Christmas Light Up

Wij zijn al helemaal in kerststemming!

Er hangt zo'n houtvuur rooklucht om ons heen. We hebben de verwarming hoger gezet en zijn net weer een beetje doorgewarmd. Hoewel het 'slechts' -7 Celsius is (21 uur) hadden we het hartstikke koud nadat we een half uur hadden gewacht zodat Raafje bij Santa op schoot kon zitten.

Vandaag en gisteren zijn we naar Christmas Light Up's geweest; gisteren naar Armstrong, een dorp verderop, vandaag downtown in ons eigen Vernon. Gesponserd door de lokale middenstand was het een familie evenement waar veel mensen op af kwamen. In Armstrong waren er hamburgers, hot dogs, chocolademelk en popcorn, allemaal gratis of met een donatie. Hoewel het toch erg koud was genoten we van de simpele maar leuke optocht van voornamelijk landbouwvoertuigen die versierd waren met kersverlichting met -natuurlijk- de kerstman achteraan, hoog op een voertuig en zwaaiend.

Vanavond was het de lange rij voor Santa, de opblaasfiguren en het gezellige koor. De marshmallows warmen boven een houtvuur onder supervisie van de brandweer en veel winkels nog open.

Heel leuk was dat Raafje mee deed met het koor bij het lied over de '12 days of Christmas'. Ze mocht een bord vasthouden met het bord 'five golden rings' en hield het dapper omhoog, iedere keer als ze het zongen. Ze had er lol in!

De komende weekenden tot kerstmis zelf zullen er iedere keer, waarschijnlijk kleinschaliger, dit soort kleine evenementen zijn. Volgens de mevrouw voor me in de rij, allemaal wachtend tot de kinderen bij Santa op schoot mochten, hebben ze veel familiedingen zoals dit, vandaag.

We slaan Sinterklaas niet over maar de kerststemming zit er al in!

Canadese gewoonten

Zo ziet het eruit vanaf ons hoge balkonnetje waar overigens nog steeds geen BBQ staat.

Vanmorgen was het weer sneeuwschuiven. Grote Raaf doet dan niet alleen het tuinpad maar ook de oprit en het stuk stoep voor ons. We willen tenslotte dat de postbode (hele aardige mevrouw) ons gunstig gezind blijft ;-)

Ik had al gezegd dat Canadezen hier veel op basis van vertrouwen doen. Dat betekent dat wij wel een check hadden uitgeschreven voor de auto maar dat ze die nog tot vandaag moesten vasthouden tot het geld overgemaakt zou zijn. Geen probleem dus. Proefritten maken is ook veel makkelijker.

De meest duidelijke gewoonte hier is je schoenen uitrekken als je binnenkomt. Zeker met de sneeuw nu is dat duidelijk; het wordt gewoon een bende. En het is een beetje het verhaal van het kip en het ei: wat was eerder, het schoenen uittrekken of de lichte vloerbedekking? Ikzelf vind het een ramp; ik loop niet graag op sloffen of sokken maar doe maar braaf mee.

Verder staan hier alle deuren meestal open in huis. Als het toilet dicht is zit er vast iemand op. Moet ik er wel bij zeggen dat de deuren hier allemaal naar binnen opengaan. Dat is soms lastig in openbare toiletten om om de deur heen te moeten lopen. Ze zijn hier bovendien preuts als de pest maar wel alle opbenbare toiletten kun je onderdoor en tussen de deur doorkijken......Snap jij het?.

Iedereeen heeft hier tijd voor een praatje en als het lang duurt bij de kassa hoor je niemand klagen. De cassière pakt bovendien alles in in kleine plastic zakjes die ik weer voor de pedaalemmertjes gebruik.

Aan de ene kant is het hier een weggooi cultuur tot en met -denk aan alle koffiebekers en afhaalmaaltijden- aan de andere kant zijn ze ook flink aan het afval scheiden. Ze hebben hier gewone afval ophaal dagen en recycling dagen. Dan gaat het om papier maar ook plastic en blikjes. Daarentegen doen ze niets met groente- en tuinafval. Om het afval te reduceren doen we tegenwoordig wat de 'landlord' ook deed: dat soort afval doen we in de hakselaar die in de gootsteen zit ingebouwd (denk om je vingers!).

Wij passen ons al aardig aan hier hoor; wij gaan graag voor een kop koffie naar een van de vele punten waarbij je die hier kan halen of opdrinken. Tim Hortons, Starbucks of een lokale.

Booschappen doen

Onderin beeld Grote Raaf himself, aan het afrekenen bij de kassa.

Boodschappen doen is hier een heel ander verhaal dan dat we gewend waren....We hebben wel 6 winkels in de buurt met levensmiddelen. De meeste hebben ook andere dingen; drogisterij artikelen, elektronica, speelgoed en kleding.

Het aanbod is ontzettend groot en de verpakkingen nog groter. Bloem om te bakken in zakken van 10 kg, de marmeladepot is drie keer zo groot, cornflakes dozen van bijna 1,5 kg, yoghurt in een emmer van 4 kg en ga zo maar door. Kattenbakvulling 18 kg, sap in pakken van 2 liter. Bovendien heeft bijna iedere winkel bulk-food. Je kan dan je eigen zakjes volscheppen. Met chocoladereepjes, koekjes, chips, meel, rijst, kruiden, bonen, enz.

Het duurt ook even voordat je de winkel door bent. Gelukkig staat alles wel goed aangegeven en is geen enkele werknemer te beroerd om je even naar het gezochte te brengen. Dus daar ga je met je fles wasmiddel van 5 liter 2n je 24 pakjes kauwgum. Je sluit aan bij de kassa waar ze meestal je aankopen in tig plastic zakjes pakken en ook nog sorteren. Je betaald met je bankpasje (debit card) of creditcard en vergeet niet je pasje te geven voor korting en/of punten. Of je rekent zelf af hoewel we dat nog niet geprobeerd hebben.

Vanmiddag bij één van de grote doe-het-zelf zaken kreeg Grote Raaf van 4 mensen tegelijk advies over zijn aankoop. Regelmatig werd gevraagd of ik het allemaal kan vinden -en niet eens vervelend- waarbij ze meteen vervolgde dat ze dat wel dacht; gezien mijn grote kar vol. Bij de lamp voor de kamer waar Raafje en ik gaan knutselen en zo -zonder raam dus verlichting is belangrijk- werd de doos opengesneden en alles eruit gehaald. Dit omdat er niet een stond opgesteld.

De leukste aankoop van vandaag is een heel scherp geprijsde 'slow cooker' die ik vrijdag ga uitproberen als we onze vriend de gast krijgen met de 2 jongens; zijn vrouw zit in Nederland.

Sneeuwpret

Dat was leuk; zo'n eerste sneeuwbui!

Het was ook werken geblazen, voor Grote Raaf en Raafje. Niet alleen was het nodig de auto('s) sneeuwvrij te maken, het is hier ook verplicht om je eigen stoep schoon te maken. Voor Raafje is er een eigen sneeuwschuiver om mee te kunnen helpen. Dus dat was nieuw skipak en snowboots aan en naar buiten.

Het meeste is inmiddels gesmolten. In ieder geval ligt er niets meer op de weg. Wel had Raafje nog de kans om op school lekker buiten te kunnen spelen in de sneeuw tijdens de pauzes.

Grote Raaf heeft vandaag met onze vriend (fjijn zo'n behulpzaam iemand, ik ben toch nog niet zo'n held met de auto, zeker niet in de sneeuw) de auto terug gebracht naar Kelowna. Het vliegveld is zo'n drie kwartier rijden hier vandaan.

Hopelijk is er boven op de berg genoeg sneeuw gevallen om dit weekend het downhill seizoen te openen...Gezien de vooruitzichten moeten ze het hier even mee doen.

Nu willen we eigenlijk een echt Heemskerks kruidenbitter openmaken alleen moet daar wel even grof geweld aan te pas komen....als dat gaat lukken...

Proost!

Anders

Alles is hier gewoon nét even anders!

Hiernaast een foto van een gedeelte van de huiskamer. Onze nieuwe tv staat vóór de open haard. Daar staat ie op dit moment het handigste. Groot hè? Bij Shaw, onze eigen Casema zeg maar, is er een kanaal met open haard en de bijbehorende geluiden. Geweldig toch?!

Soms is anders handig, soms is het een ramp. Het rijden met de auto is heel anders. Voor mensen zoals ik blijft het wennen dat ik niet hoef te schakelen. En dat gaat goed tot op het moment dat ik snel moet reageren....Oeps. Ze hebben hier veel '4-way' kruisingen. Degene die het eerste stopt mag ook weer het eerste gaan rijden. Als je hier naar rechts gaat mag het ook vaak door het rode stoplicht heen al blijft het oppassen geblazen. Voor linksaf is er vaak een extra stoplicht eronder wat met een pijltje groen gaat knipperen. Je mag dan net iets eerder dan de rest.

Het meeste anders is dat voetgangers hier vrij spel hebben. Ze mogen, behalve als er een voetgangers stoplicht is, gewoon overlopen. Op straat, op de parkeerplaatsen en dus ook bij winkels. Juist omdat dat zo normaal is kijken ze nauwelijks uit en doen ze waar ze zin in hebben.... Uitkijken dus.

Niet alleen hebben ze hier 110 V in plaats van 220 en zien de stekkers er anders uit, de lampjes zijn hier ook anders. Hier is ook een hoos gaande met spaarlampen die er nogals krullerig uitzien maar bovendien hebben ze hier meer fitting groottes en soorten lampjes. Je zoekt je een ongeluk en soms is het dan nog niet goed. Met als gevolg dat we een uitgebreide sortering lampjes hebben die niet in onze spullen passen ;-)

En de tijd is anders! Wij bellen mensen/bedrijven om of voor 7 tot 8 uur 's morgens omdat de dag bij jullie er dan al op zit. Zeker als we straks werken blijft het een beetje zoeken wat een handige tijd is. Dan heb ik net het ontbijt op en hoor ik aan de andere kant het geluid van gebakken vlees.

Een andere keer meer anders. Anders wordt het te gek en er is hier zoveel te doen!

Vandaag gekocht...

een auto!

Hierboven zou een foto moeten staan van onze nieuwe Dodge Caravan die we vandaag kochten, ware het niet dat mijn camera er de brui aan heeft gegeven en dat hij nu, als we de andere camera zouden hebben kunnen vinden, onder een flink pak sneeuw begraven ligt. ;-)

We waren vrijdag al aan het kijken, én zaterdag én zondag en vanmorgen waren we vast de eerste klant op maandagmorgen. We stonden al voor 9 uur op de stoep. Uiteindelijk is het een rode Grand Caravan geworden van het merk Dodge. Het is hier een ontzettend populaire auto wat niet verwonderlijk is. Behalve dat ie behoorlijk groot is en je er heel wat in kwijt kan, is ie ook nog handig. Hij heeft namelijke het systeem dat de stoelen achter de bestuurder in de vloer gestopt kunnen worden en die achterin kunnen zo neergelegd kunnen worden dat je één grote vlakke laadruimte hebt.

Momenteel hebben we zo'n zelfde als huurauto maar die moet morgen terug naar Hertz op het vliegveld van Kelowna. Hopelijk is het onze vriend uit Coldstream die mee gaat; ik moet toch nog erg wennen aan het rijden hier. Laat staan in de drukte en als de wegen wellicht nog niet sneeuwvrij zijn.

Aan de andere kant ben ik dan natuurlijk meteen ingereden.....;-)

Feestdagen in aantocht !

Omdat Sinterklaas in dit gedeelte van de wereld vrijwel niet komt, kan iedereen zich hier op Kerstmis concentreren.

Dat is dan ook duidelijk merkbaar. Iedere winkel heeft kerstkadootjes in het assortiment, de parkeerplaatsen zijn veel drukker dan gewoonlijk en er komt drie keer in de week een stapel reclamefolders in de bus waar je U tegen zegt.

Het heeft ook wel wat om in dit gedeelte van het jaar in Canada te komen. Dit huis bijvoorbeeld, staat bj ons in de straat en is vandaag versiert. Gisteren was er nog niets te zien maar nu is het een waar feest om langs te lopen of te rijden. Het is hier om 5 uur 's middags al pikdonker dus we kunnen er lang van genieten.

Deze staat een paar straten verscholen; tussen de huizen door scheen er heel veel licht. We zijn een stukje omgereden ervoor! Ik ben bang dat het bij ons een beetje achterblijft. We hebben net vandaag kerstboomverlichting gekocht, bescheiden in aantal en kleur.

Overal waar je binnen komt staan de kado mogelijkheden overtuigend opgesteld. Veel combinaties met knuffelachtige dingen en chocola, bekers met koffie-dingen of koekjes gebeuren. Je kunt allerlei combinaties van peperkoek dingen kopen: koekjes versieren, huisjes en zelfs treinen! In Staples; de kantoorwinkel, zag ik kadootjes waar je de wikkel van af haalt waar op staat wat het is en hoeveel het kost en voilá, daar heb je een kant en klaar ingepakt kadootje voor onder de boom!

Ze hebben hier slechts één kerstdag. Tweede kerstdag heet hier Boxing day en als ik het goed begrijp kun je dan alles terugbrengen wat je van de kerstman hebt gekregen wat niet naar wens is en als je echt iets met flinke korting wil kopen moet je op Boxing day je slag slaan!

Wij richten ons eerst nog even op Sinterklaas, hoor!

Welkom in Vernon!

Dit is ons huurhuis in Vernon en vanmorgen genomen.

Je komt binnen halverwege de twee verdiepingen die het huis telt. Je hebt daar een klein vierkant halletje met een gardarobekast en je moet daar, volgens Canadees gebruik, je schoenen uittrekken. Vervolgens kies je of je naar boven of beneden gaat.

Zoals je ziet is links het woongedeelte. Als je het trapje op gaat naar boven kom je rechtdoor uit in de keuken, houdt je links aan kom je vanuit de keuken in het eetgedeelte en dan zo weer in het woongedeelte. Ga je het trapje op rechts dan kom je in een gangetje met, met de klok mee vanaf 9 uur, een badkamer met bad, wastafel en toilet, de ouderslaapkamer met ensuite (wastafel en toilet), slaapkamer 1 (voorkant, slaapkamer van Emily) en slaapkamer 2 (werkkamer van Grote Raaf).

Op de foto zie je links het woonkamerraam en rechts achtereenvolgens dat van Grote Raaf zijn werkkamer en, achter de boom verscholen, dat van Raafje.

Dit is de achterkant. De ramen zijn, van links naar rechts, van de ouderslaapkamer, de ensuite, de keuken en het 'deck' is bereikbaar via een deur in het eetgedeelte van de woonkamer. Binnenkort komt daar een BBQ te staan.

Vanuit het kleine deck boven kom je via de trap en het grote deck (geen ingang verder) naar beneden in de tuin terecht. Aan de rechterkant kun je nog net de schuifpui vanuit de kelder zien. Links daarvan is een klein schuurtje vanaf buiten bereikbaar, zit aan het huis vast.

Beneden in de basement heb je rechts het washok, zonder deur en daarin komen uit de gastenbadkamer, de waskast en de gastenslaapkamer. Rechtdoor is de CVkast en rommelhok. Links en een beetje rechtdoor een langwerpige ruimte met de schuifpui naar buiten; opslag en mogelijkheid van extra slaapkamer. Linksaf rechtdoor de family-room. Dat is een grote kamer met een gashaard en een doorgang naar de opslag. De buro's van Raaf en Raaf staan daar en het grootste aantal nog niet uitgepakte dozen. Daar moet het spelen, knutselen en scrappen plaatsvinden. Daar staan de grote kasten die nog ingericht moeten worden. Tenslotte links onder de trap een berghok met een hoek erin; smal en laag voor niet vaak gebruikte dingen zoals koffers en kampeerspullen.

Leuk dat je even langs kwam kijken; kom je de volgende keer binnen?

Back on track !

Eindelijk hebben we ook belangrijke dingen; internet, telefoon en televisie!

Vraag me niet wat de 'cable-guy' precies gedaan heeft; hij is boven en beneden bezig geweest en rende wat naar buiten heen en weer en uiteindelijk doet alles het. We hebben een verschrikkelijk grote breedbeeld tv gekocht die de open haard bedekt en een dvd-speler die ook onze eigen films speelt.

Het aantal rondslingerende, gevulde, dozen slinkt met de dag. Sommige doe je het liefst weer dicht. Bijvoorbeeld die waar van die rommellaatjes in om gekieperd zijn. Andere heb je zoiets bij van: o ja, dat miste ik nog!

Raafje heeft het naar haar zin op school. Ze zijn met rekenen lang niet zo ver als in haar eigen groep 5. Ze doen sommen optellen en aftrekken tot 20. Dus daar is ze een kei in al heeft ze wat problemen met de Engelse cijfers.
Verder heeft ze extra Engels, een aantal keer in de week. Ik krijg de indruk dat ze in verschillende groepjes zit die dan wel te moeilijk dan wel te makkelijk zijn. Vandaag had ze een boekje mee én een bandje, over grijs en groot en klein. Dat hield ze niet lang vol....niet uitdagend genoeg. Haar klassejuf zegt dat ze wel heel graag Engels wil leren omdat Raafje's grootste hobby kwebbelen is!

Om deze keer maar even af te sluiten met het weer: nee, we hebben nog geen sneeuw. Er zijn dinsdag de 20ste een paar vlokjes gevallen maar dat was niet echt iets. Het is wel koud; 's nacht vriest het en overdag hangt de temperatuur zo rond het vriespunt. De hele week is het een gedeelte van de dag bewolkt maar later komt toch het zonnetje door. De cross-country tracks schijnen al open te zijn en één dezer dagen gaat ook het ski-seizoen beginnen maar dan mag het nog wel even gaan vallen.

Wij rekenen op een doosvrij en sneeuwzekere kerst dit jaar!

Even snel een update

We zitten hier in een soort koffie/restaurant te lunchen en hebben de laptop mee.

Er is zoveel te vertellen dat ik haast niet weet waar ik moet beginnen! Het verhaal gaat eigenlijk verder met het huis. We hebben daar de eerste nacht de katten opgesloten en kennis gemaakt met de eigenaar -aardige vent die in korte broek loop tot kerstmis- en daarna twee nachten bij onze vrienden geslapen.

Onderweg uit Vancouver bleek dat onze container dus al op donderdag kon komen. Daar zijn we heel erg blij mee omdat we nu meteen de beschikking hebben over al onze spullen. Dat we alleen al in de slaapkamer nog 17 dozen met dingen hebben staan mag de pret niet drukken; we slapen in ons eigen bed!

Intussen hebben we niet stil gezeten de afgelopen dagen. Veel dozen uitgepakt (Raaf), kasten en buro's in elkaar gezet (Grote Raaf met hulp van onze vriend) en eigen dingen gedaan (Raafje). De keuken is al bijna compleet. Niet alleen de dozen zijn uitgepakt en ingeruimd maar we hebben ook een koffie-apparaat, broodrooster en een gevulde koelkast. Verder zou ik kunnen strijken ;-) en heeft Grote Raaf gisteren zijn nieuwe speeltje uitgeprobeerd; de stofzuiger.

De katten willen graag naar buiten en moeten nog steeds wel wennen. Ze worden 's nachts opgesloten in de basement (kelder) en mogen verder bijna overal rondlopen. Ik wist niet dat ze zoveel dronken en de kattenbak gebruiken! Ik schep me rot alle dagen. Onze oude buurt kan zijn geluk niet op nu mijn twee katten daar niet meer wonen!

Raafje is vandaag voor het eerst naar school, wij hebben de ziektekosten geregeld en een afspraak bij de bank voor morgen gemaakt. We gaan nog meer dingen regelen en kunnen niet wachten tot we aangesloten worden op internet, de telefoon en de kabel over 3 dagen.

Dan vertel ik uitgebreid over het huis. Met foto's ;-)

Het zit best mee !

Al onze spullen staan al in huis.

Vraag niet hoe en waar maar we hebben alles weer. De beschadigingen vallen mee; tot nu toe een paar natte dozen en er is een glasplaatje in de deur van een kastje.

Nadat we op tijd uit Vancouver vertrokken, dat kon omdat de jetlag ons flink parten speelde, belden we onderweg het verhuisbedrijf. Die kon ons later tijdens de rit vertellen dat de container al gepland stond voor de volgende dag; gisteren dus. Op de dag zelf liep de planning wat uit maar voor zes uur 's avonds stond alles binnen en was, afgezien van de dozen, alles uitgepakt. Het verpakkingsmateriaal namen ze ook mee.

Gisteravond zijn Grote Raaf en zijn vriend bezig geweest Raafjes bed in elkaar te zetten en ik ben in de keuken begonnen. Uitpakken gaat sneller dan inpakken! Vanavond kunnen we er slapen! Raafje wil heel graag naar school en als het kan gaat ze maandag. Met de katten gaat het ook goed; ze hebben al verschillende malen het huis rondgesnuffeld maar zitten 's nachts opgesloten.

Het blijft even zo kort; we moeten aan de slag. Volgende week hebben we telefoon, kabel en internet.

Wat zal het heerlijk zijn vannacht in mijn eigen bed te slapen. En vreemd!

De CanaRaaf is geland !

Daar gingen we dan gisteren!

Met veel pijn en moeite zaten alle spullen in de koffers. Met wat aanpassingen van de beide auto's van broertjes kon ook alles er -makkelijk- in. Zoals je ziet was dat nogal wat! Zes koffers, drie stuks handbagage en twee kennels. Gelukkig gingen beide mannen ook mee naar binnen want het was me de optocht wel!

Het wachten duurde niet lang en de vlucht vertrok slechts ietsje later. We hielden drie van de vier stoelen in de middenrij bezet. KLM had in deze airbus dvd spelertjes in de hoofdsteunen dus daar hebben we van genoten. Raafje zag onder andere Ratatouille en heeft games gespeeld. Helaas had ze aan het einde weer last van luchtziekte. Of het nu komt dat ze zo moe is of geslapen heeft; we weten het niet. Maar ze zat goed onder!

De katten hebben de reis overleefd en kregen bij het ophalen van de minivan nieuwe matjes in hun kennel want die waren niet wel nat! Na wat hulp gekregen te hebben bij het neerklappen van de achterbank(en) konden we met het hele spul vertrekken. Ondertussen was het wel donker geworden en heb ik ons -via een omweg- naar het hotel gebracht.

Eten hoefden we niet meer, het enige wat we wilden is slapen. En dat is maar even gelukt; het is hier half 4 in de morgen en we zijn klaarwakker! De poezen lopen al snuffelend rondjes en wij hopen dat, als ze het doen, het in de meegebrachte kattenbak met aarde uit het perkje hiervoor doen!

Op de valreep hebben we onze verhuurder nog gesproken gisteren. Hij is aan het werk aan onze derde badkamer in de basement en dat doet ie waarschijnlijk de volgende dagen ook nog. We gaan later nog het verhuisbedrijf -dat hier in de buurt van het hotel zit- bellen om te vragen naar de verwachte aankomst van de container.

En vanaf hier gaat her verder!

Een laatste groet uit ons kikkerlandje

Geheel volgens verwachting viel het niet mee om te slapen.

Gisteravond kon ik de slaap niet vatten; te koude voeten en te druk in mijn hoofd en vanmorgen toen ik besloot uit bed te gaan na een hele tijd wakker gelegen te hebben, was het nog niet eens 5 uur. Dit wordt een lange dag!

Het is me niet gelukt. Ik heb niet alle dingen gedaan die ik nog had willen doen en geen afscheid genomen van iedereen waarvan ik het had willen doen. Ik ben niet meer naar het strand geweest, geen laatste ijsje bij O’Larry’s. Ik heb geen koffie gedronken in Middelburg, of Egmond aan Zee. Bij menig iemand had ik graag nog een kopje koffie gedronken aan de keukentafel of op de bank waar ik nu haastig of niet gedag heb gezegd.

Aan de andere kant is het ondoenlijk om een heel leven in Nederland goed af te sluiten. Bovendien weet ik niet precies hoe het moet en. En sluit je het wel af? Mijn hart gaat mee naar Canada en daarin neem ik veel mensen en dingen mee. Gelukkig is de tijd ook anders; vroeger was het 6 weken dat de brief er per boot over deed. Nu prijzen wij ons gelukkig met de voordelen van de nieuwe tijd; zelfs de opa’s en oma’s van Raafje zijn op internet aangesloten.

Dus nu zit ik hier; de wereld aan deze kant is nog niet wakker, onze internetaansluiting werkt niet zodat ik nog niet de nodige dingen kan doen en ik moet zachtjes doen voor de rest. De enigen die ik hiermee een plezier doe zijn de katten; Nipper heeft snel zijn plekje op Raafje’s bed opgezocht en Noortje ligt te soezen onder tafel. Ze hebben nog niet echt door dat er geen eten voor ze is de komende 24 uur of langer.

Dit is de laatste bijdrage uit Nederland. De volgende komt van de andere kant van de wereld en gaat over de herstart in Canada. Héél veel groeten en liefs van ons alle drie en zullen we afspreken wat van elkaar te laten horen?

Raafje's afscheid op school

Het was vandaag haar laatste schooldag.

We hadden al eerder 'laatste' dingen. De pianoles bijvoorbeeld. Juf en zij speelden wat leuke wijsjes in allerlei variaties en ze kreeg een kadootje, lekkers en een kaart. Nu vond ze de eerste twee het leukste maar die lieve wensen op de kaart leert ze later te waarderen. En koor, waar ze zoveel plezier heeft gehad met het zingen van de kinderen-voor-kinderen liedjes. Ook een waardig afscheid met solo en het meezingen van de -eeuwige- toegift 'I've got the music in me'. Zó balen dat ik dat miste; het was heel bijzonder.

Vandaag het meest ingrijpende tot nu toe; het afscheid op school. Vanmorgen wilde ze al niet haar bed uit komen. Ze vond het een verdrietige dag en de kadootjes en lekker die ze ging uitdelen konden dat niet helemaal goed maken. Om het bijzondere te benadrukken hadden we voor de hele klas kleine kadootjes gekocht. Ze werd zelf ook niet vergeten met een mooi boek van de klas met zelfgemaakte bladzijden erin.

Wat we allemaal geweldig vinden en wat heel veel indruk maakt zijn de kleine en grote dingen er omheen; kaarten van kinderen en ouders, soms zelfs met kadootjes erbij! Zo lief! Ze waardeert het ook echt en is iedere keer weer verbaasd dat zij dat krijgt. Op sommige dingen die dan al aangekondigd zijn kan ze nauwelijks wachten...

Weet dat alle kaartjes in Canada bewaart zullen worden in een speciale doos! Ik zal er nog toelichtingen bij maken en morgen zullen we de afscheidsdag vastleggen in de computer; ze was bang dat ze deze dag zou gaan vergeten.

Met alle kleine en grote dingen heeft deze dag een bijzondere indruk op Raafje gemaakt. Bedankt!

Wat ga ik het meeste missen

Regelmatig wordt me gevraagd wat ik in Canada het meeste ga missen.

Eerst wist ik het niet goed. Bovendien zijn er daar weer andere dingen die je ervoor terug krijgt. Maar nu ik er even over na gedacht heb weet ik het: FIETSEN!

Ik ga het fietsen missen. Gewoon de manier waarop ik het hier doe. Hup, 's morgens de fiets uit de schuur om Raafje naar school te brengen. Boodschappen halen en met volgeladen fietstassen weer naar huis. Even hier naar toe, even daarheen, en dat allemaal op mijn heerlijk fietsende fiets.

Een gezegde van mij is dan ook: is het te doen en is het droog? Dan gaan we op de fiets; ook als de auto voor de deur staat. Wat meestal niet het geval was.

Dat is ook meteen het grote nadeel van fietsen: fietsen als het regent. Ik vind dat zó erg! Die striemende regen op je benen. Het loopt van je jas af, op je benen. En eer je thuis of op de plaats van bestemming bent heb je van die kletsnatte bovenbenen. Je broek wil niet meer, stroef geworden van de regen en je weet niet of je moet zitten, staan of lopen om er zo min mogelijk last van te hebben.

Fietsen in je regenpak is ook een ramp. Voordat je dat ding aanheb zweet je er al bijna uit en dan moet de tocht nog beginnen!
Vroeger moest ik zo'n 8 à 10 km naar de middelbare school fietsen. Altijd tegenwind, zeker 's morgens. En vaak regen; we wonen tenslotte in Nederland. Als je dan op school kwam moest dat natte, stugge pak uit. Bleek het gewoon van binnen natter te zijn van van buiten. Getver!

Toch als het droog is, is het heerlijk. Ieder jaargetijde heeft wel wat. De wind door je haar, de zon op je bol of diep in je kraag gedoken je warm fietsen. In mijn grote fietstassen kan ik heel wat meenemen en kom ik voor mijn gevoel overal.

Ja, ik denk dat ik het Nederlandse fietsen het meest zal missen!

We bakten ze bruin in Bruinisse

We zijn heerlijke een weekendje in Bruinisse geweest.

Met het vertrek zo voor de deur was het nog even lekker om er helemaal uit te zijn! We zaten in een 8-persoons huisje met twee gezinnen in Zeeland en we hebben gedaan wat je altijd doet in zo'n weekend. Nadat iedereen aangekleed is koffiedrinken en plannen maken. Makkelijk eten en 's avonds als de kinderen in bed liggen lekker met koffie/thee en daarna een borreltje nog praten en vervolgens moe je bed in rollen.

De eerste avond liep niet volgens planning; Raafje had de hele boel ondergespuugd en was daarin in slaap gevallen. Grote Raaf vond haar in bed met een leg emmer naast haar op bed. Wat is dat toch ontzettend vies! Alles onder; beddengoed, vloer, matras, pyjama, haar. Dus dat was laat op de avond nog alles proberen uit te wissen. Raafje hebben we op onze kamer met een schoon bed en al neer gezet. De lucht in de kamer was niet te harden! Gelukkig was dat het enige wat mis ging.

Het was erg gezellig. Niet alleen mijn broer was er met mijn gezin maar ook mijn andere broertje was er met zijn vriendin uit Duitsland en mijn ouders kwamen ook nog even langs.

Nu zijn we net terug; alle spullen slingeren nog rond, Raafje lag te laat in bed en de poezen zijn weer blij, ondanks de goede oppas, dat we terug zijn. De hele komende week gaan we alle avonden bij iemand anders eten. Het nuttige met het aangename verenigen.

Eet smakelijk!

Ik hobbel nog even door

Maar wel met succes; vandaag een pracht van een acht voor mijn scriptie.

Eigenlijk had ik gedacht dat we hier, in de laatste fase voor ons vertrek, een beetje tot rust konden komen. Wat dingetjes nog regelen maar verder afscheid nemen en ook een beetje energie opdoen voor de drukke periode die ons daar weer te wachten staat.

Niet dus.

Raafje gaat nog naar school dus we zijn in ieder geval verplicht vroeg uit de veren en aangekleed te zijn. Er zijn nog veel laatste afspraken, de schoonmaak en overdracht van het huis deze week en natuurlijk nog mijn studie dingen.

Wat wel heel leuk is dat we nu bij zoveel mogelijk mensen te eten gaan. Zaterdag aten de kleinkinderen bij de Oude Raven poffertjes, zondag waren we beide andere opa en oma. Deze afgelopen week bij twee broer(tjes) van Grote Raaf en als we van het weekend Zeeland met mijn kant van de familie terugkomen hebben we zelf één avond gasten en verder zitten we dan iedere avond aan een andere tafel te eten.

Ondertussen halen we het beste uit het verblijf hier in het vakantiehuis en tellen we toch een beetje af. Het moet ook wel opschieten; steeds meer mensen zijn verbaasd dat we hier nog zijn..

Het gaat als snel genoeg voor ons; nog 12 dagen!