Langzaam maar gestaag

Na de eerste indruk van het huis zijn we toch van die wolk af geklommen en aan de slag gegaan.

Het is niet alleen een likje verf hier en daar wat er in het huis veranderen moet al is het geen grootscheepse verbouwing. Maar toch zullen we er nog wel een tijdje mee bezig zijn.

We zijn begonnen met het weghalen van het muurtje tussen het gangetje van de keuken naar de garage en het pijpenlaatje waar we geen bestemming voor hadden. Anders dan de kattenspullen, de verfblikken en een oud keukenblok à la Bruynzeel had het geen echt doel. Het gangetje naar de garage was een deur breed, altijd donker en een crime om met je boodschappen door binnen te komen.

Grote Raaf heeft een dagje er voor vrij genomen en met een bevriende contractor is ie aan de slag gegaan. Raafje en ik hebben nog even geholpen door met een flinke hamer een gat in het gipswandje te mogen slaan. Weg wandje en weg kast. Het wordt wat ze hier een 'mudroom' noemen; een soort bijkeuken. Alle jassen en schoenen komen er, de ski's en toebehoren, een bankje om je schoenen op aan te trekken en evengoed het domein van de katten. Bovendien profiteren we van het raampje van het kamertje. Er komt waarschijnlijk geen deur in maar wellicht van de leuke saloon deuren.

Inmiddels is de foto oud nieuws en hebben we een leuk naar de zolder in de mudroom. Niet dat we daar vaak vertoeven maar de oude doorgang ging via de keukenkast waar later planken in zijn gekomen. Er zit gipsplaat in de stukken muur die bloot kwamen nadat het tussenmuurtje verdwenen was en het een en ander is bijna helemaal afgewerkt.

Aangezien wij ook maar één project tegelijk teckelen noemen we de rest nog maar even niet...

Race monster

Raafje heeft de smaak van het racen te pakken.

Deze winter geen ski lessen voor haar, zoals vorige keer, maar ze is nu lid van de Vernon Ski School. Iedere zondag morgen van 10 tot 13 uur gaat ze met haar coach en ongeveer drie andere kinderen op pad, de ski hellingen tegemoet.

Een onderdeel van het plan is om haar te leren racen; slalommen. In het begin had ze daar echt helemaal geen zin in maar nu heeft ze de smaak aardig te pakken. Het lijkt me ook geweldig als je zo jong bent om als een speer om die vlaggetjes heen naar beneden te gaan en dan dat laatste stukje......flink door de benen heen om als een speer over die finish lijn heen te gaan.

Dit weekend had ze haar eerste officiële race en over een paar weken moeten we helemaal naar een andere ski gebied voor nog eentje. Hoeveelste ze geworden is weten we niet omdat we niet gewacht hebben op de prijs uitreiking. Ze heeft in ieder geval gewonnen van haar tegenstand(st)er wat voor je ego natuurlijk al geweldig is! Volgens Grote Raaf zal het niet lang meer duren, lees deze winter nog, dat zij hem ver achter zich laat met een gezamelijk skitochtje.

Ik ben ben benieuwd wat dan groter is; de deuk in zijn ego of het stuk wat er bij haar bij komt!?

Gloeiende......!

Deze borden hebben 10 dagen bij ons in de wijk gestaan.

Op een gegeven moment rijd je niets vermoedend de wijk in, of uit, en valt je op dat er een bord in de berm staat. We noemen het de 'boiling water notice' en het is hier niet ongewoon. Helaas.

Het water bij ons uit de wijk komt uit de Duteau Creek. Het heeft een wat ongewone kleur door onder andere het ijzer en plankton erin en is voor de, wellicht verwende, Nederlander een wat raar fenomeen. Het ziet er raar uit in het toilet en bij de niet regelmatig gebruikte (we hebben er 4!) laat het een haast niet te verwijderen rand achter. Neem dan ook de chloor lucht die aanwezig is en je hoeft haast niet meer.

In ons vorige huis hadden we een filter in de koelkast en ook omdat het gekoeld werd hadden we een lekker glas water. Hier hebben we dat niet en in afwachting van een filter systeem gekoppeld aan de de kraan hebben we zo'n torentje aangeschaft. Deze verstrekt het water heet en koud en op kamertemperatuur. Bovendien zit er een klein koelkastje in. Grote Raaf heeft een waterwinkel bij het werk dus die sjouwt braaf met de grote flessen (niet te tillen voor Raafje) heen en weer.

Deze keer was dat onze redding. Het bord vertelde ons dat we het water minimaal één minuut moesten koken voordat we het zouden gebruiken voor tanden poetsen, drinken, groente & fruit wassen, en al die andere dingen waarbij je 'gewoon' kraanwater gebruikt. Er was een stuk grond gaan verschuiven en blijkbaar was de kwaliteit van de bron zo achteruit gegaan dat mensen met een mindere weerstand daar ziek van zouden kunnen worden.

Grote Raaf moest dus wat vaker naar de waterwinkel annex videotheek. Thee- en koffiewater, tandenpoetsen, kattenschaal, recepten, enz. Je gebruikt toch heel wat water op zo'n dag.

Vandaag zou ik een betere foto maken dan deze van het bord maar vanmiddag kon ik ze -gelukkig- niet meer vinden. Voor deze keer is het weer even voorbij. Toch maar even kijken naar zo'n filtersysteem, denk je niet?

Mannenwereld

De mannen hadden eindelijk ook eens een uitje!

Al voordat wij hier kwamen, nu ruim een jaar geleden, was er al een groepje NL vrouwen die eens in de drie maanden een uitje hadden op zaterdag. Ik ben meegeweest met wandelen, snowshoe-wen, golfen, kanoën, enz. Meestal voor een bescheiden bedrag en afgerond met een lunch of etentje, al dan niet zelf gemaakt.

De mannen van de betreffende vrouwen waren een beetje jaloers en hadden het er al maanden over dat zij ook eens iets moesten doen. En onlangs is het er van gekomen. In eerste instantie stond een ski dagje in Revelstoke op het programma maar de kenners wisten dat de omstandigheden daar niet optimaal waren. Daarom gingen ze maar 'gewoon' naar Silver Star skiën.

Als ik Grote Raaf mag geloven heeft ie nog nooit zoveel zwarte pistes op één dag en achter elkaar gezien. Dat is natuurlijk genieten als je in het kielzog van de zeer ervarenen meegenomen wordt....Ze hebben een heerlijke dag gehad met lunch bij Bugaboo's, veel geskied met prachtig weer, 's middags met een aantal van hen bij ons in de hot tub en afgesloten met een etentje in de stad.

Ik heb zo het idee dat een volgende keer niet te lang op zich zal laten wachten!

Zoekplaatje

Raafje is de enige die sporen heeft achtergelaten in ons sneeuwwitte tapijt in de tuin.

Gelukkig dat het winter is! We zouden anders ook nog moeten tuinieren; onkruid wieden en gras maaien. Vooralsnog weten we dus nog niet wat ons te wachten staat. De foto is genomen van ons balkon op de woon/slaapverdieping. De coniveren links zijn de erfafscheiding en de bosjes achter de treurwilg, fruitbomen en het zitje aan de rechterkant.

In huis gaat het langzaam. Of beter gezegd niet snel genoeg naar onze zin. Het schilderen heeft even stil gelegen nadat ik mijn voet verzwikte maar nu ben ik weer aan de slag. Nu Raafje in haar rood-roze slaapkamer is getrokken ben ik begonnen aan de kamer zonder raam beneden in een frisse lichte blauwe tint. Deze week komt daar de tweede laag overheen en in dit geval zou dat genoeg moeten zijn. Daarna zal ie gevuld worden met het kastensysteem dat we al hadden. En dan kunnen de boeken en spelletjes erin. Het zou mooi zijn als er dan nog een éénpersoons bed in kan maar dat zien we wel.

Nipper en Noortje zijn soms zoek in huis. Nipper is nogal wel voorspelbaar maar die andere is soms zo maar een tijdje niet te vinden. Ze willen nog niet vaak naar buiten door de voordeur maar Nippper staat 's morgens vroeg al wel maar haar neusje tegen de deur van ons balkon in de slaapkamer te duwen. Ze gaat op zoek naar water om op te likken maar volgens mij geniet ze van het uitzicht en het lawaai van de vogels.

Die foto's komen echt wel maar laat ons alles nog wel even verfraaien, OK?!

Klussen

Als je groot gaat wonen zijn ook de klussen groter.

In eerste instantie zat het niet bij de prijs inbegrepen. De vorige eigenaar kwam er achter dat er iets minder was en zette toen zijn redmiddel in: de snowblower. Deze werd vanmorgen voor het eerst gebruikt.

Hoewel we geen post aan huis geleverd krijgen, is gebleken dat onze oprit een nogal stijle afrit is. Als we dit niet bijhouden dan is het, vooral voor mensen die geen 4wheeldrive hebben, nogal gevaarlijk om weer bij ons weg te komen. En stel je voor dat bij ons komen onverwachts veel makkelijker is dan verwacht. Dan hebben we een open verbinding bij onze garage.

Dus ging Grote Raaf na het ontbijt aan de slag. Gisteren had hij al twee keer geschoven dus dacht dat het vanmorgen wel een eitje zou zijn. Bleek er vannacht veel meer gevallen zijn dan hij had gedacht. Om toch de klus te klaren voordat het tijd zou zijn om naar het werk te gaan heeft ie eerst grof geschoven en toen de blower aangezet.

Een bijkomend voordeel van groot wonen is -hopelijk- dat de rest van de buurt je niet hoort als je al om 7 uur 's morgens het herrie ding aanzet. Want een herrie, dat maakt ie....Nou hoor je ons verder niet klagen maar iedereen die niet aan wintersport doet zegt klaar te zijn voor de lente.

Gelukkig schijnt de winter, na professionele raadpleging van de groundhog, nog 6 weken te duren. Niet verkeerd, als je een seizoenpas hebt voor Silver Star Mountain en niet kan skiën vanwege een verstuikte voet.

Zorg goed voor jezef!