Nu met zelfs aansluiting op de logeerkamer kan ik wat meer vertellen.
Het was heerlijk een hotelkamer te hebben. Je wordt namelijk midden in de nacht wakker en kan dan niet meer slapen. We waren daarvoor zó moe dat we het avondeten hadden overgeslagen en dan na een paar uur wordt je ergens wakker van en dan is het nog midden in de nacht daar.
Bij ons arrangement zat een continental breakfast inbegrepen; toast met jam. Grote Raaf vond dat maar niets. Eerst het avondeten missen en dan zo'n ontbijt?! Dus werd het het buffet: scrambled eggs, bacon, saucages, waffels, pancakes, muffins, cereal en koffie. Of eigenlijk alles wat je kan verzinnen. En vergeet de gebakken aardappeltjes niet die ze hier voor ontbijt eten. Meestal onder de naam hashbrowns en het kan gewoon iets zijn, in een soort koekvorm of zoals nu, blokjes.
We hebben wat gewinkeld voor water en de lunch en zijn langzaam naar Sherwood Park gereden. Gelukkig hadden we de tijd want echt goed vonden we het niet. We zijn verwend met koffie door Grammy and Grandpa, Raafjes Canadese opa en oma die net zo enthousiast waren over dit bezoek als Raafje zelf.
Bij Grote Raaf zijn neef zijn we echt thuis. We hebben onze eigen slaapkamer met badkamer en weten alle knopjes en keukenspullen te vinden. Zo hebben we 's morgens zelf ontbeten en de vaatwasser in- en uitgeruimd en 's avonds macaroni gekookt.
Een bezoek aan Grote Raaf zijn oom en tante hoort er ook bij; je weet nooit wanneer je ze weer ziet. Hun schoondochter had ons voorgesteld met haar te komen lunchen zodat het bezoekje kort was. Maar goed ook want tante hersteld van een operatie. Wel leek ze Raafjes bezoek leuk te vinden en ze waren in hun sas met het kado; 4 Delfts blauwe mokken in een standaard.
De dag dat we daar vertrokken gingen we via Grote Raaf zijn nichtje. Raafje moet ook af en toe iemand hebben om mee te spelen want wij grote mensen zijn maar vervelend. Ze maakt zich wat zorgen over het taalprobleem maar toen haar achter-achter-nichtje nog meer Pet Shop bleek te hebben dan zij zelf was het ijs snel gebroken. Je kunt je voorstellen dat het ons nauwelijks lukte om haar weer mee te krijgen.
En toen was het Highway 16 op; de Yellowhead Trail, richting de Rocky Mountains!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten