Ze heeft maar een paar tellen nodig, onze tornado, om op zijn minst luchtgaten in het toiletpapier te maken. Of als eerste in de wc te zijn als je 's nachts moet. Of eerder in jouw bed te liggen dan jij als je weer terug gaat.
Wij lijden met een glimlach onder haar schrikbewind. Als het té erg wordt gooien we haar buiten of komt de plantenspuit weer tevoorschijn. Haar in het washok opsluiten, hoe riant ook dat onderkomen, doen we al lang niet meer. Vrezend voor verveling wat ontaart in een tol keukenpapier volledig afgerold en onbruikbaar gemaakt, knijpers overal en nergens, touwtjes etc. die er anders uitzien. En ga zo maar door.
Ze is de jongste in huis en verschrikkelijk...............en verschrikkelijk leuk. Als je gedachtenloos een papier tot een propje maakt landt ze plotseling op je buro. Ze gaat knorrend onder je burolamp liggen en het maakt haar niet uit wat er verder ligt. Knikker je haar de deur uit dan gaat ze met dat propje onder je deur door spelen.
Ze heeft een klein belletje om en luistert naar de naam Nellie-Bellie. Als je klikt met je tong tegen je tanden kijkt ze op; dat is haar geluidje. Ze ligt te slapen op verschillende plaatsen; op Grote Raaf zijn schoot, in een mandje onder de bank, op Raafjes stoel, op het biljart (!), op een kussen in de 'games room'. Maar het liefst zit ze in het raamkozijn. Het is geen vensterbank dus als ze groter wordt past dat misschien niet meer.
De korste weg naar dat raamkozijn is via de eettafel in de keuken. Een tussenstop op de placemat voor een tussen-tukkie is gauw gemaakt maar als ze haast heeft: berg je maar. Ze huppelde laatst blijmoedig over borden en kommen op de tafel waarbij je haast niet merkt dat ze langs is gekomen. Zag ik daar niet.......ja hoor!
Ze houdt natuurlijk van haar kleine-poezen-brokjes maar draait haar hand, eh, pootje niet om voor andersmans, eh, anderdiers bak. Of dat nu hond of kat is is toch niet belangrijk? Ze houdt van kleine yoghurt bekertjes. Staat heel snel maar haar huis bijna tegen de jouwe of ze je lepeltje mag aflikken.
Buiten twijfelen we of ze een poes, een hond of een paard is. Op haar eigen-wijze manier huppelt ze diagonaal door het gras met raar gebogen staart en vier pootjes tegelijk. Achter Healer haar speelgoed aan. Soms bekijkt ze het van afstand. Dit houdt ze slechts vol totdat Healer bijna over haar heen loopt onderweg naar haar speeltje. Healer likt haar graag maar zijn bepaalt waar en hoe lang. Soms loopt ze een rondje mee met ons. In de verte hoor je dan telkens haar belletje.
Bijzonder veel aandacht heeft ze, plotseling en doordringend, voor onze enige andere 'man' in het huis; Raafjes vis Bubbles. Deze staat, wegens omstandigheden, bij ons op de tv-kast maar ik houd mijn hart vast....Vandaag of morgen heeft ze vis op het menu staan als ze uit heeft gevonden hoe ze op de kast kan komen. Of als we een stoel of zoiets te dicht bij laten staan.
Ze valt Raafje aan. Gaat om de hoek staan en als ze aankomt schiet ze er, met vier pootjes tegelijk op af. Hebbes! Gaat met ieder klein dingetje aan de haal, bij voorkeur als het Raafjes speelgoed is. Geen Little Pet Shop of Polly Pocket dingetje is veilig voor haar scherpe tandjes.
Het is goed dat ze er is. We lachen liever om haar dan huilen om het verlies van onze Nipper die sinds 5 oktober niet meer thuis gekomen is....
