt of heeft men geprobeerd het gebouw van vroeger opnieuw na te bouwen. Staan we daar met zijn allen met verbazing te kijken naar een bakstenen gebouw......!!!!

Het was niet alleen voor de kinderen maar ook voor mij een hele leerzame ochtend. Erg leuk om dat zo eens mee te maken. En Raafje vindt het maar wat leuk als mama als begeleiding mee is.

Volgende week helpen met de sportdag!

Laatste dag met elkaar

We stonden er allemaal én leuk op en het is een geweldig herinnering aan onze laatste dag.

Na de nacht doorgebracht te hebben in onze hotelkamer zijn we richting Stanley Park gereden. Stanley Park ligt op een schiereiland vlak bij hartje Vancouver en kent stukken aangelegd en origineel park. Er loopt een snelweg door heen maar er zijn ook veel mogelijkheden voor wandelen, joggen en fietsen. Plus dat er veel leuke dingen te doen zijn.

Er is een buiten zwembad, een gedeelte met totempalen, je kunt er met paard en wagen doorheen en rondom heb je uitzicht op bijvoorbeeld Canada Place (waar de cruiseschepen vertrekken). Tenslotte vindt er ook het Vancouver Aquarium; Vanaqua.

Vanaqua is niet zo erg groot maar wel erg leuk. Het meest bijzondere vind ik de beluga's omdat ik die nog nergens eerder had gezien. Deze keer hadden we geen tijd voor de show maar we hebben overal even rond gekeken voor we richting het vliegveld reden.

Op het vliegveld was er alleen nog even tijd voor de lunch. Daarna kwam onvermijdelijk het afscheid. Ik liep nog twee keer een reprimande op omdat ik foto's richting de gates maakte. Een laatste hug en daar gingen ze weg, richting huis. Ook wij gingen zo snel mogelijk die kant op.

Raafje had het erg moeilijk. Ze moest huilen en het eerste gedeelte heb ik naast haar gezeten in de auto. Ze vond het oneerlijk dat ze ze maar drie weken had gezien en dat haar andere neefjes en nichtje ze heel vaak konden zien. En zo ging ze nog even door. Onze tocht duurde weliswaar geen negen uur met het vliegtuig maar wel 8 uur met de auto naar huis. Elf uur 's avonds waren we thuis. Raafje heeft nog haar tanden gepoetst maar ze is zo met haar kleren aan in bed gekropen.

Vandaag moesten we allemaal werken of naar school. Het valt niet mee; vanmorgen niet en na deze dag ook niet. Maar binnenkort voelen we ons vast weer kiplekker...als een vis in het water?

Alle Raven in Vancouver

Lokatie: hotelkamer in Vancouver binnenstad.

Deze keer zullen jullie het moeten stellen zonder foto; het kabeltje ligt beneden in de auto, 5 verdiepingen lager.

Met alle drukte die gasten en werken en een druk schema met zich meebrengen bleef er geen tijd over om een bericht achter te laten. Tot overmaat van ramp ging de router kapot zodat er geen internet in huis was.

Hier zijn we dan in Vancouver. We zijn vanmorgen voor 9 uur vertrokken met een auto vol richting de kust. We hebben wat noodzakelijke pauzes gehouden, zeker voor koffie, en zijn uiteindelijk, ook door files, tegen vijf uur aangekomen bij familie in, wat voor ons aanvoelde als hartje, Vancouver.

Hier, in een huis waar ze al zeker 50 jaar woont, huist een achternicht van Grote Raaf. Niet alleen maakten wij -opnieuw- kennis met haar, ook bijna al haar kinderen en kleinkinderen waren aanwezig. We werden zeer gastvrij ontvangen met, onder andere,  kippensoep met balletjes.

Het weer zat vandaag niet echt mee en vooral hoog in de bergen -we zijn tot 1440 meter gekomen- was het weer beroerd. Geen sneeuw deze keer maar wel weer regen. Vooral rond Hope hing de bewolking voor het grijpen en was het gewoon koud. Een echte Rambo-achtige sfeer zoals Grote Raaf het noemde. Geen wonder dat ze deze film daar hebben opgenomen.

Morgen moeten we echt afscheid nemen van Oude Raaf en zijn vrouw die dan drie weken bij ons geweest zijn. Geen verhaaltjes meer voor het slapen gaan van oma voor Raafje. We moeten nu zelf de vaatwasser weer uitruimen en de was ophangen en het bankje voor het huis zal ook weer leeg blijven. We kunnen nu niet meer even de deur uit gaan of langer weg blijven in de wetenschap dat opa en oma Raafje uit school opvangen. We moeten nu de rest van de Inspector Morse afleveringen met zijn 2-en kijken. En tenslotte alle soepele regels weer terug draaien voor Raafje, want je raakt toch verwend met grootouders in het huis....

Wellicht dat we nog wat leuks kunnen doen morgenochtend. Dat zal afhangen van het weer en het energieniveau van ons allemaal. Ik hoop dat we geen boze berichten vanuit Nederland krijgen als ze weer thuis zijn. Zo'n lange reis en zoveel indrukken laat natuurlijk zijn sporen achter.

Graag allemaal duimen dat het vliegtuig deze keer geen vertraging heeft!