Niet pluis in het huis

Geen foto hier om niet in de problemen te komen...

Wij besloten op zoek te gaan naar een huis. Een koophuis. Momenteel huren wij een huis waar het prima vertoeven is in een leuke buurt maar je brengt toch iedere maand geld weg, laat maar zeggen. Nou ja, er valt ook wel wat voor te zeggen maar nu Grote Raaf een vaste baan heeft en we een beetje weten in welke buurt we wel, en vooral waar we niet willen wonen, gaan we er toch voor.

We zijn bij een vriendelijke mevrouw geweest die ons goedgekeurd heeft voor de hypotheek tot een bepaald bedrag en worden nu rond gereden door een andere dame die hier makelaar is. Afgelopen zaterdag hebben we zo'n zes huizen gezien. Ze was bij ons geweest op vrijdagmiddag, had ons wensenlijstje aangehoord en genoteerd en was aan het werk geslagen.

Nu was ons eerste huis een spiksplinternieuw huurhuis, de tweede een afdankertje ter overbrugging naar ons nieuwe, en derde, koophuis. Dus ik vind het wel bijzonder om in al dan niet bewoonde huizen rond te snuffelen en de deuren en kasten open te trekken.

Ons wensenlijstje is iets langer dan de rek van onze portemonnee; of het huis is geweldig maar de achtertuin een soort theater (iedereen zit in je BBQ te kijken) of de lokatie is prima maar het huis kan wel wat TLC (Tender Loving Care oftewel twee rechterhanden) gebruiken. En die hebben we niet.

Er waren twee huizen die ons wel wat leken. Allebei uitzicht op het meer van ver en boven en in een rustige wijk. Nummer één daar zag Raafje ons zelfs wel in wonen. Nummer twee daar deed de makelaar wat wazig over. Er was een vlakke tuin ter grootte van een voetbalveld bijna maar binnen leek het ons zo raar.

Vandaag kwamen we er achter wat er aan de hand was. Het is een 'grow op' geweest; er heeft een weetplantage in de kelder gezeten. In de kelder, behalve een wat raar geurtje, zie je er niets van. Ze hebben het heel netjes gemaakt. Maar boven staan de toiletspullen nog in de badkamer, tezamen met een stelletje herenonderbroeken en een rondborstige foto met handtekening op posterformaat.

Grote Raaf werd er helemaal verliefd op. Op het huis wel te verstaan ;-) Zowel de makelaar, als een meegekomen collega en Raafje en ik, hebben het hem uit zijn hoofd proberen te praten. Zoiets is veel meer beladen hier dan in Canada en behalve het volk wat het wellicht nog zal gaan trekken zit je ook met gevolgen in het huis die vergaand kunnen zijn en het stigma wat het huis heeft. Mee eens dat het huis ontzettend veel ruimte heeft binnenin en dat er zeker wat van te maken valt.

Ik denk dat we maar even rustig zullen verder kijken in een andere buurt. Er komt echt wel iets voor ons!

Heet onder de voeten...

Dat was me wat vandaag voor Grote Raaf!

Rond half drie vanmiddag zag zijn baas het vuur van de bosbrand. Onmiddellijk zag hij ook de vliegtuigen in de lucht en de auto met brandweermannen. Omdat het vuur zo dichtbij was -op de voorgrond het dak van onze auto- moest iedereen klaar staan voor een eventuele evacuatie. Zo ver is het niet gekomen maar er werden wel wegen afgezet en het was een waar spektakel om te zien.

Er was een helicopter, een coördinerend klein vliegtuigje en wat grotere vliegtuigen om te blussen. De helicopter vliegt laag over het meer om water op te nemen en de vliegtuigen hebben een rode chemische substantie bij zich wat ze loslaten boven het vuur. Bovendien kwam er over het nabij gelegen spoor een wagen aan met brandweermannen.

Voor dit soort dingen zijn ze hier doodsbang. Het is hier momenteel gortdroog en standaard rond de dertig graden. Er is niet veel voor nodig om een vuurtje aan de gang te krijgen en het zal niet de eerste keer zijn dat een groot stuk verloren gaat.

Daarbij vergeleken had ik maar een duffe dag; net op de sportschool werd ik gevraagd om 's middags te komen werken. Gelukkig kon iemand Raafje opvangen voor de tussentijd zodat ik in kon springen.

Raafje heeft morgen haar laatste kampdag en we verheugen ons op wat vrije tijd om in onze pyjama's rond te lopen en van die echte vakantiedingen te doen waar je dan de hele dag tijd voor hebt. Het leuke is dat we mijn auto hebben om erop uit te trekken en als het echt heet is gaan we in de kelder zitten waar het heerlijk koel is. We hebben wat dvd's die we nodig moeten zien en picknicken is iets wat we ook graag doen. Nu moeten we nog wat verzinnen om Grote Raaf hierbij te betrekken.

Laat ons even weten of je nog leuke ideeën hebt voor ons laatste stukje 'vakantie'!

't Is maar hoe je het bekijkt

Deze foto is laatst genomen van een punt een paar straten van ons huis vandaan.

Omdat we op de hondjes van De Fries hebben gepast, zijn we wat meer door de wijk gaan lopen. Hier links de straat uit is een doodlopend gedeelte dat wel toegankelijk blijkt voor wandelaars en een soort heuvel waar je vandaan een geweldig uitzicht hebt op de omgeving.

Raafje was een maand geleden jarig maar de kadootjes komen nog steeds binnen. Vervelend? 't Is maar hoe je het bekijkt en wij vinden een pakketje ophalen en openmaken geweldig! Ook deze keer waren het weer leuke verrassingen.

Het weer is echt 's zomers; rond de dertig graden wat iets warmer dan dat aanvoelt. Is goed te doen hier met kantoren, winkels en de meeste huizen die airco hebben. Sterker nog, op sommige plaatsen is het wel een heeeeel stuk kouder dan buiten. En dan loop je daar in je topje....

Grote Raaf gaat over twee weken naar Amerika voor een aantal dagen. Raafje heeft deze week haar laatste kamp. Deze heeft als centraal thema 'voedsel' maar heeft duidelijk ook wat overlappingen met de andere van dezelfde organisatie. Na deze week heeft ze nog twee-en-een-halve week vakantie. Zoals het er naar uit ziet ik dus ook. Geen vervelend vooruitzicht. We gaan naar het strand en de film, knutselen in een huis met airco en winkelen. Bijvoorbeeld.

Toevallig zijn we alledrie hier naar de film geweest voor de eerste keer. Raafje was met kamp naar de Panda Kung Fu film, Grote Raaf ging naar Indiana en ik heb helemaal in een deuk gelegen bij Mama Mia. De film is hier tussen de drie (matinées en films die al iets ouder zijn) en de acht dollar (grote bioscoop). De leuningen hebben cupholders en er is behoorlijk wat te koop aan snacks.

Ondertussen werk ik zoveel mogelijk tussen alles door en helaas ook iedere zondag wat dan ten koste gaat van de tijd met zijn drieën. De bedoeling is dat dit na de vakantie beter wordt. Een beetje regelmaat zou geen kwaad kunnen...