Tot nooit meer ziens !

Er kon een flinke smile af bij Raafje vanmiddag.

De tandarts gaf haar een hand en zei dat als het goed was ze hem nooit meer zou zien. En schoot vervolgens in de lach toen er een big smile op haar gezicht doorbrak.

Raafje heeft niet erg veel geluk met haar gebit. En met de tandarts. Ze heeft al behoorlijk wat gaatjes in haar melkgebit en ook al wat (melk)kiezen moeten laten trekken. Nu zegt dat niets over haar grote-mensen-tanden maar je moet er toch maar doorheen bij zo'n vent.

We zijn onlangs van tandarts veranderd. De oude, die overigens al niet zo'n beste naam bleek te hebben, hield zich niet aan de afspraak.

De laatste keer dat wij bij hem waren ging Raafje heen voor het vullen van drie gaatjes. Twee stonden er gepland, de derde was om dat net de dag ervoor de vulling eruit viel. Er werd niet verdoofd maar de afspraak was dat als ze wilde dat ie zou stoppen ze haar vinger omhoog kon steken.

Vervolgens hield hij zich niet aan de afspraak en moest ik praten als Brugman om haar in die stoel te houden. Het liefst had ik haar natuurlijk gewoon meegenomen maar dat kon helaas niet. Toen we daarna weggingen had ik het helemaal gehad. Ik had een compliment gehad van de beul over hoe ik met de situatie was omgegaan maar dat voelde niet goed. Tot overmaat van ramp had ze een jongenskleur tandenborstel gekregen dus daar zijn we mooi voor terug gegaan.

Ik heb haar de hele weg naar de auto gedragen. En ze hoefde nooit meer terug naar die man. Ik ook niet ;-)

Wat niet wegneemt dat het bij deze moderne, vriendelijke, jonge tandarst ook niet altijd een pretje is voor haar. Deze laatste keer was het één gaat en het dicht sealen van haar kiezen; deze hadden flinke groeven.

Soms is een afscheid fijn !