Van "sausage rolls" naar "golf balls"!

Dit gaat binnenkort mijn nieuwe werkplek worden; Predator Ridge Golf Course, een luxieuze golfclub net buiten Coldstream met uitzicht op Okanagan Lake.

Met ingang van 12 april ga ik daar fulltime werken bij 'central reservations'. Ik ben blij dat ik nu weer een start kan maken in de administratieve sector waar ik vandaan kom. De baan is slechts voor de duur van het seizoen, hoewel er een mogelijkheid is om ook in de winter daar te blijven werken.

Al met al heb ik twee jaar -en dan ook twee jaar precies- in het koffiehuis gewerkt. Het is vreemd om afscheid te gaan nemen omdat ik me toch een beetje als onderdeel van de familie voel en mijn collega's daar vriendinnen zijn. Ga ik weer terug naar daar een klant te zijn, zoals in het begin.

Het voelt een beetje als een nieuwe lente een nieuw begin. Ik heb het gevoel dat er veel veranderingen gaan plaatsvinden de komende tijd en hoop dat het allemaal leuke dingen zijn! Om te beginnen krijgen we de komende week een neef van Grote Raaf met zijn vrouw over vanuit Edmonton. Zij waren de laatste die bij ons logeerden in Nederland voor ons vertrek en de eerste die bij ons kwamen logeren twee jaar geleden in Canada. Zij hebben dit huis nog niet gezien. Wel waren wij met Thanksgiving twee keer op een rij bij hen te gast, en al die talloze andere malen.

Iedere morgen als ik met Heeler een rondje om gaan (Heeler were are my shoes?) hoor ik meer vogels onderweg en wordt de omgeving groener. De sneeuw op de berg is slecht en de zon al behoorlijk heet. Op het werk hebben we al regelmatig de deur open overdag. De lente is echt gekomen!

In het huis zijn we zoveel mogelijk kleine dingen aan het doen als we kunnen. Wat dingen ophangen die al in de buurt van hun toekomstige plek hangen én....de badkamer en lounge-kamer afmaken. De toiletkast met spiegel komt vandaag op zijn plek. En in de andere kamer moet er nog één laagje over het blauw heen. Het zijn Olympische kleuren ;-)

Verder verheugt Raafje zich op de start van het nieuwe paardrijseizoen in april en wij allemaal op onze visite in augustus.

Valentijn Festijn

Dat het vandaag Valentijnsdag is hebben we geweten!

Wij zorgen prima voor Raafje maar een kinderfeestje met haar verjaardag schiet er vaak bij in. Dat komt mede omdat iedereen altijd andere plannen heeft in de zomer en de school dicht is.

Een paar weken geleden liepen we door Walmart op een avond en raakten enthousiast door de giga hoeveelheid spullen die er te koop zijn voor Valentijnsdag. Voornamelijk (chocolade)traktaties en knuffelbeesten, al dan niet met geluid. Een grote selectie hebben de 'dollarstores' en daar hebben we ook ons meeste geld uit gegeven.

Raafje had dus gisteren een Valentijn's Verjaardags Feest!!!

We hebben meteen maar groots uitgepakt. De 'games room' in de kelder is feestkamer geworden. De kerstboom is versierd, er hangen slingers, versiersels en ballonnen door de hele kamer heen en boven op het pool biljart liggen hartjes tafelkleden heen. Alle kussen zijn in stijl op de -gelukkig originele- rode bank.

Ze hebben versgebakken roodfluwelen cupcakes versierd met rode en roze icing en versierselen in passende kleuren en aardbeienlimonade erbij. Ze speelden verstoppertje maar in dit geval ging Raafje zich verstoppen en iedereen die haar vond moest erbij zitten. Onder het bed werd het krap dus ging de rest onder de dekens ;-) Ze speelden verschillende spelletjes binnen en belandden toen met het heerlijke weer buiten met het spelletje: gooi-de-rose-munt-het-dichtste-bij-de-rose-vork. En ze waren even bezig met het speeltoestel bij de buren.

Voor de lunch waren er hotdogs en patat waarbij één van de meisjes verzuchtte dat het bij ons wel een restaurant leek met zoveel sausjes erbij. Bij haar thuis hadden ze alleen ketchup...

De rest van de middag werd er druk geknutseld in het washok die in dit geval groot genoeg was om behalve de wasmachine en droger, een diepvries en een wastafel, voldoende ruimte boodt aan 7 meisjes die een hartvormig boekje gingen versieren met foto's, stickers, stempels, etc. (scrapbooking) en ieder voor zich waren ze prachtig! Ze togen naar huis met een knuffelzachte goodiebag met de nodige Valentijnsspulletjes en snoepjes erin.

Het was héél wat werk (ook ervoor en erna) en ik hoop dat ik alles weer kan vinden. Mijn strijkplank, de vieze was, de biljartballen, etc. En een flinke grote lege opbergdoos waar ik met grote letters VALENTIJNSSPULLEN op kan zetten!

Chili wedstrijd

Een Chili-kook-wedstrijd was vrijdag onderdeel van het Vernon Winter Carnival!

Er waren individuele paspoorten te koop met stempelkaart, lepel en plattegrond waar je de 9 verschillende chili's op 4 verschillende lokaties kon vinden. Daar kreeg je kleine bakjes opgeschept, kon je proeven en je stem uitbrengen op degene die je de lekkerste vond. Er was een prijs te winnen voor de beste chili, een prijs voor het beste team en voor de deelnemers werd er één naam getrokken voor een leuke mand met kadootjes en tegoed bonnen.

Ik zal verklappen dat wij uiteindeljk als "Chilli Pepper Pot Kissers" niet de prijs wonnen als beste chili kokers maar wel die voor het beste team. We hadden er ook flink aan gewerkt met een partytent binnen met peper-lichtjes en voor iedereen een t-shirt. Onze eigen dagelijks-op-het-menu staande chili's (een gewone en vegetarische) had gezelschap gekregen van de chili van een radio team van 107.5 Kiss FM die een pittig familierecept had klaar gemaakt.

Het was jammer dat het tijdstip; 3 tot 5 's middags het niet mogelijk maakte voor een hoop werkende mensen om ook een rondje te maken dus hopelijk is het de volgende keer op een zaterdag. Diegenen die er waren, waren zonder meer enthousiast over het idee. Alle opbrengsten gaan richting Haïti.

Voorlopig kan ik, na drie dagen in de lucht en tussen de pannen gezeten te hebben, even geen chili meer zien. Bij ons staat van de week wat anders op het programma....!

Ik ga naar Vancouver voor mijn paspoort en ik neem mee terug...

....een reservewiel van iemand anders......!!!!

We moesten snel aan het einde van de week op een heen-en-weertje naar Vancouver omdat Grote Raaf zijn paspoort was verlopen en die van Raafje en mij er aan zaten te komen. De afspraak was al een week verzet omdat ze nog vingerafdruk-software-technisch nog niet ervoor klaar waren. Dus dan maar een week later.

Vancouver is een aardige onderneming voor een paspoort. Voor ons is dat uren heen en weer terug in de auto, kattenoppas zoeken, hond uit logeren, hotel overnachting, pasfoto's maken, paspoorten aanvragen. En dan dat wiel mee terug ;-)

Raad eens wat het in Vancouver deed? Juist: regenen! Voor de 8ste en 9de dag op een rij! We logeerden om de hoek van het consulaat dus het enige wat wij hoefden te doen was daar naar toe lopen in de stromende regen. We hadden een afspraak voor vrijdag morgen, hadden donderdag middag al de foto's laten maken en waren vrij op tijd aan de beurt. Grote Raaf zou een uitstekende crimineel kunnen zijn; zijn vingerafdrukken waren niet zo goed "leesbaar" dus hij mocht alle vingers doen. Ik alleen wijsvinger- en duimafdrukken, Raafje nog niks omdat ze te jong is. Hadden we alleen geen kopie van de geboorte-akte mee. Trouwboekje is leuk maar geen geldig document. Gelukkig kan het via de mail.

Nog even bij Ikea gestopt op de weg terug. Eigenlijk alleen op verzoek van iemand anders iets gekocht, wel gespeurd naar dingen.

Het is op zich niet een goede tijd van het jaar om te gaan reizen, zeker niet als je over de Coquilhalla Highway moet. Die ligt vrij hoog en is er om bekend dat het er aardig kan spoken. De heenweg omhoog ging goed, daarna alleen maar regen. Terug min of meer andersom maar we kwamen er wel achter dat het superglad was op bepaalde plekken. Daar hoef je geen expert voor te zijn. Die conclusie kun je gewoon zelf trekken als je verschillende auto's op een sleepwagen ziet gaan en 4 in de greppel ziet liggen....

Raafje en ik schrokken van een geweldige knal. Grote Raaf had iets geraakt of was ergens overheen gereden. Weet je wat, toch maar even stoppen dan, verderop, net voor die andere auto's die daar zo onhandig aan de kant van de weg staan waar geen vluchtstrook is. Ik als eerste uit de auto en kijken. Dat valt niet mee met de lichten nog aan en als je dan ook nog niet geloofd wat je ziet. Er zit een wiel onder onze auto vast! Raafje nog bij de hand roepen: "Niet die van achter, die zitten er nog aan". Klemvast onder de auto met daarvoor een flinke plas olie. Onze olie.

Grote Raaf had hem op het laatste moment gezien: een reservewiel in het midden van de rijbaan. Hij kon niet naar links of rechts uitwijken dus dan maar op hoop van zegen. Hij heeft hem dus waarschijnlijk tussen de voorwielen gevangen en daar bleef ie klem zitten. Door de gladheid voelden we niet dat ie daar zat. De eigenaar, die dat overigens niet helemaal zeker wist, heeft hem er onderuit getrokken. Verder leek alles wel aardig in orde dus alle auto's gingen toch maar weer rijden, ook omdat de plek waar we stil stonden gevaarlijk was. Blijkbaar was het slechts blikschade; de auto's hadden wel tegen elkaar gezeten. De oorzaak was de eigenaar van het reservewiel die door de gladheid flink was gaan schuiven.

Nu we olie kwijt waren geraakt bleven we beiden angstvallig letten op lampjes op het dashbord die eerder nog niet brandden. Er gebeurde niets maar toen we na 20 minuten bij Merrit waren zijn we bij de eerstvolgende garage gestopt. Deze vriendelijke jonge man die pas sinds 1 december open was vond het geen probleem om even te kijken. Dus de auto op de 'ramps' gereden en hij er onder. Grote Raaf keek zo goed mogelijk mee en maakte de mooie foto van een gekreukelde oliepan die op dat moment zijn laatste druppels liet vallen. Nee, daar konden we echt niet verder mee.

Enigszins gehaast door het tijdstip; tegen zes uur op vrijdagmiddag, werden er allerlei bedrijven en instanties gebeld. Dat werd dus weer een nachtje hotel? Uiteindelijk is de auto naar het terrein van de verzekering gesleept met de sleepwagen en hebben wij een auto gehuurd. Zo als het er nu naar uit ziet wordt er voor dinsdag niets aan gedaan. Dus zijn de spullen met enige moeite in de achterklep van een nieuwe Buick. Nu moet je niet vragen wat voor kleur of type; het is donker. Bovendien gaat mijn interesse niet verder dan dat ie rijdt, de verwarming het doet en we droog zitten.

Achteraf hebben we zó ontzettend veel geluk gehad. Het was een klap maar de airbags kwamen er niet eens uit. We hebben zelf gestopt, hebben het gehaald en zijn heelhuids thuis gekomen.

Moeten we alleen nog maar afwachten hoe het verder afloopt. De vorige keer kostte het ons een nieuwe voorruit in de auto. Ik heb zo het idee dat dit iets meer gaat kosten.....

Happy New Year

Deze foto is van ons genomen op Silver Star Mountain, een paar dagen voor kerstmis toen we in de hevige kou mee gingen zingen met de 'Carolers' en daarna niet wisten hoe snel we bij Bugaboos aan de warme chocolademelk moesten....

Voor ons tikken de laatste uren weg van het oude jaar. Het was toch wennen dat toen ik thuis kwam van mijn werk vanmiddag dat in Nederland 2010 net begonnen was. Heb ik toch even de ouders kunnen vragen hoe dat nou was, dat nieuwe jaar ;-)

We zijn bezig met wat hapjes maken voor de rest van de avond tot 12 uur. We gaan de laatste uren bij kennissen vlakbij doorbrengen. Morgen staat er een lekkere slome dag gepland, hopelijk in pyjama en al knutselend, voordat het 'echte' leven weer begint.

Er is met en bij ons ontzettend veel gebeurd dit afgelopen jaar!

In verband met de op hande zijnde verhuizing is Raafje in het nieuwe jaar begonnen bij de plaatselijke basisschool het dichtste bij ons huis. Ze heeft een vriendinnetje in de straat die haar alle dagen op komt halen om samen naar de bushalte te lopen.

We zijn in januari verhuist. Tot grote verbazing van vrienden en kennissen wisten wij dit giga-huis aardig te vullen met onze spullen! Het is een heerlijk huis! De kamers van Raafje, mijn hobbykamer en Grote Raaf zijn kantoor zijn geverfd en gerenoveerd. De bijkeuken is af op wat afwerking na. De hottub; oud en lawaaiig is er deze zomer uitgegaan met hulp van mijn vader en er is een betonnen terras aangelegd voor de nieuwe die er eens gaat komen maar dan wel buiten. De badkamer/sauna is nu in ontwikkeling. In bijna het hele huis hangen nieuwe gordijnen die mijn moeder in vier weken aan de roedes/rails heeft weten toveren en de gamesroom heeft, voornamelijk voor het geluid, een binnenraam en een -deur zodat het een af te sluiten ruimte is.

Raafje is begonnen met bij de plaatselijke ponyclub waar je geacht wordt je eigen paard naar les mee te nemen. Wij hebben een geweldig leenexemplaar gevonden. Binnenkort begint het schema weer: theorieles totdat het buiten geschikt is om te rijden. We hebben er heel wat aardige mensen bij/door ontmoet! Verder gaan de pianolessen alle weken door en blijft het oefenen toch altijd moeilijk.

Ik heb vorige winter een rot skiseizoen gehad door een wat ongelukkige val in de huiskamer maar Raafje en Grote Raaf hebben genoten op Silver Star Mountain. Ook komend jaar hebben we skipassen en gaat Raafje weer alle zondagen skiën via de Ski Club waar ze leert racen. Ze heeft het afgelopen winter daar heel goed gedaan en met veel plezier.

Raaf, ik dus, werk nog steeds bij het koffiehuis "The Cracked Pot Coffee Emporium" waar ik heel veel meegemaakt heb. Ik begon daar tijdelijk maar ben al aan het einde van het tweede jaar bezig. Het is als buitenstaander niet makkelijk om aan een andere baan te komen en de recessie heeft daar niet aan mee geholpen, in tegendeel. Hoewel het werk lichamelijk zwaar is heb ik het getroffen met leuke collega's! Op knutselgebied hoop ik eigenlijk de eerste maand van 2010 al het hele jaar te overtreffen nu mijn kamer zo goed als op orde is!

Voor Grote Raaf was 2009 helemaal een vreemd jaar. De recessie liet ook bij zijn werkgever zijn sporen achter, wat uiteindelijk resulteerde in ontslag met ingang van half juni. Het is hem helaas nog niet gelukt om hiervoor iets anders te vinden. Wel heeft hij zich bijzonder verdienstelijk gemaakt in achterstallig onderhoud van de tuin en middels al die kleine klusjes die er altijd in huis zijn. Toch zijn we het er allemaal over eens dat het tijd wordt voor een betaalde baan buitenshuis, temeer dat de WW hier van verre riant is...
Grote Raaf is op sportgebied bezig geweest met de eerste beginselen van paardrijden en heeft, vooruitlopend op een goed skiseizoen 'droog' geoefend en reken maar dat ie twee keer in de week onder handen genomen is!

Meer dingen die de moeite waard zijn om te benoemen zijn bijvoorbeeld het bezoek van mijn ouders. Het was geweldig om ze, in de vier weken dat ze hier waren, te laten zien hoe ons leven er uit ziet. Waar Raafje naar school gaat, waar we de boodschappen doen (en onze kaas halen, toch pap?), de stof kopen (voor die meters gordijnen, nietwaar mam?) en waar er gewerkt wordt/werd. Waar we skiën en hoe geweldig de Rocky Mountains zijn.

We hebben ons gezin "uitgebreid', eerst met Nellie, onze kleine grijze tabby die we ook wel onze tornado noemen. Zij was er ook de oorzaak van dat we onze Healer konden adopteren. We hebben het bijzonder getroffen met onze hond. Ze is pas zes geworden, luistert geweldig, is lief en dol op het jagen achter een plastic piep kip aan. We kunnen ons nauwelijks meer voorstellen hoe het zonder hen was. Helaas hebben we geen afscheid kunnen nemen van Nipper, die op een avond weggegaan is en niet meer terug gekomen. Ze was erg insuline afhankelijk en we zijn bang dat ze door een coyote opgegeten is.

Natuurlijk is al ons Engels er op vooruit gegaan het afgelopen jaar, hebben we weer meer inzicht gekregen in Canadese mentaliteit en cultuur en hebben de dingen die ons aanstaan overgenomen. Wij hebben ook bijgedragen aan de economie en de kosten van de op handen zijnde Olympische Spelen.

Een blik vooruit zegt ons dat we wat bescheiden wensen hebben voor 2010 waarbij de werkgelegenheid van ons beiden toch een grote rol speelt. We hopen verder dat iedereen gezond en gelukkig is/blijft of wordt in 2010 wat dat is toch wel heel belangrijk. We wensen iedereen het allerbeste en hopen dat we jullie met mooie verhalen kunnen blijven vermaken in 2010.

GELUKKIG NIEUWJAAR !!!!

Sinterklaas heeft ook ons gevonden !

Toen we gingen kijken wat er aan de hand was, begrepen we waarom Raafje stond te springen in de kamer; ik had gevraagd om de theeglazen van de dag ervoor even op te halen uit de woonkamer.

Nee, Sinterklaas had de kadootjes niet zo neergelegd. Grote Raaf had dat gedaan. Voor de kijkers links: de pakjes met onze voornamen of allebei. In het midden: de pakjes voor ons allemaal. Rechts: allemaal voor Raafje.......

Wij hadden al een beetje genoten van het feit dat Sinterklaas de pakjes met de post had gestuurd en daarbij het verzoek om ze niet meteen open te maken. Ik wilde eigenlijk even spieken in de pakjes maar was bang dat er net een verdwaalde Zwarte Piet door de ramen naar binnen zou gluren.

Wat heeft Sint ons dit jaar weer verwend zeg! Als Hollanders in den vreemde kunnen we daar nu nog beter voor uitkomen met een aantal verschrikkelijk mooie Hollandse kerstballen die een mooi plekje in de buurt van een blauwe slinger in de kerstboom zullen krijgen. We zijn van plan die zaterdag op te zetten. Een kalender voor 2010 met mooie plaatjes van in en rondom onze oude woonplaats. Kneipp bad- en douchespullen die hier dus niet te krijgen zijn. Om zo maar eens wat te noemen.

Om de zoveel pakjes van Raafje maakten wij er eentje open. Wat is ze heerlijk verwend! Ze werd gek van frustratie toen haar grote nieuwe Little Pet Shop huis niet snel genoeg los wilde. We hebben weer heerlijk een familiefilm om te kijken en er werd hard gejuicht bij het uitpakken van de Ministeck paarden (ook niet iets wat je hier kan kopen). Eindelijk een toilettasset voor haar leeftijd in plaats van de prinsessen die ze dus niet meer meewil. Om ook maar even wat van haar kadootjes te noemen.

We willen Sinterklaas hartelijk bedanken (hopelijk is ie geen digibeet of heeft ie een digi-Piet) voor alle kadootjes maar speciaal voor de moeite om te zorgen dat wij het kregen. Met heel veel plezier genieten we van deze aandacht en worden daar extra blij en warm van binnen van!!!! We kunnen hem wel zoenen!

's Avonds hebben we het ook in stijl gevierd. Raafje had haar pietenpakje aan en we hadden allemaal drie kadootjes van $ 1 mee. Daar hebben we met nog 6 andere Nederlanders om gedobbeld onder het genot van vooral veel speculaas en pepernoten, Sinterklaasliedjes en de door ons meegebrachte versieringen.

Sinterklaas houden we hier zeker in ere! Nu hoopt Raafje dat ook de kerstman ons weet te vinden....

't Moet niet gekker worden

Kom je, compleet afgebeuld, thuis van je werk, krijg je dit soort foto's onder je neus geschoven!

Afgelopen vrijdag ging Silver Star Mountain -in bescheiden- vorm open en wie stond er zondag middag al weer op de lange latten? Grote Raaf natuurlijk! Zoals de hond helemaal dol wordt van het woord 'walk' wordt deze jongen dat van het werkwoord 'skiën'. Nu heeft skiën helemaal niets met werk te maken......Dat bleek wel op het moment dat meneer een afspraak had gemaakt op een doodgewone dinsdag middag. Hij stuurde zijn vrouw naar het werk, zijn kind naar school en liet de huisdieren moederziel alleen achter.

Natuurlijk hadden de heren (er was hier sprake van een complot) de berg als het ware voor zich alleen. Want al die andere mensen zijn gewoon aan het werk op dinsdag!!!! Maar laten we eerlijk zijn: het was er een prachtige dag voor. Heerlijk helder weer, niet te koud en bijna geen wind.

Ik moet nu verder; een 'to do' lijstje voor iemand maken van alle klusjes om te voorkomen dat dit weer gebeurt. Of hij moet snel werk vinden....