Sinterklaas heeft ook ons gevonden !

Toen we gingen kijken wat er aan de hand was, begrepen we waarom Raafje stond te springen in de kamer; ik had gevraagd om de theeglazen van de dag ervoor even op te halen uit de woonkamer.

Nee, Sinterklaas had de kadootjes niet zo neergelegd. Grote Raaf had dat gedaan. Voor de kijkers links: de pakjes met onze voornamen of allebei. In het midden: de pakjes voor ons allemaal. Rechts: allemaal voor Raafje.......

Wij hadden al een beetje genoten van het feit dat Sinterklaas de pakjes met de post had gestuurd en daarbij het verzoek om ze niet meteen open te maken. Ik wilde eigenlijk even spieken in de pakjes maar was bang dat er net een verdwaalde Zwarte Piet door de ramen naar binnen zou gluren.

Wat heeft Sint ons dit jaar weer verwend zeg! Als Hollanders in den vreemde kunnen we daar nu nog beter voor uitkomen met een aantal verschrikkelijk mooie Hollandse kerstballen die een mooi plekje in de buurt van een blauwe slinger in de kerstboom zullen krijgen. We zijn van plan die zaterdag op te zetten. Een kalender voor 2010 met mooie plaatjes van in en rondom onze oude woonplaats. Kneipp bad- en douchespullen die hier dus niet te krijgen zijn. Om zo maar eens wat te noemen.

Om de zoveel pakjes van Raafje maakten wij er eentje open. Wat is ze heerlijk verwend! Ze werd gek van frustratie toen haar grote nieuwe Little Pet Shop huis niet snel genoeg los wilde. We hebben weer heerlijk een familiefilm om te kijken en er werd hard gejuicht bij het uitpakken van de Ministeck paarden (ook niet iets wat je hier kan kopen). Eindelijk een toilettasset voor haar leeftijd in plaats van de prinsessen die ze dus niet meer meewil. Om ook maar even wat van haar kadootjes te noemen.

We willen Sinterklaas hartelijk bedanken (hopelijk is ie geen digibeet of heeft ie een digi-Piet) voor alle kadootjes maar speciaal voor de moeite om te zorgen dat wij het kregen. Met heel veel plezier genieten we van deze aandacht en worden daar extra blij en warm van binnen van!!!! We kunnen hem wel zoenen!

's Avonds hebben we het ook in stijl gevierd. Raafje had haar pietenpakje aan en we hadden allemaal drie kadootjes van $ 1 mee. Daar hebben we met nog 6 andere Nederlanders om gedobbeld onder het genot van vooral veel speculaas en pepernoten, Sinterklaasliedjes en de door ons meegebrachte versieringen.

Sinterklaas houden we hier zeker in ere! Nu hoopt Raafje dat ook de kerstman ons weet te vinden....

't Moet niet gekker worden

Kom je, compleet afgebeuld, thuis van je werk, krijg je dit soort foto's onder je neus geschoven!

Afgelopen vrijdag ging Silver Star Mountain -in bescheiden- vorm open en wie stond er zondag middag al weer op de lange latten? Grote Raaf natuurlijk! Zoals de hond helemaal dol wordt van het woord 'walk' wordt deze jongen dat van het werkwoord 'skiën'. Nu heeft skiën helemaal niets met werk te maken......Dat bleek wel op het moment dat meneer een afspraak had gemaakt op een doodgewone dinsdag middag. Hij stuurde zijn vrouw naar het werk, zijn kind naar school en liet de huisdieren moederziel alleen achter.

Natuurlijk hadden de heren (er was hier sprake van een complot) de berg als het ware voor zich alleen. Want al die andere mensen zijn gewoon aan het werk op dinsdag!!!! Maar laten we eerlijk zijn: het was er een prachtige dag voor. Heerlijk helder weer, niet te koud en bijna geen wind.

Ik moet nu verder; een 'to do' lijstje voor iemand maken van alle klusjes om te voorkomen dat dit weer gebeurt. Of hij moet snel werk vinden....

Tornado

WIE HEEFT VERGETEN DE DEUR VAN DE WC DICHT TE DOEN?

Ze heeft maar een paar tellen nodig, onze tornado, om op zijn minst luchtgaten in het toiletpapier te maken. Of als eerste in de wc te zijn als je 's nachts moet. Of eerder in jouw bed te liggen dan jij als je weer terug gaat.

Wij lijden met een glimlach onder haar schrikbewind. Als het té erg wordt gooien we haar buiten of komt de plantenspuit weer tevoorschijn. Haar in het washok opsluiten, hoe riant ook dat onderkomen, doen we al lang niet meer. Vrezend voor verveling wat ontaart in een tol keukenpapier volledig afgerold en onbruikbaar gemaakt, knijpers overal en nergens, touwtjes etc. die er anders uitzien. En ga zo maar door.

Ze is de jongste in huis en verschrikkelijk...............en verschrikkelijk leuk. Als je gedachtenloos een papier tot een propje maakt landt ze plotseling op je buro. Ze gaat knorrend onder je burolamp liggen en het maakt haar niet uit wat er verder ligt. Knikker je haar de deur uit dan gaat ze met dat propje onder je deur door spelen.

Ze heeft een klein belletje om en luistert naar de naam Nellie-Bellie. Als je klikt met je tong tegen je tanden kijkt ze op; dat is haar geluidje. Ze ligt te slapen op verschillende plaatsen; op Grote Raaf zijn schoot, in een mandje onder de bank, op Raafjes stoel, op het biljart (!), op een kussen in de 'games room'. Maar het liefst zit ze in het raamkozijn. Het is geen vensterbank dus als ze groter wordt past dat misschien niet meer.

De korste weg naar dat raamkozijn is via de eettafel in de keuken. Een tussenstop op de placemat voor een tussen-tukkie is gauw gemaakt maar als ze haast heeft: berg je maar. Ze huppelde laatst blijmoedig over borden en kommen op de tafel waarbij je haast niet merkt dat ze langs is gekomen. Zag ik daar niet.......ja hoor!

Ze houdt natuurlijk van haar kleine-poezen-brokjes maar draait haar hand, eh, pootje niet om voor andersmans, eh, anderdiers bak. Of dat nu hond of kat is is toch niet belangrijk? Ze houdt van kleine yoghurt bekertjes. Staat heel snel maar haar huis bijna tegen de jouwe of ze je lepeltje mag aflikken.

Buiten twijfelen we of ze een poes, een hond of een paard is. Op haar eigen-wijze manier huppelt ze diagonaal door het gras met raar gebogen staart en vier pootjes tegelijk. Achter Healer haar speelgoed aan. Soms bekijkt ze het van afstand. Dit houdt ze slechts vol totdat Healer bijna over haar heen loopt onderweg naar haar speeltje. Healer likt haar graag maar zijn bepaalt waar en hoe lang. Soms loopt ze een rondje mee met ons. In de verte hoor je dan telkens haar belletje.
Bijzonder veel aandacht heeft ze, plotseling en doordringend, voor onze enige andere 'man' in het huis; Raafjes vis Bubbles. Deze staat, wegens omstandigheden, bij ons op de tv-kast maar ik houd mijn hart vast....Vandaag of morgen heeft ze vis op het menu staan als ze uit heeft gevonden hoe ze op de kast kan komen. Of als we een stoel of zoiets te dicht bij laten staan.

Ze valt Raafje aan. Gaat om de hoek staan en als ze aankomt schiet ze er, met vier pootjes tegelijk op af. Hebbes! Gaat met ieder klein dingetje aan de haal, bij voorkeur als het Raafjes speelgoed is. Geen Little Pet Shop of Polly Pocket dingetje is veilig voor haar scherpe tandjes.

Het is goed dat ze er is. We lachen liever om haar dan huilen om het verlies van onze Nipper die sinds 5 oktober niet meer thuis gekomen is....

Sneeuw Snuiven

Afgelopen zondagmiddag gingen we 'even' sneeuw snuiven op Silver Star. Healer ging met ons mee. De vorige keer dat we er waren was met mijn ouders maar nu ligt er weer van dat rare witte poeder.....

Er ligt zelfs zó veel dat de Nordic trails (langlauf loipen/cross country tracks) al weer open zijn. Ik moet hoognodig heen want aan het einde van de maand laten ze, mits er genoeg sneeuw ligt, ook die rare skiërs weer los op de berg. Soms kruisen onze paden elkaar en dat is niet altijd even fijn......vooral voor mij.

We wisten al dat Healer er helemaal niet van op keek; van sneeuw. Niet echt raar aangezien ze hier lokaal vandaan komt. Dat ze ook sneeuw/ijsstukken probeert te vangen en uit te graven, was wel nieuw voor ons. Ze kon haar lol niet op!

We hebben niet heel erg ver gelopen. Het moest wel een zondagmiddag wandeling zijn, natuurlijk ;-) Welke wij heerlijk afsloten met koffie/chocolademelk bij 'Bugaboos'; de eerste van het seizoen!

Nu is het winter seizoen heerlijk hoor! Raafje gaat weer racen/slalommen en wij gaan 'verplicht' ook dan naar boven. Alle spullen zijn klaar en de winterkleding ligt voor het grijpen. Iedere zondag een leuk agendapunt bovenaan ons lijstje. Maar ook van ons mag de sneeuw hier beneden nog wel even op zich laten wachten.

We hebben wel allebei de winterbanden er al onder dus we zijn er wel klaar voor!

Happy Halloween !

Deze hartveroverende heks had een druk Halloween programma deze week!

Halloween is op de 31ste oktober en deze keer viel dat op een zaterdag. Het is geen officiële vrije dag, dat niet. Er wordt wel aardig wat werk van gemaakt; winkels hebben het als thema in de etalage en iedereen probeert een graantje er van mee te pikken. Alle snoepfabrikanten hebben speciale Halloween uitgaven van hun snacks en iedere grote winkelketen heeft kostuums te koop van huisdieren tot volwassenen en veel kinderkleding, zelfs voor babies....

Op maandag ging heks Raafje naar het Wesbild Center. Op de ijsbaan hebben ze altijd dit uurtje schaatsen maar deze keer kon je verkleeed komen, waren er prijzen en snoepzakjes en was de entree verlaagd. De hoed werd ingeruild voor een fietshelm en daar gingen de vampier en heks.

Op vrijdag werd er een gedeelte van de ochtend aandacht aan besteed. Ze hadden gevraagd om pompoenen die in de bibliotheek tentoongesteld werden. En donaties aan de voedselbank. Dit jaar wordt daar meer dan voorheen een beroep op gedaan en kerstmis staat voor de deur. En door de hele school gingen ze een optocht houden door alle klassen heen die zich dan vervolgens bij de groep aansloten.

Zaterdag was het echt Halloween. In de straat waar ik werk was algemeen afgesproken dat winkeliers konden deelnemen aan een 'Trick or Treat' trail. De deelnemers waren herkenbaar aan zwarte en oranje helium balonnen met een zandzakje eraan. Van 3 tot 5 uur kon je straat op en neer om snoep te verzamelen als je onder de 12 jaar was.

Wij telden meer dan 750 kinderen die langskwamen op het werk. Daarna moesten we chocolaatjes uit gaan delen; de voorraad was op! De kinderen onder de 3 zijn het schattigste. Ik zag een eendje, verschillende lieveheersbeestjes en pompoentjes. Poesjes, een olifant, prinsesjes, 'superhero's' en andere originele en minder originel kostuums. Leuk waren ook de ouders die ook vaak behoorlijk wat moeite hadden gedaan om er verkleed uit te zien.

Ik denk niet dat er foto's van zijn dit jaar maar ik was in het zwart dit jaar en droog mijn groene spinnenweb cape en zwarte nagellak. Dat werd door de klanten blijkbaar wel gewaardeerd gezien de positieve opmerkingen die ik er over kreeg. Dat was maar goed ook want de capuchon was warm, de koortjes kriebelden en met afwassen werd ie iedere keer zó nat ;-)
In het donker is Raafje nog de buurt hier afgegaan. Dit jaar, en sommige wijten het aan het H1N1 virus, waren er minder kinderen volgens de buren bij de deur. Daar was ook veel verschil in te ontdekken. Er was zelfs één huis bij waar we niet uitgekeken raakten op de versieringen.

Het vuurwerk hebben we gemist. Onder supervisie van de verschillende brandweerposten in de buurt werd er vuurwerk aangestoken op verschillende tijden. De dichtsbijzijnde voor ons was aan het strand met een groot vuur en gratis chocolademelk. Ik had 9 uur achter elkaar gewerkt dus dat werd even te gek. In plaats daar van gingen we naar het huis van een oud collega van Grote Raaf. Die maakt alle jaren bijzondere veel werk van zijn voortuin.

Denk aan ratten om een pot van ogen heen. Een 'just dead' echtpaar -aangeklede skeletten- met een speciale cake. Enge geluiden, mist over de grond en een grafsteen. Veel rondslingerende botten en skeletten. Een kettingzaag met ledemaat bij de onderarm verwijderd. Waxinelichthouders in de vorm van grote oogballen. Een onduidelijk mummie achtig geraamte van een enge vogel tegen het huis. En overal zie je weer nieuwe dingen. Ze delen grote snoepzakjes uit en hebben altijd bijzonder veel bekijks, al was het dit jaar mager.

Thuisgekomen hebben we Raafje haar gezicht weer in de originele kleur teruggebracht en de oogst van die dag bekeken. Voorlopig heeft ze genoeg, pinda- en nootvrij, snoep om als toetje mee naar school te nemen.

De volgende 'feestdag' is Rememberance Day op 11 november. De dodenherdenking met als symbool de klaprozen.

Ponyclub Show

Raafje in draf en vol ornaat op Timothy vandaag! Maar het was me het dagje wel....

"Onze" eigen Ponyclub hield de jaarlijkse show op het terrein van de plaatselijke rijclub. Deze bestaat uit een aantal afgescheiden plekken voor paarden, een clubhuis met keuken, een grote ruimte en toiletten en ampele parkeerplekken voor trucks met trailers.

We hadden Raafje opgegeven voor drie onderdelen en aangezien we de trailer van de eigenaar van Tim meehadden, hoefden we geen 'hok' voor hem. Hij was frisgewassen (gisteren) en had een deken om vannacht omdat zijn favoriete hobby rollen is. Voor Raafje hadden we op het nippertje bij de voorzitster van de club nog een jas en een zomer- en winterblouse in bruikleen kunnen scoren. Ze moet er nog een beetje ingroeien, dat wel...

Wij hadden nog thuis ontbeten maar bij de paarden kwamen we voor die tijd aan. Het is ons nog niet duidelijk waarom dat soort dingen nu om 8 uur moeten beginnen als dat betekent dat het merendeel van ons er dan vóór 6 uur uit moet....En het had vannacht aan de grond gevroren. Voordat het zonnetje ons opgewarmd had, had de koffie dat gelukkig al gedaan.

Raafje is een beginnenling, met vlag en wimpel laatst geslaagd voor D. Daarom deed ze mee aan het 'walk and trot' programma waar je op commando moet lopen en draven en de ene en andere kant op. Ze werd 4e van de minimaal acht en kreeg een vaantje.

Het tweede onderdeel ging he-le-maal fout. Ze vond het onderdeel niet leuk (mijn schuld?) en ze was als tweede aan de beurt. Wat ze moesten doen is eigenlijk zo'n spring parcour. Aangezien haar groep nog niet springt moeten ze over de hindernissen stappen/springen. Het lukte haar niet om de volgorde in haar hoofd te krijgen waardoor ze al meteen gediskwalificeerd werd. Tranen met tuiten en heel boos en nooit meer paardrijden.

Gelukkig kwam alles weer goed vóór onderdeel drie: Walk and lead. Je moet dan op je paard naar de overkant stappen waarbij je dus niet mag draven (stappen!). Voor straf moet je dan een rondje draaien. Degene die het eerste daarna naast zijn paard hardhollend terug is bij het begin heeft gewonnen. Nou, dat was ze niet maar wel erg tevreden met een derde plaats met mooie rozet ! Op sommige dagen is je geluksnummer 124 ;-)

In de middag moest ze Tim afstaan aan Grote Raaf voor een paardrijtocht door de wildernis. Daar weten jullie niets van, de combinatie paardrijden en Grote Raaf? Komt er binnenkort aan, dan. Misschien wel voordat zijn spierpijn over is.....

RCMP musical ride

Kaartjes voor een rodeo hadden we dit jaar niet maar we zijn wel naar de RCMP musical ride geweest.

De Royal Canadian Mounted Police is uniek in de wereld omdat het niet alleen nationaal maar ook federaal en provinciaal en lokaal opereert. Het is de nationale politie en een agentschap van het Ministerie van Publieke Veiligheid.

De RCMP Musical Ride bestaat uit politie mensen die na 2 jaar actieve dienst voor maximaal drie jaar deelnemen aan deze optredens door het land heen met als grootste doel ' goodwill' te kweken en houden. De meesten hebben daarvoor nog niet gereden. Het is voornamelijk het uitvoeren van ingewikkelde figuren op muziek. Zie ook op http://www.rcmp-grc.gc.ca/mr-ce/index-eng.htm

Wij hebben ervan genoten! Voorafgaand was er een mevrouw ondersteboven op een paard en wat andere groepjes die rondreden en hun ding deden maar dit was verreweg het meest indrukwekkende schouwspel wat ik ooit gezien heb! Alle paarden zijn zwart en vormen een prachtig geheel met de mooie rode uniformen. Vele figuren hangen of staan met de accuratesse waarmee alles uitgevoerd wordt.

De RCMP gebruikt alleen zwarte paarden die voornamelijk zelf gefokt worden. De manier waarop de rijders zijn gekleed en het tuig van de paarden is ceremonieel en heeft allemaal zijn reden en verhaal. De rijders hebben een lans en hebben daarom maar een hand beschikbaar voor het rijden.

Nu is het wachten nog op onze eerste rodeo volgend jaar!