Reanimatie

Het was een wel geoliede machine met vrijwilligers vanmorgen.

Zeker van Canadezen was ik daar verbaasd over. Je kwam binnen, mocht je naam opschrijven op een schrijfblok, werd de goede richting uitgewezen en mocht in de kantine wachten. Ondertussen had ik ook nog een dunne folder gehad, ideaal als je alleen bent gekomen, zoals ik. De groep werd binnengeroepen en daarna volgde eerst een presentatie en daarna, per ca. 30 mensen in een klas, de daadwerkelijke reanimatie.

In nog geen 3 uur heb ik geleerd wat de grootste doodsoorzaak is, het verschil tussen angina pectoris en een hartaanval, het verschil bij mannen en vrouwen, de Heimlich-greep, mond-op-mond-beademing en hartmassage; reanimatie dus. Ik mag nu zeggen dat ik een 'certified and trained first aid' persoon ben.........Mmmmm, weet niet of dat zo betrouwbaar is na deze ochtend.

Zelf heb ik meer dan 10 jaar geleden mijn EHBO-diploma gehaald en ben toen zo door gerold in het EHBO-bestuur. Ook daar werd reanimatie gegeven en uiteindelijk ging het -gelukkig- deel uitmaken van het diploma. Ik weet nog hoe het ging: aanspreken, pijn-prikkel, het voelen van de pols, het uitvinden van de ademhaling. Het kuiltje, de vingers naar boven, de houding. Het beademen wat, evenals de hartmassage, nogal nauw luisterde.

Dat is nu niet moelijk meer. De pols hoef je niet meer te voelen, het aanspreken en vooral de pijnprikkel gebeurt terloops. Na het checken van de ademhaling moet je misschien aan de slag; twee keer beademen en 30 keer drukken. Niks vingerwerk! Vanaf de navel naar boven, tussen de tepels, handen in het midden en duwen maar. Flink als het effe kan en natuurljk maak je wat kapot....Het gaat voelen als bobbeltjesplastic (huh?) maar ze zoeken het verder in het ziekenhuis maar uit.

Het beademen wordt overgeslagen; je zou eens iets oplopen bij een pop en ook bij een mens wordt het ten zeerste afgeraden om het zonder een masker te doen. Je moet ook vooral om de eigen 'safety' en 'welbeing' denken. Overdreven veel aandacht wordt besteed aan het benaderen als iemand stikt; ze moeten wel echt willen dat je helpt. En wat ook meerdere keren benadrukt wordt is dat bij sommige situaties mensen de 'controle over hun ingewanden verliezen' en of je dan vooral hun 'dignity' hun waardigheid in de gaten wilt houden. Ze mochten er eens een rare nasmaak aan over houden.

Ik houd een beetje gemengde gevoelens eraan over. Maar de hele situatie is gemengd. Er zijn steeds meer mensen, mannen én vrouwen, die overlijden aan een hartaanval of waarbij de luchtwegen -door allerlei situaties- geblokkeerd kunnen worden. De kans dat je iemand in je eigen omgeving of zelfs in huis moet helpen wordt groter. Het aantal mensen dat dit kan nog stees niet. Na 6 minuten zonder zuurstof zit de mogelijkheid erin dat je niet meer rondwandelt of een kasplantje bent er echt in. Daar kan geen ambulance tegenop dus zul je het van je medemens moeten hebben.

Het is op zich fijn dat het nu zo makkelijk gemaakt wordt maar wat nuance is wel op zijn plaats. Beademen bijvoorbeeld, is best lastig. Zeker met een masker en de kans dat je de maag in plaats van de longen vol blaast, met alle gevolgen van dien. En hartmassage kan ook plaatsvinden zonder dat je soep maakt van de binnenkant. Misschien zie ik het wel te somber in; je zult daar tenslotte maar gestrekt liggen.....

Ik heb wel maar meteen een masker gekocht voor in de auto. Je weet tenslotte nooit!