29 december 2010

In de wachtstand


















Uitleg: Rudolf het rendier met de rode neus doet een aanvraag om werkeloosheids uitkering en de persoon achter de balie zegt: Volgens onze gegevens heeft u maar één dag gewerkt dit jaar.

Ik voel me als Rudolf; ik heb ook een aanvraag om werkeloosheidsuitkering lopen bij Service Canada en in eerste instantie is deze afgewezen wegens een tekort aantal gewerkte uren. Ze zijn nu al sinds half november de boel aan het herzien.

Ik heb tot half oktober gewerkt bij een golf resort en daarvoor bij een koffiehuis. Bij het golf resort ben ik ontslagen wegens gebrek aan werk; de goflbaan en meeste accommodatie gaat dicht in de winter. Seizoenswerk en dat komt hier regelmatig voor.

Ontslagen is niet eens een goed woord. Ze hebben hier verschillende woorden die de lading dekken. 'Fired' is als je ontslagen bent en dan is het min of meer jouw schuld. 'Laid off' dan ben je ook ontslagen maar door andere oorzaken en meestal te weinig werk, je baas is failliet, dat soort dingen.

Ze zijn al twee maanden bezig met mijn aanvraag. In eerste instantie hebben ze alleen mijn uren meegenomen die ik gewerkt heb bij het golf resort. Dat klopt niet omdat ik meteen daarvoor en aansluitend al een baan had.

Het is een zeer frustrerende situatie. Ik heb momenteel geen baan en dus geen geld en dan zou de uitkering moeten helpen. Niet dus. Het meeste gaat on-line dus ook de aanvraag. Je moet ook on-line (kan ook telefonisch) verklaren dat je hier was en beschikbaar voor werk. Wat schetst mijn verbazing dat ik er niet 'in' kan komen en ik zo'n fijne pop-up krijg dat ik kan bellen.

Ik bellen. Gratis nummer gelukkig. Je moet je sofi nummer intoetsen en je toegangscode. De eerste keer kreeg ik uiteindelijk nog een persoon aan de telefoon waar ik overigens ook niet verder mee kwam. De keren daarna blijf ik cirkels draaien in Service Canada land waar ze, blijkbaar als gevolg van de feestdagen (lees: te weinig mensen aanwezig voor het werk) die optie eruit gehaald hebben.

Ik ben nu al verschillende keren naar het plaatselijke kantoor geweest. Daar mag je eerst in de rij (gemiddeld 20 min) en als ze je gegevens oproepen zien ze dat je je suf probeert maar dat er nog niets aan gedaan is. Ze zeggen dan dat het verstandig is dat je met iemand in zo'n hokje gaat praten. Daarvoor kun je opnieuw zitten wachten (variërend). Die bevestigt het hele verhaal, zucht een paar keer, voert in dingen met 'aub' en 'dringend' en 'wanneer' en stuurt je naar huis met een nieuwe datum waarop je eventueel terug mag komen.

Inmiddels ben ik morgen weer aan de beurt voor een nieuw bezoekje daar. De chef daar heeft de andere chef gebeld en de persoon die mijn aanvraag 'doet' heeft vast geen fijne dag als ie aanschuift maar er is nog niets gebeurt.......

Ondertussen in het huis nog steeds te koop en hebben onze potentiële kopers tot half januari om hun huis te verkopen. Ondertussen solliciteer ik, met en zonder hulp, naar de weinige geschikte banen waarvan ik hoor/lees in de krant. Ik heb zo'n mailtje aan mijzelf waar alle belangrijke websites in staan die ik periodiek controleer. Maar een ontvangsbevestiging is hier al te veel gevraagd dus ik hoor nooit wat.

Ze hebben hier de uitdrukking: 'knowing what buttons to push' wat kan betekenen dat je bv als spreker je publiek kan bewerken of in de negatieve manier dat bv iemand precies weet hoe ie je gek kan krijgen. Nou, ik zou graag willen dat iemand de 'play button' kan vinden bij mij want ik heb het gevoel dat iemand op 'pauze' heeft gedrukt.......Laat het me maar weten!