Drama

Vanmorgen kregen we via mijn baas zelf het bericht dat zijn dochter -niet meer thuiswonend- dodelijk verongelukt was bij een spoorwegovergang.

We zijn er de hele dag zo mee bezig geweest. Later op de dag ontvouwde het verhaal zich in al haar drama. Ze was tussen de bomen door gegaan in een poging om haar trein te halen op de laatste dag dat ze nog wat op school moest doen.
Haar vriend bracht haar weg en hoorde kort daarop de toeter en remmen van de trein. Tegen de tijd dat hij zijn auto aan de kant van de weg had gezet zag ie iedereen daar nog staan....behalve zijn vriendin.

Vanmiddag zijn we massaal met de afdeling onze steun gaan betuigen bij hem en zijn gezin thuis. De klap was nog niet in volle hevigheid doorgedrongen. Het is een sterk gezin maar dit verdriet zou niemand hoeven meemaken; een kind verliezen, je vriendin, je zus....

We zijn gewoon niet allemaal altijd verstandig bezig. Meestal loop het goed af. Deze keer, tragisch genoeg niet....

Het hele gebeuren heeft me, behalve heel verdrietig, ook aan het denken gemaakt. Je moet eruit halen wat erin zit en in dit licht sterkt het mijn vertrouwen:

Wij gaan het helemaal proberen in Canada !