Happy Halloween !

Deze hartveroverende heks had een druk Halloween programma deze week!

Halloween is op de 31ste oktober en deze keer viel dat op een zaterdag. Het is geen officiële vrije dag, dat niet. Er wordt wel aardig wat werk van gemaakt; winkels hebben het als thema in de etalage en iedereen probeert een graantje er van mee te pikken. Alle snoepfabrikanten hebben speciale Halloween uitgaven van hun snacks en iedere grote winkelketen heeft kostuums te koop van huisdieren tot volwassenen en veel kinderkleding, zelfs voor babies....

Op maandag ging heks Raafje naar het Wesbild Center. Op de ijsbaan hebben ze altijd dit uurtje schaatsen maar deze keer kon je verkleeed komen, waren er prijzen en snoepzakjes en was de entree verlaagd. De hoed werd ingeruild voor een fietshelm en daar gingen de vampier en heks.

Op vrijdag werd er een gedeelte van de ochtend aandacht aan besteed. Ze hadden gevraagd om pompoenen die in de bibliotheek tentoongesteld werden. En donaties aan de voedselbank. Dit jaar wordt daar meer dan voorheen een beroep op gedaan en kerstmis staat voor de deur. En door de hele school gingen ze een optocht houden door alle klassen heen die zich dan vervolgens bij de groep aansloten.

Zaterdag was het echt Halloween. In de straat waar ik werk was algemeen afgesproken dat winkeliers konden deelnemen aan een 'Trick or Treat' trail. De deelnemers waren herkenbaar aan zwarte en oranje helium balonnen met een zandzakje eraan. Van 3 tot 5 uur kon je straat op en neer om snoep te verzamelen als je onder de 12 jaar was.

Wij telden meer dan 750 kinderen die langskwamen op het werk. Daarna moesten we chocolaatjes uit gaan delen; de voorraad was op! De kinderen onder de 3 zijn het schattigste. Ik zag een eendje, verschillende lieveheersbeestjes en pompoentjes. Poesjes, een olifant, prinsesjes, 'superhero's' en andere originele en minder originel kostuums. Leuk waren ook de ouders die ook vaak behoorlijk wat moeite hadden gedaan om er verkleed uit te zien.

Ik denk niet dat er foto's van zijn dit jaar maar ik was in het zwart dit jaar en droog mijn groene spinnenweb cape en zwarte nagellak. Dat werd door de klanten blijkbaar wel gewaardeerd gezien de positieve opmerkingen die ik er over kreeg. Dat was maar goed ook want de capuchon was warm, de koortjes kriebelden en met afwassen werd ie iedere keer zó nat ;-)
In het donker is Raafje nog de buurt hier afgegaan. Dit jaar, en sommige wijten het aan het H1N1 virus, waren er minder kinderen volgens de buren bij de deur. Daar was ook veel verschil in te ontdekken. Er was zelfs één huis bij waar we niet uitgekeken raakten op de versieringen.

Het vuurwerk hebben we gemist. Onder supervisie van de verschillende brandweerposten in de buurt werd er vuurwerk aangestoken op verschillende tijden. De dichtsbijzijnde voor ons was aan het strand met een groot vuur en gratis chocolademelk. Ik had 9 uur achter elkaar gewerkt dus dat werd even te gek. In plaats daar van gingen we naar het huis van een oud collega van Grote Raaf. Die maakt alle jaren bijzondere veel werk van zijn voortuin.

Denk aan ratten om een pot van ogen heen. Een 'just dead' echtpaar -aangeklede skeletten- met een speciale cake. Enge geluiden, mist over de grond en een grafsteen. Veel rondslingerende botten en skeletten. Een kettingzaag met ledemaat bij de onderarm verwijderd. Waxinelichthouders in de vorm van grote oogballen. Een onduidelijk mummie achtig geraamte van een enge vogel tegen het huis. En overal zie je weer nieuwe dingen. Ze delen grote snoepzakjes uit en hebben altijd bijzonder veel bekijks, al was het dit jaar mager.

Thuisgekomen hebben we Raafje haar gezicht weer in de originele kleur teruggebracht en de oogst van die dag bekeken. Voorlopig heeft ze genoeg, pinda- en nootvrij, snoep om als toetje mee naar school te nemen.

De volgende 'feestdag' is Rememberance Day op 11 november. De dodenherdenking met als symbool de klaprozen.

Ponyclub Show

Raafje in draf en vol ornaat op Timothy vandaag! Maar het was me het dagje wel....

"Onze" eigen Ponyclub hield de jaarlijkse show op het terrein van de plaatselijke rijclub. Deze bestaat uit een aantal afgescheiden plekken voor paarden, een clubhuis met keuken, een grote ruimte en toiletten en ampele parkeerplekken voor trucks met trailers.

We hadden Raafje opgegeven voor drie onderdelen en aangezien we de trailer van de eigenaar van Tim meehadden, hoefden we geen 'hok' voor hem. Hij was frisgewassen (gisteren) en had een deken om vannacht omdat zijn favoriete hobby rollen is. Voor Raafje hadden we op het nippertje bij de voorzitster van de club nog een jas en een zomer- en winterblouse in bruikleen kunnen scoren. Ze moet er nog een beetje ingroeien, dat wel...

Wij hadden nog thuis ontbeten maar bij de paarden kwamen we voor die tijd aan. Het is ons nog niet duidelijk waarom dat soort dingen nu om 8 uur moeten beginnen als dat betekent dat het merendeel van ons er dan vóór 6 uur uit moet....En het had vannacht aan de grond gevroren. Voordat het zonnetje ons opgewarmd had, had de koffie dat gelukkig al gedaan.

Raafje is een beginnenling, met vlag en wimpel laatst geslaagd voor D. Daarom deed ze mee aan het 'walk and trot' programma waar je op commando moet lopen en draven en de ene en andere kant op. Ze werd 4e van de minimaal acht en kreeg een vaantje.

Het tweede onderdeel ging he-le-maal fout. Ze vond het onderdeel niet leuk (mijn schuld?) en ze was als tweede aan de beurt. Wat ze moesten doen is eigenlijk zo'n spring parcour. Aangezien haar groep nog niet springt moeten ze over de hindernissen stappen/springen. Het lukte haar niet om de volgorde in haar hoofd te krijgen waardoor ze al meteen gediskwalificeerd werd. Tranen met tuiten en heel boos en nooit meer paardrijden.

Gelukkig kwam alles weer goed vóór onderdeel drie: Walk and lead. Je moet dan op je paard naar de overkant stappen waarbij je dus niet mag draven (stappen!). Voor straf moet je dan een rondje draaien. Degene die het eerste daarna naast zijn paard hardhollend terug is bij het begin heeft gewonnen. Nou, dat was ze niet maar wel erg tevreden met een derde plaats met mooie rozet ! Op sommige dagen is je geluksnummer 124 ;-)

In de middag moest ze Tim afstaan aan Grote Raaf voor een paardrijtocht door de wildernis. Daar weten jullie niets van, de combinatie paardrijden en Grote Raaf? Komt er binnenkort aan, dan. Misschien wel voordat zijn spierpijn over is.....

RCMP musical ride

Kaartjes voor een rodeo hadden we dit jaar niet maar we zijn wel naar de RCMP musical ride geweest.

De Royal Canadian Mounted Police is uniek in de wereld omdat het niet alleen nationaal maar ook federaal en provinciaal en lokaal opereert. Het is de nationale politie en een agentschap van het Ministerie van Publieke Veiligheid.

De RCMP Musical Ride bestaat uit politie mensen die na 2 jaar actieve dienst voor maximaal drie jaar deelnemen aan deze optredens door het land heen met als grootste doel ' goodwill' te kweken en houden. De meesten hebben daarvoor nog niet gereden. Het is voornamelijk het uitvoeren van ingewikkelde figuren op muziek. Zie ook op http://www.rcmp-grc.gc.ca/mr-ce/index-eng.htm

Wij hebben ervan genoten! Voorafgaand was er een mevrouw ondersteboven op een paard en wat andere groepjes die rondreden en hun ding deden maar dit was verreweg het meest indrukwekkende schouwspel wat ik ooit gezien heb! Alle paarden zijn zwart en vormen een prachtig geheel met de mooie rode uniformen. Vele figuren hangen of staan met de accuratesse waarmee alles uitgevoerd wordt.

De RCMP gebruikt alleen zwarte paarden die voornamelijk zelf gefokt worden. De manier waarop de rijders zijn gekleed en het tuig van de paarden is ceremonieel en heeft allemaal zijn reden en verhaal. De rijders hebben een lans en hebben daarom maar een hand beschikbaar voor het rijden.

Nu is het wachten nog op onze eerste rodeo volgend jaar!

Wat heb je gedaan, Daan!?

We weten niet of het de geschikte tijd ervoor is maar Grote Raaf is gisteren flink met de zaag aan de slag geweest.

Hij had wat klachten...In Nederland was onze coniferen haag korter en we hoefden hem maar aan één kant bij te houden; de andere kant was natuurlijk van de buurman... Nu is ie twee keer zo lang en helemaal van ons. En dat is nog maar een klein stukje in de voortuin. Maar dat is het nadeel van het voordeel van een reuze grote tuin....

Deze boom is één van de twee 'snowballs' aan de voorkant van het huis. Ik wilde ze niet weg hebben omdat er in de lente zoveel vogeltjes in zitten. Het zou wel helpen voor het zonlicht in mijn hobbykamer als die ene weg is. De andere, deze dus, staat op de hoek. Grote Raaf heeft er een nieuwe vorm in gebracht ;-) Op deze manier staat ie niet in de weg als ie met de grasmaaier om het hoekje komt scheuren. De vorige keren kreeg ie een boom in zijn gezicht.

Het ziet er nu weer pico bello uit in de voortuin en opzij. De directe aanleiding was de schoorsteen veger die kwam inspecteren. De heren gingen het dak op. Daar konden ze ook zien hoeveel bladeren er in de dakgoot liggen. En het is nog niet eens herfst....

Nu de schoorsteen in principe klaar is voor een haardvuurtje wordt vandaag het hout gezaagd. De dikke takken worden in hapklare open haar brokken gezaagd en onder het nieuwe afdakje van het schuurtje te drogen gelegd. Het kan even duren voordat ze vuurklaar zijn, dat wel.

Zou ie ook mijn kapsel daarmee kunnen fatsoeneren of zal ik dat maar niet vragen?!

Eten van honden en katjes en andere ditjes en datjes

Je gelooft je ogen zo niet; het hele spul bij elkaar en aan het eten.

Noortje en Nipper komen alleen binnen om te eten en dan krijgt Nipper ook 's morgens en 's avonds haar shot insuline. Ze lijkt niet meer zo happy te zijn; ze lijkt niet te weten of ze naar binnen of buiten wil. Dat kan te maken hebben met dat het kouder wordt 's nachts of dat Nellie haar teveel terroriseert.

Noortje loopt regelmatig een rondje mee met de hond. Ze kletst de oren van je hoofd als ze binnen komt voor eten. Je ziet haar nauwelijks maar ze is happy, eet en drinkt goed en lijkt niet verwilderd. Ze vindt Nellie niet aardig.

Nellie is een handje vol. Twee handen vol. Ze heeft haar eigen 'kleine-poezen-brokjes' maar vindt het eten van honden- of de andere kattenbrokken ook geen punt. Haar eten staat hoger zodat Healer het niet op kan eten. De andere poezen eten hun bakjes meestal leeg. Of Healer ;-) Ze terroriseert Nipper en Noortje blaast naar haar. Ze speert door de tuin of ze een hond is en wil ook mee een rondje om. Ze is maatjes met Healer als kijkt die buiten niet naar haar om. Ze slapen wel eens op één (Healer's) kussen.

Healer (spreek uit; Hieler) is een schat! Ze staat alleen voor mij op 's morgens, is dol op 'tummy-rubs' (gaat op haar rug liggen om over haar buik geaaid worden) en niet geïnteresseerd in andere honden. Alleen in haar tak of dennenappel waar ze achter aan gaat. Ze is waaks, rustig binnen en vol van energie buiten. Favoriet is als Grote Raaf in de tuin is en zij daar ook lekker kan rennen, liggen en lopen. Ze kan er slecht tegen als de andere katten ruzie maken en hoort ze als eerste bij de voordeur. Lievelingsplek: onder mijn luie stoel.

We hebben ook nog een vis maar die is niet zo spraakzaam. Bubbles staat bij Raafje op haar kamer en Nellie doet niets liever dan er voor te gaan zitten en staren. Meestal kijken we dat niet lang aan en halen we Nellie weg.

Het is een drukte 's morgens met de beestenboel. Healer gaat uit haar dak omdat het eerste wat ik 's morgens doe een rondje lopen met haar is. De kleine poes gaat naar buiten, de groters naar binnnen. Allemaal brokjes en die spuit. Poezen weer naar buiten. Etc.

Mijn ouders zijn al weer drie weken thuis en we genieten nog na van het bezoek en de dingen die ze met en voor ons gedaan hebben. We zijn, eh, voornamelijk Grote Raaf, druk in en om het huis nu het nog kan.

Alles is weer begonnen: paardrijden, pianoles en school en zo werken we naar de winter toe. De skipassen zijn alweer aangeschaft hoewel het hier overdag nog tegen de dertig graden kan worden. Die dagen beschouwen we als kadootjes. 's Nachts koelt het al snel af en ik kan merken, als ik 's morgens vroeg met Healer wandel, dat de zon steeds later achter de berg vandaan komt.

Dat Canada ver weg is zit me deze week flink dwars. Ik heb afscheid genomen van mijn favoriete tante (meter en buurvrouw gedurende 21 jaar) via een brief en kon niet bij haar begrafenis zijn afgelopen maandag. Bovendien gaat vrijdag mijn broertje trouwen in Duitsland. Iets waar je eigelijk niet afwezig bij hoort te zijn.

Er is vast genoeg om de komende tijd over te bloggen (sorry, Ma) dus houd me in de gaten ;-)

Groeten uit de Rockies

Binnenkort staat hier de foto van ons allemaal bij Lake Louise in de Rockies. Tja, als je het touwtje vergeeet tussen de camera en de laptop schiet het niets op...

We zitten met zijn allen in de Rocky Mountains. We overnachten vannacht in Banff, in de hoofdstraat. De vorige nacht waren we in Revelstoke. Vandaag was het weer minder maar we hebben evengoed genoten van het uitzicht op Takkawakka Falls bij Field. Het weer gisteren was geweldig voor onze ' Meadow in the Sky' wandeling op bijna 1900 m hoogte bij Revelstoke. Een prachtige wilde bloemen zee met verschillende kleuren.

Morgen staat de Icefield Parkway op het programma. Onze stops zijn een beetje afhankelijk van het weer. Normaal gesproken zie je dat Banff omringd is door bergen. Nu wordt dat door het wolkendek aan het zicht onttrokken.

Qua wilde dieren zijn we nog niet verder gekomen dan de Columbia Ground Squirrel, de gewone squirrel (eekhoorn) en een brutaal vogeltje genaamd Nut Cracker of zoiets. We hopen op wat schapen, geiten of een hert morgen.

Hoewel we flink wat tijd in de auto zitten is dat ook zeer de moeite waard. De uitzichten zijn geweldig. Het aantal kleuren groen is indrukwekkend, de verscheidenheid aan kleuren in de rotsen prachtig en het water ruig en een blauwachtig groen, melkachtig tot turquoise, net welk water je bekijkt.

Met een paar dagen zijn we weer thuis dus we mogen wel zorgen dat we zoveel mogelijk zien.

We zullen voor morgen mooi weer bestellen!

De beer is los...!

De foto is genomen met een 55 mm lens zodat je hetzelfde ziet als wij zagen, de afstand is net leuk en ver genoeg ;-)

Omdat het hier bij ons zo platgeslagen heet is (in het Engels zeggen we 'freaking hot') dachten we wat afkoeling te gaan zoeken op Silver Star Mountain. De route er naar toe is normaal gesproken al leuk genoeg maar met de Terrace Mountain Fire die nog hevig tekeer ging stond de hele vallei onder de rook.

Wij hadden Silver Star het laatste gezien toen we nog skieden. Dan is het toch wel raar om alles zo groen en begroeid te zien. Natuurlijk zijn we begonnen met een kopje koffie bij Bugaboos. We hadden onze eigen hond, Healer, mee en een logeetje, Maddy. Daarmee hebben we een klein stukje van een langlauf route gelopen.

Op de terugweg keken we nog even bij een nieuw te bouwen gedeelte. Dat we toen een hertje zagen was al leuk, al was het dan eentje zonder gewei. Grote Raaf zag hem/haar toen lopen: een zwarte beer op een wat hoger gelegen riggel.

Ik heb op mijn gemakje foto's kunnen nemen want blijkbaar was er allerlei lekkers te peuzelen. Wel bleef ik in en dichtbij de auto want beren kunnen veel harder rennen dan ik en bovendien krijgen ze dan IN de auto de kriebels.

Toch mooi, hè, dat mijn ouders dat nu van hun 'to do list' kunnen afstrepen. Beer gezien.