Happy New Year

Deze foto is van ons genomen op Silver Star Mountain, een paar dagen voor kerstmis toen we in de hevige kou mee gingen zingen met de 'Carolers' en daarna niet wisten hoe snel we bij Bugaboos aan de warme chocolademelk moesten....

Voor ons tikken de laatste uren weg van het oude jaar. Het was toch wennen dat toen ik thuis kwam van mijn werk vanmiddag dat in Nederland 2010 net begonnen was. Heb ik toch even de ouders kunnen vragen hoe dat nou was, dat nieuwe jaar ;-)

We zijn bezig met wat hapjes maken voor de rest van de avond tot 12 uur. We gaan de laatste uren bij kennissen vlakbij doorbrengen. Morgen staat er een lekkere slome dag gepland, hopelijk in pyjama en al knutselend, voordat het 'echte' leven weer begint.

Er is met en bij ons ontzettend veel gebeurd dit afgelopen jaar!

In verband met de op hande zijnde verhuizing is Raafje in het nieuwe jaar begonnen bij de plaatselijke basisschool het dichtste bij ons huis. Ze heeft een vriendinnetje in de straat die haar alle dagen op komt halen om samen naar de bushalte te lopen.

We zijn in januari verhuist. Tot grote verbazing van vrienden en kennissen wisten wij dit giga-huis aardig te vullen met onze spullen! Het is een heerlijk huis! De kamers van Raafje, mijn hobbykamer en Grote Raaf zijn kantoor zijn geverfd en gerenoveerd. De bijkeuken is af op wat afwerking na. De hottub; oud en lawaaiig is er deze zomer uitgegaan met hulp van mijn vader en er is een betonnen terras aangelegd voor de nieuwe die er eens gaat komen maar dan wel buiten. De badkamer/sauna is nu in ontwikkeling. In bijna het hele huis hangen nieuwe gordijnen die mijn moeder in vier weken aan de roedes/rails heeft weten toveren en de gamesroom heeft, voornamelijk voor het geluid, een binnenraam en een -deur zodat het een af te sluiten ruimte is.

Raafje is begonnen met bij de plaatselijke ponyclub waar je geacht wordt je eigen paard naar les mee te nemen. Wij hebben een geweldig leenexemplaar gevonden. Binnenkort begint het schema weer: theorieles totdat het buiten geschikt is om te rijden. We hebben er heel wat aardige mensen bij/door ontmoet! Verder gaan de pianolessen alle weken door en blijft het oefenen toch altijd moeilijk.

Ik heb vorige winter een rot skiseizoen gehad door een wat ongelukkige val in de huiskamer maar Raafje en Grote Raaf hebben genoten op Silver Star Mountain. Ook komend jaar hebben we skipassen en gaat Raafje weer alle zondagen skiën via de Ski Club waar ze leert racen. Ze heeft het afgelopen winter daar heel goed gedaan en met veel plezier.

Raaf, ik dus, werk nog steeds bij het koffiehuis "The Cracked Pot Coffee Emporium" waar ik heel veel meegemaakt heb. Ik begon daar tijdelijk maar ben al aan het einde van het tweede jaar bezig. Het is als buitenstaander niet makkelijk om aan een andere baan te komen en de recessie heeft daar niet aan mee geholpen, in tegendeel. Hoewel het werk lichamelijk zwaar is heb ik het getroffen met leuke collega's! Op knutselgebied hoop ik eigenlijk de eerste maand van 2010 al het hele jaar te overtreffen nu mijn kamer zo goed als op orde is!

Voor Grote Raaf was 2009 helemaal een vreemd jaar. De recessie liet ook bij zijn werkgever zijn sporen achter, wat uiteindelijk resulteerde in ontslag met ingang van half juni. Het is hem helaas nog niet gelukt om hiervoor iets anders te vinden. Wel heeft hij zich bijzonder verdienstelijk gemaakt in achterstallig onderhoud van de tuin en middels al die kleine klusjes die er altijd in huis zijn. Toch zijn we het er allemaal over eens dat het tijd wordt voor een betaalde baan buitenshuis, temeer dat de WW hier van verre riant is...
Grote Raaf is op sportgebied bezig geweest met de eerste beginselen van paardrijden en heeft, vooruitlopend op een goed skiseizoen 'droog' geoefend en reken maar dat ie twee keer in de week onder handen genomen is!

Meer dingen die de moeite waard zijn om te benoemen zijn bijvoorbeeld het bezoek van mijn ouders. Het was geweldig om ze, in de vier weken dat ze hier waren, te laten zien hoe ons leven er uit ziet. Waar Raafje naar school gaat, waar we de boodschappen doen (en onze kaas halen, toch pap?), de stof kopen (voor die meters gordijnen, nietwaar mam?) en waar er gewerkt wordt/werd. Waar we skiën en hoe geweldig de Rocky Mountains zijn.

We hebben ons gezin "uitgebreid', eerst met Nellie, onze kleine grijze tabby die we ook wel onze tornado noemen. Zij was er ook de oorzaak van dat we onze Healer konden adopteren. We hebben het bijzonder getroffen met onze hond. Ze is pas zes geworden, luistert geweldig, is lief en dol op het jagen achter een plastic piep kip aan. We kunnen ons nauwelijks meer voorstellen hoe het zonder hen was. Helaas hebben we geen afscheid kunnen nemen van Nipper, die op een avond weggegaan is en niet meer terug gekomen. Ze was erg insuline afhankelijk en we zijn bang dat ze door een coyote opgegeten is.

Natuurlijk is al ons Engels er op vooruit gegaan het afgelopen jaar, hebben we weer meer inzicht gekregen in Canadese mentaliteit en cultuur en hebben de dingen die ons aanstaan overgenomen. Wij hebben ook bijgedragen aan de economie en de kosten van de op handen zijnde Olympische Spelen.

Een blik vooruit zegt ons dat we wat bescheiden wensen hebben voor 2010 waarbij de werkgelegenheid van ons beiden toch een grote rol speelt. We hopen verder dat iedereen gezond en gelukkig is/blijft of wordt in 2010 wat dat is toch wel heel belangrijk. We wensen iedereen het allerbeste en hopen dat we jullie met mooie verhalen kunnen blijven vermaken in 2010.

GELUKKIG NIEUWJAAR !!!!

Sinterklaas heeft ook ons gevonden !

Toen we gingen kijken wat er aan de hand was, begrepen we waarom Raafje stond te springen in de kamer; ik had gevraagd om de theeglazen van de dag ervoor even op te halen uit de woonkamer.

Nee, Sinterklaas had de kadootjes niet zo neergelegd. Grote Raaf had dat gedaan. Voor de kijkers links: de pakjes met onze voornamen of allebei. In het midden: de pakjes voor ons allemaal. Rechts: allemaal voor Raafje.......

Wij hadden al een beetje genoten van het feit dat Sinterklaas de pakjes met de post had gestuurd en daarbij het verzoek om ze niet meteen open te maken. Ik wilde eigenlijk even spieken in de pakjes maar was bang dat er net een verdwaalde Zwarte Piet door de ramen naar binnen zou gluren.

Wat heeft Sint ons dit jaar weer verwend zeg! Als Hollanders in den vreemde kunnen we daar nu nog beter voor uitkomen met een aantal verschrikkelijk mooie Hollandse kerstballen die een mooi plekje in de buurt van een blauwe slinger in de kerstboom zullen krijgen. We zijn van plan die zaterdag op te zetten. Een kalender voor 2010 met mooie plaatjes van in en rondom onze oude woonplaats. Kneipp bad- en douchespullen die hier dus niet te krijgen zijn. Om zo maar eens wat te noemen.

Om de zoveel pakjes van Raafje maakten wij er eentje open. Wat is ze heerlijk verwend! Ze werd gek van frustratie toen haar grote nieuwe Little Pet Shop huis niet snel genoeg los wilde. We hebben weer heerlijk een familiefilm om te kijken en er werd hard gejuicht bij het uitpakken van de Ministeck paarden (ook niet iets wat je hier kan kopen). Eindelijk een toilettasset voor haar leeftijd in plaats van de prinsessen die ze dus niet meer meewil. Om ook maar even wat van haar kadootjes te noemen.

We willen Sinterklaas hartelijk bedanken (hopelijk is ie geen digibeet of heeft ie een digi-Piet) voor alle kadootjes maar speciaal voor de moeite om te zorgen dat wij het kregen. Met heel veel plezier genieten we van deze aandacht en worden daar extra blij en warm van binnen van!!!! We kunnen hem wel zoenen!

's Avonds hebben we het ook in stijl gevierd. Raafje had haar pietenpakje aan en we hadden allemaal drie kadootjes van $ 1 mee. Daar hebben we met nog 6 andere Nederlanders om gedobbeld onder het genot van vooral veel speculaas en pepernoten, Sinterklaasliedjes en de door ons meegebrachte versieringen.

Sinterklaas houden we hier zeker in ere! Nu hoopt Raafje dat ook de kerstman ons weet te vinden....

't Moet niet gekker worden

Kom je, compleet afgebeuld, thuis van je werk, krijg je dit soort foto's onder je neus geschoven!

Afgelopen vrijdag ging Silver Star Mountain -in bescheiden- vorm open en wie stond er zondag middag al weer op de lange latten? Grote Raaf natuurlijk! Zoals de hond helemaal dol wordt van het woord 'walk' wordt deze jongen dat van het werkwoord 'skiën'. Nu heeft skiën helemaal niets met werk te maken......Dat bleek wel op het moment dat meneer een afspraak had gemaakt op een doodgewone dinsdag middag. Hij stuurde zijn vrouw naar het werk, zijn kind naar school en liet de huisdieren moederziel alleen achter.

Natuurlijk hadden de heren (er was hier sprake van een complot) de berg als het ware voor zich alleen. Want al die andere mensen zijn gewoon aan het werk op dinsdag!!!! Maar laten we eerlijk zijn: het was er een prachtige dag voor. Heerlijk helder weer, niet te koud en bijna geen wind.

Ik moet nu verder; een 'to do' lijstje voor iemand maken van alle klusjes om te voorkomen dat dit weer gebeurt. Of hij moet snel werk vinden....