Officieel geëmigreerd!

Het is 3:18 in de ochtend in een hotel in Edmonton.

Ik zit op de meegebrachte laptop via draadloos internet te typen met mijn knietjes op de grond en de laptop op het bed. Grote Raaf ligt wat glazig voor zich uit te kijken in bed en Raafje heeft de luiken al een tijdje dicht. Het komt niet vaak voor dat mijn dochter huilt dat ze wil slapen.

De reis ging prima. We zijn opgehaald en weggebracht en het viel me echt ontzettend mee. Wat hielp was de upgrade die we bij het inchecken geboekt hadden. Dit resulteerde in extra beenruimte en een eigen dvd-spelertje voor iedereen. Het komt niet vaak voor dat Raafje zoveel tekenfilms achter elkaar mag kijken....!

De echte emigratie was ook een fluitje van een cent. Wat laten zien en tekenen, hier en daar stempels op en toen naar een ander loket met min of meer herhaling van handelingen. Een half uurtje denk ik, dat we daar mee bezig waren. En het was rustig, dat scheelt ook vast.

Bij het hotel gooide Raafje door vermoeidheid en jeugdig enthousiasme de autodeur van onze bordeaurode Ford open, hup tegen de auto ernaast. Een putje in de deur van de buurman. Tegen de tijd dat we er werk van gemaakt hadden aan de balie zagen we van boven al dat de betreffende auto vertrokken was. Dat liep me effe met een siser af. Voor ons; Raafje had er al van langs gekregen.

Zo, wat zal ik lekker slapen!