26 november 2009

Tornado

WIE HEEFT VERGETEN DE DEUR VAN DE WC DICHT TE DOEN?

Ze heeft maar een paar tellen nodig, onze tornado, om op zijn minst luchtgaten in het toiletpapier te maken. Of als eerste in de wc te zijn als je 's nachts moet. Of eerder in jouw bed te liggen dan jij als je weer terug gaat.

Wij lijden met een glimlach onder haar schrikbewind. Als het té erg wordt gooien we haar buiten of komt de plantenspuit weer tevoorschijn. Haar in het washok opsluiten, hoe riant ook dat onderkomen, doen we al lang niet meer. Vrezend voor verveling wat ontaart in een tol keukenpapier volledig afgerold en onbruikbaar gemaakt, knijpers overal en nergens, touwtjes etc. die er anders uitzien. En ga zo maar door.

Ze is de jongste in huis en verschrikkelijk...............en verschrikkelijk leuk. Als je gedachtenloos een papier tot een propje maakt landt ze plotseling op je buro. Ze gaat knorrend onder je burolamp liggen en het maakt haar niet uit wat er verder ligt. Knikker je haar de deur uit dan gaat ze met dat propje onder je deur door spelen.

Ze heeft een klein belletje om en luistert naar de naam Nellie-Bellie. Als je klikt met je tong tegen je tanden kijkt ze op; dat is haar geluidje. Ze ligt te slapen op verschillende plaatsen; op Grote Raaf zijn schoot, in een mandje onder de bank, op Raafjes stoel, op het biljart (!), op een kussen in de 'games room'. Maar het liefst zit ze in het raamkozijn. Het is geen vensterbank dus als ze groter wordt past dat misschien niet meer.

De korste weg naar dat raamkozijn is via de eettafel in de keuken. Een tussenstop op de placemat voor een tussen-tukkie is gauw gemaakt maar als ze haast heeft: berg je maar. Ze huppelde laatst blijmoedig over borden en kommen op de tafel waarbij je haast niet merkt dat ze langs is gekomen. Zag ik daar niet.......ja hoor!

Ze houdt natuurlijk van haar kleine-poezen-brokjes maar draait haar hand, eh, pootje niet om voor andersmans, eh, anderdiers bak. Of dat nu hond of kat is is toch niet belangrijk? Ze houdt van kleine yoghurt bekertjes. Staat heel snel maar haar huis bijna tegen de jouwe of ze je lepeltje mag aflikken.

Buiten twijfelen we of ze een poes, een hond of een paard is. Op haar eigen-wijze manier huppelt ze diagonaal door het gras met raar gebogen staart en vier pootjes tegelijk. Achter Healer haar speelgoed aan. Soms bekijkt ze het van afstand. Dit houdt ze slechts vol totdat Healer bijna over haar heen loopt onderweg naar haar speeltje. Healer likt haar graag maar zijn bepaalt waar en hoe lang. Soms loopt ze een rondje mee met ons. In de verte hoor je dan telkens haar belletje.
Bijzonder veel aandacht heeft ze, plotseling en doordringend, voor onze enige andere 'man' in het huis; Raafjes vis Bubbles. Deze staat, wegens omstandigheden, bij ons op de tv-kast maar ik houd mijn hart vast....Vandaag of morgen heeft ze vis op het menu staan als ze uit heeft gevonden hoe ze op de kast kan komen. Of als we een stoel of zoiets te dicht bij laten staan.

Ze valt Raafje aan. Gaat om de hoek staan en als ze aankomt schiet ze er, met vier pootjes tegelijk op af. Hebbes! Gaat met ieder klein dingetje aan de haal, bij voorkeur als het Raafjes speelgoed is. Geen Little Pet Shop of Polly Pocket dingetje is veilig voor haar scherpe tandjes.

Het is goed dat ze er is. We lachen liever om haar dan huilen om het verlies van onze Nipper die sinds 5 oktober niet meer thuis gekomen is....

10 november 2009

Sneeuw Snuiven

Afgelopen zondagmiddag gingen we 'even' sneeuw snuiven op Silver Star. Healer ging met ons mee. De vorige keer dat we er waren was met mijn ouders maar nu ligt er weer van dat rare witte poeder.....

Er ligt zelfs zó veel dat de Nordic trails (langlauf loipen/cross country tracks) al weer open zijn. Ik moet hoognodig heen want aan het einde van de maand laten ze, mits er genoeg sneeuw ligt, ook die rare skiërs weer los op de berg. Soms kruisen onze paden elkaar en dat is niet altijd even fijn......vooral voor mij.

We wisten al dat Healer er helemaal niet van op keek; van sneeuw. Niet echt raar aangezien ze hier lokaal vandaan komt. Dat ze ook sneeuw/ijsstukken probeert te vangen en uit te graven, was wel nieuw voor ons. Ze kon haar lol niet op!

We hebben niet heel erg ver gelopen. Het moest wel een zondagmiddag wandeling zijn, natuurlijk ;-) Welke wij heerlijk afsloten met koffie/chocolademelk bij 'Bugaboos'; de eerste van het seizoen!

Nu is het winter seizoen heerlijk hoor! Raafje gaat weer racen/slalommen en wij gaan 'verplicht' ook dan naar boven. Alle spullen zijn klaar en de winterkleding ligt voor het grijpen. Iedere zondag een leuk agendapunt bovenaan ons lijstje. Maar ook van ons mag de sneeuw hier beneden nog wel even op zich laten wachten.

We hebben wel allebei de winterbanden er al onder dus we zijn er wel klaar voor!

1 november 2009

Happy Halloween !

Deze hartveroverende heks had een druk Halloween programma deze week!

Halloween is op de 31ste oktober en deze keer viel dat op een zaterdag. Het is geen officiële vrije dag, dat niet. Er wordt wel aardig wat werk van gemaakt; winkels hebben het als thema in de etalage en iedereen probeert een graantje er van mee te pikken. Alle snoepfabrikanten hebben speciale Halloween uitgaven van hun snacks en iedere grote winkelketen heeft kostuums te koop van huisdieren tot volwassenen en veel kinderkleding, zelfs voor babies....

Op maandag ging heks Raafje naar het Wesbild Center. Op de ijsbaan hebben ze altijd dit uurtje schaatsen maar deze keer kon je verkleeed komen, waren er prijzen en snoepzakjes en was de entree verlaagd. De hoed werd ingeruild voor een fietshelm en daar gingen de vampier en heks.

Op vrijdag werd er een gedeelte van de ochtend aandacht aan besteed. Ze hadden gevraagd om pompoenen die in de bibliotheek tentoongesteld werden. En donaties aan de voedselbank. Dit jaar wordt daar meer dan voorheen een beroep op gedaan en kerstmis staat voor de deur. En door de hele school gingen ze een optocht houden door alle klassen heen die zich dan vervolgens bij de groep aansloten.

Zaterdag was het echt Halloween. In de straat waar ik werk was algemeen afgesproken dat winkeliers konden deelnemen aan een 'Trick or Treat' trail. De deelnemers waren herkenbaar aan zwarte en oranje helium balonnen met een zandzakje eraan. Van 3 tot 5 uur kon je straat op en neer om snoep te verzamelen als je onder de 12 jaar was.

Wij telden meer dan 750 kinderen die langskwamen op het werk. Daarna moesten we chocolaatjes uit gaan delen; de voorraad was op! De kinderen onder de 3 zijn het schattigste. Ik zag een eendje, verschillende lieveheersbeestjes en pompoentjes. Poesjes, een olifant, prinsesjes, 'superhero's' en andere originele en minder originel kostuums. Leuk waren ook de ouders die ook vaak behoorlijk wat moeite hadden gedaan om er verkleed uit te zien.

Ik denk niet dat er foto's van zijn dit jaar maar ik was in het zwart dit jaar en droog mijn groene spinnenweb cape en zwarte nagellak. Dat werd door de klanten blijkbaar wel gewaardeerd gezien de positieve opmerkingen die ik er over kreeg. Dat was maar goed ook want de capuchon was warm, de koortjes kriebelden en met afwassen werd ie iedere keer zó nat ;-)
In het donker is Raafje nog de buurt hier afgegaan. Dit jaar, en sommige wijten het aan het H1N1 virus, waren er minder kinderen volgens de buren bij de deur. Daar was ook veel verschil in te ontdekken. Er was zelfs één huis bij waar we niet uitgekeken raakten op de versieringen.

Het vuurwerk hebben we gemist. Onder supervisie van de verschillende brandweerposten in de buurt werd er vuurwerk aangestoken op verschillende tijden. De dichtsbijzijnde voor ons was aan het strand met een groot vuur en gratis chocolademelk. Ik had 9 uur achter elkaar gewerkt dus dat werd even te gek. In plaats daar van gingen we naar het huis van een oud collega van Grote Raaf. Die maakt alle jaren bijzondere veel werk van zijn voortuin.

Denk aan ratten om een pot van ogen heen. Een 'just dead' echtpaar -aangeklede skeletten- met een speciale cake. Enge geluiden, mist over de grond en een grafsteen. Veel rondslingerende botten en skeletten. Een kettingzaag met ledemaat bij de onderarm verwijderd. Waxinelichthouders in de vorm van grote oogballen. Een onduidelijk mummie achtig geraamte van een enge vogel tegen het huis. En overal zie je weer nieuwe dingen. Ze delen grote snoepzakjes uit en hebben altijd bijzonder veel bekijks, al was het dit jaar mager.

Thuisgekomen hebben we Raafje haar gezicht weer in de originele kleur teruggebracht en de oogst van die dag bekeken. Voorlopig heeft ze genoeg, pinda- en nootvrij, snoep om als toetje mee naar school te nemen.

De volgende 'feestdag' is Rememberance Day op 11 november. De dodenherdenking met als symbool de klaprozen.