Ons huis is niet meer ons huis...

't Werd de afgelopen tijd al wel minder maar sinds gisteren is het echt ons huis niet meer.

Vandaag werd het gevoel nog sterker. De hele dag hadden we drie jongens over de vloer die alles wat nog niet ingepakt enof in dozen zat van een mooie hoes plastic noppenfolie of karton voorzien. Tellen is blijkbaar wel een kunst want ik heb, ondanks duidelijke afspraken, wel wat dingen moeten hernummeren maar het is uiteindelijk allemaal goed gekomen.

Nu staat alles klaar in de garage en beneden in de woonkamer. Aan het einde van de dag kregen ze nog versterking en met een lint van boven naar beneden waren de zolder en slaapkamers zo leeg. Erg leeg. He-le-maal leeg. Hoe meer spullen er ingepakt zijn hoe minder het ons huis was.

Ik had gelukkig gistermiddag en vanmorgen nog hulp met inpakken. Het is gewoon een kunst om al die dozen goed vol te krijgen. De grote dingen zijn het makkelijkste maar die rommeltje die je uiteindelijk tegenkomt...!

Het zijn wel lange dagen die we maken. Vanmorgen al om half 7 in huis en ver ná die tijd vanavond er weer uit. Nog één zo'n dag, dan hebben we dat gehad en kunnen we ons op de volgende stappen richten.

Raafje was vanmorgen Keith Haring-achtige tekeningen aan het maken voor de verhuizers en vanmiddag weer. Het was verder voor haar weer een normale dag met een lang programma. Bij haar werkt dat wel. De stress sloeg alleen een beetje toe toen na thuiskomst van -helaas- de laatste pianoles, Nipper boven in de boom zat.

Nipper was achterna gezeten door een loslopende hond van een aso-stel. En ze was al zo van slag door alles van vandaag en gisteren....Ik heb haar rustig de boom uitgepraat. Nipper is zó onhandig dat ze er bijna 4 keer uit viel; doodeng maar ze is beneden gekomen uit eigen beweging en we hebben haar meteen gevangen en in de kennel gezet.

Morgen de container!