Snail Mail

Weer een nieuw 'familie-lid' erbij.

We wachten al weken lang op pakjes. Op pakjes die in Nederland aan moeten komen -weet je wel, de kerstkaarten?- en pakjes die hier geleverd moeten worden. Ze noemen hier de post niet voor niets 'snail-mail' oftewel 'slakkenpost'. Dat was al 10 jaar geleden zo, dat is nu nog zo. Geen post op zaterdag maar wel een vriendelijke post-mevrouw die bijna dagelijks langskomt. We hebben een ijzeren brievenbus met alleen zo'n klepje van boven die gelukkig flink lawaai maakt. Kunnen we meteen kijken of er Nederlandse post is. Want wat er verder komt kennen we al; junkmail en rekeningen.

De echte dingen komen met een wit busje. En nu proberen we dus iedere dag thuis te zijn, nou ja, één van ons dan, om de pakjes aan te pakken. Voor wie zal het deze keer zijn?

Vrijdag was Raafje de gelukkige. Er kwam deze keer een pakje uit Duitsland bij ons aan. Wat ermee gebeurt was mag Joost weten maar het zag er niet uit. Ronde hoeken, papier gescheurd maar het was er wel.

Het werd 's morgens gebracht dus toen moesten we nog de hele dag wachten tot Raafje 's middags uit school thuis kwam. Die was helemaal door het dolle heen, zeker toen het pakket open ging. Snoepgoed, sokken en vooral de dame hier bij Raafje op de bank; Diddlina.

Nu is Raafje de baas over een knuffel-beesten-opvang die zijn weerga niet kent. En er kan er altijd wel eentje bij. Ze heeft natuurlijk haar favorieten: Emie de 'build-a-bear' en 'luipaard' en de pop Naomi en 'Snowflake' en dan nu deze er weer bij. Met recht voor een meisje met zo'n jurk....

We moeten straks verhuizen omdat ze ze niet meer kwijt kan ;-)