Wat heb je gedaan, Daan!?

We weten niet of het de geschikte tijd ervoor is maar Grote Raaf is gisteren flink met de zaag aan de slag geweest.

Hij had wat klachten...In Nederland was onze coniferen haag korter en we hoefden hem maar aan één kant bij te houden; de andere kant was natuurlijk van de buurman... Nu is ie twee keer zo lang en helemaal van ons. En dat is nog maar een klein stukje in de voortuin. Maar dat is het nadeel van het voordeel van een reuze grote tuin....

Deze boom is één van de twee 'snowballs' aan de voorkant van het huis. Ik wilde ze niet weg hebben omdat er in de lente zoveel vogeltjes in zitten. Het zou wel helpen voor het zonlicht in mijn hobbykamer als die ene weg is. De andere, deze dus, staat op de hoek. Grote Raaf heeft er een nieuwe vorm in gebracht ;-) Op deze manier staat ie niet in de weg als ie met de grasmaaier om het hoekje komt scheuren. De vorige keren kreeg ie een boom in zijn gezicht.

Het ziet er nu weer pico bello uit in de voortuin en opzij. De directe aanleiding was de schoorsteen veger die kwam inspecteren. De heren gingen het dak op. Daar konden ze ook zien hoeveel bladeren er in de dakgoot liggen. En het is nog niet eens herfst....

Nu de schoorsteen in principe klaar is voor een haardvuurtje wordt vandaag het hout gezaagd. De dikke takken worden in hapklare open haar brokken gezaagd en onder het nieuwe afdakje van het schuurtje te drogen gelegd. Het kan even duren voordat ze vuurklaar zijn, dat wel.

Zou ie ook mijn kapsel daarmee kunnen fatsoeneren of zal ik dat maar niet vragen?!

Eten van honden en katjes en andere ditjes en datjes

Je gelooft je ogen zo niet; het hele spul bij elkaar en aan het eten.

Noortje en Nipper komen alleen binnen om te eten en dan krijgt Nipper ook 's morgens en 's avonds haar shot insuline. Ze lijkt niet meer zo happy te zijn; ze lijkt niet te weten of ze naar binnen of buiten wil. Dat kan te maken hebben met dat het kouder wordt 's nachts of dat Nellie haar teveel terroriseert.

Noortje loopt regelmatig een rondje mee met de hond. Ze kletst de oren van je hoofd als ze binnen komt voor eten. Je ziet haar nauwelijks maar ze is happy, eet en drinkt goed en lijkt niet verwilderd. Ze vindt Nellie niet aardig.

Nellie is een handje vol. Twee handen vol. Ze heeft haar eigen 'kleine-poezen-brokjes' maar vindt het eten van honden- of de andere kattenbrokken ook geen punt. Haar eten staat hoger zodat Healer het niet op kan eten. De andere poezen eten hun bakjes meestal leeg. Of Healer ;-) Ze terroriseert Nipper en Noortje blaast naar haar. Ze speert door de tuin of ze een hond is en wil ook mee een rondje om. Ze is maatjes met Healer als kijkt die buiten niet naar haar om. Ze slapen wel eens op één (Healer's) kussen.

Healer (spreek uit; Hieler) is een schat! Ze staat alleen voor mij op 's morgens, is dol op 'tummy-rubs' (gaat op haar rug liggen om over haar buik geaaid worden) en niet geïnteresseerd in andere honden. Alleen in haar tak of dennenappel waar ze achter aan gaat. Ze is waaks, rustig binnen en vol van energie buiten. Favoriet is als Grote Raaf in de tuin is en zij daar ook lekker kan rennen, liggen en lopen. Ze kan er slecht tegen als de andere katten ruzie maken en hoort ze als eerste bij de voordeur. Lievelingsplek: onder mijn luie stoel.

We hebben ook nog een vis maar die is niet zo spraakzaam. Bubbles staat bij Raafje op haar kamer en Nellie doet niets liever dan er voor te gaan zitten en staren. Meestal kijken we dat niet lang aan en halen we Nellie weg.

Het is een drukte 's morgens met de beestenboel. Healer gaat uit haar dak omdat het eerste wat ik 's morgens doe een rondje lopen met haar is. De kleine poes gaat naar buiten, de groters naar binnnen. Allemaal brokjes en die spuit. Poezen weer naar buiten. Etc.

Mijn ouders zijn al weer drie weken thuis en we genieten nog na van het bezoek en de dingen die ze met en voor ons gedaan hebben. We zijn, eh, voornamelijk Grote Raaf, druk in en om het huis nu het nog kan.

Alles is weer begonnen: paardrijden, pianoles en school en zo werken we naar de winter toe. De skipassen zijn alweer aangeschaft hoewel het hier overdag nog tegen de dertig graden kan worden. Die dagen beschouwen we als kadootjes. 's Nachts koelt het al snel af en ik kan merken, als ik 's morgens vroeg met Healer wandel, dat de zon steeds later achter de berg vandaan komt.

Dat Canada ver weg is zit me deze week flink dwars. Ik heb afscheid genomen van mijn favoriete tante (meter en buurvrouw gedurende 21 jaar) via een brief en kon niet bij haar begrafenis zijn afgelopen maandag. Bovendien gaat vrijdag mijn broertje trouwen in Duitsland. Iets waar je eigelijk niet afwezig bij hoort te zijn.

Er is vast genoeg om de komende tijd over te bloggen (sorry, Ma) dus houd me in de gaten ;-)