Wij waren erbij !

En het was geweldig!

We hadden kaartjes gekocht voor de finale van het wereldkampioenschap Curling voor vrouwen 2008 in het plaatselijke sportpaleis bij ons in Vernon. Dat was voordat wij wisten dat Canada met China in de finale zat. Dat was dus de reden dat het een zo goed als uitverkocht huis was.

Onderin de foto zie je Raafje staan. Ze had speciaal voor de gelegenheid rood/witte kleren bij elkaar gezocht en mevrouw De Fries had haar, en ons, verrast met speciaal Canadese dingen zoals buttons, een hoofddoekje voor Raafje, en rood/witte kettingen/boa's.

We zaten -op de foto gezien- net links van het gele hekje. Op zich een prima plek, ware het niet dat we uitzicht hadden op de bossen bloemen, de verschillende medailles, de ringen en de herinneringsborden. Dus zijn we maar verhuisd naar de trap om alles goed te kunnen zien.

Van mensen die in Nederland gekeken hebben weten we dat Raafje heel duidelijk in beeld is geweest bij het live verslag van de wedstrijd dus nu is ze wel trots dat ze wereldberoemd is. Wat jullie niet gezien hebben is dat tussendoor een man met een microfoon prijzen uitdeelde in het publiek. Hij sprak mensen achter ons aan die hun gezichten met de vlag hadden beschilderd en deze moesten het volkslied zingen. Het allerlaatste woord mocht Raafje zingen en dat klonk over de boxen door het hele stadion heen. Wow!

De wedstrijd was goed te volgend, zeker als de 'rocks' aan onze kant in de cirkels kwamen en was erg spannend. De sfeer in het stadion was geweldig en we hebben ons al die uren prima vermaakt. Wat verschrikkelijk leuk om dat eens mee gemaakt te hebben! We zijn nu specialisten in curling geworden. Deze sport heeft geen geheimen meer voor ons.

Jammer dat ik nog niet eens een bowlingbal rechtuit kan laten rollen....

Zoveel plannen!

OK, het is niet de mooiste foto, maar toch...

Sommige plannen zijn al uitgevoerd. Eindelijk dan. Ik ben weer naar de kapper geweest en het was een bijzonder gebeuren.

Ik was in een buurt waar ik niet vaak kom en had wat tijd. Ik zag een kapper, liep een paar keer langs en ging toen naar binnen. Het was rustig binnen en een zootje. Na het nodige ge-oh en ge-ah over mijn haar kleur en de krullen ging Connie het knippen.

Ik heb me dood gelachen. Ze maakte het niet nat en toen ze ging knippen maakte ze bijna een sprongetje. Mijn haar sprong blijkbaar terug of zo. Ze mompelde iets van: 'oh, dat gaat gelukkig de goede kant op'. Ik heb maar ademhalingsoefeningen gedaan ;-) Ze bleef maar zeggen dat ik de baas was en dat ze het zou knippen zoals het viel. Het duurde een eeuwigheid en koste bijna niets. En het was nog zo dat ik niet met pin kon betalen maar ik kon wel eerst geknipt worden en dan wel geld halen bij de bank. Nou vind ik het niet echt mislukt deze keer maar dat moet je zelf maar beoordelen. Voorlopig is het kort genoeg.

Nu het ski seizoen bijna is afgelopen gaan we er nog even van genieten: we gaan morgen de hele dag naar boven! Er is de laatste tijd toch regelmatig verse sneeuw gevallen. En dat zou morgen ook nog wel eens het geval kunnen zijn.

We hebben ook plannen voor zondag. Ik weet niet of iemand van jullie het curling volgt maar dat is dus hier in de stad. Sterker nog, ik heb vanmorgen kaartjes opgehaald voor de finale van a.s. zondag! Ja, wij gaan naar de finale om 11.30 uur van het wereldkampioenschap curling voor vrouwen. We zitten, als de cirkels op 6 uur staan, op ongeveer 8 uur. En er is dus nog steeds een kans dat Canada in de finale zit. Tegen de tijd dat ik de kaarten op ging halen; rond de middag, begreep ik dat de prijzen omhoog waren gegaan en dat er alleen nog staanplaatsen zijn. Dus kijk maar uit naar mijn rood met oranje jas en rode krullen!

Als afsluiter nog even onze laatste plannen. Nu we niet meer op zaterdag kunnen skiën na het eerste weekend van april, gaan we over op golfen. Yep, we zijn van plan golfles te nemen!

Toch maar eens in de kast kijken of ik nog ergens een ruitjesbroek heb liggen...

Ook hier sneeuw!

Ook wij hadden vandaag een partij natte sneeuw waar je "U" tegen zegt!

Het was in eerste instante echt Nederlands weer met veel regen. Nog Nederlandser leek het toen ook de bergen in de wolkenmist verdwenen. Nergens meer te zien! Jammer voor Raafje en haar vriendinnetje want het was geen weer om op de trampoline te vertoeven.

Bij ons is het een hot item: de wereldkampioenschappen Curling voor vrouwen. Alle wedstrijden zijn hier op de televisie te volgen en de hele stad staat in het teken van. Ieder team heeft een grote limousine met chauffeur tot zijn beschikking en deze zijn als gesignaleerd. Bij Tim Hortons bijvoorbeeld, voor de koffie.

Omdat we toch een beetje vinden dat we er gebruik van moeten maken nu het in 'onze' stad is, gaan we zondag heen. Wij hebben kaartjes voor de finale in de Multiplex in Vernon! Die overigens nét een naamwijziging heeft ondergaan en nu Wesbild Centre heet... http://www.greatervernonmultiplex.ca/venue/index.html Met een beetje mazzel is het Canada die in de finale speelt en anders juichen we gewoon voor een ander land.

Nu alleen nog een keer een ijshockey wedstrijd meemaken van de Vernon Vipers!

Anders dan gedacht

Het is maar goed soms dat je 's morgens niet weet hoe de dag zal gaan!

Vandaag was zo'n dag. Vanmorgen heb ik Nipper al weer op tijd naar de dierenarts gebracht en toen ik haar vanmiddag op haalde bleek ze nog niet op het juiste insuline niveau te zitten. Balen want nu moeten we weer omhoog met de dosis en kan ze volgende week weer heen voor een meting. Deze keer doen ze alleen die ná 4 uur van het moment van insuline. Scheelt ook in onze portemonnee want het zijn geen grapjes, die rekeningen.

De foto is van dit weekend; ik ging de kattenbak zooi weg gooien en zag Nipper daar zitten met aan de andere kant van het hek die loopvogels. Ze heten Quails en zijn van de fazanten familie. Zie -en hoor- ook op http://www.mangoverde.com/birdsound/spec/spec37-7.html. Ze hebben eigenlijk alleen elkaar zitten uitdagen. Noortje zou er achter aan gegaan zijn denk ik...

Iedereen belde vandaag, leek het wel, of nam contact op via de computer. Voor mijn gevoel heb ik alle familie zo'n beetje gesproken en/of gezien vandaag en dan nog tegelijkertijd ook, zo leek het wel.

Raafje kreeg haar vriendinnetje weer te spelen. Wat een bijzondere verhalen maken de Barbies mee hier in onze huiskamer. Dat ze overstuur raakte was in ieder geval niet haar schuld. Tegen de tijd dat ze zich weer geïnstalleerd hadden op de trampoline was het ongeveer tijd om naar huis te gaan.

Pianoles gaat door op tweede paasdag, het is niet een nationale feestdag of zo. Dat is maar goed ook: Raafje had al een les gemist vanwege de vakantie en twee weken hetzelfde riedeltje oefenen is voor ons ouders ook soms een opgave. Toch lijkt ze er steeds meer plezier in te hebben en behoeft oefenen steeds minder aansporing.

Grote Raaf is opnieuw naar Vancouver. Deze keer wordt de jongeman die de vorige keer gebracht werd, nu opgehaald. Een reis van 6 uur heen en dan weer terug. Nu dan zonder overnachting wat betekent dat Grote Raaf vannacht om 2 à 3 uur pas terug verwacht wordt. Met hopelijk goede en levensvatbare plannen om het gat in de markt dicht te stoppen ;-)

De rest van de week wordt hopelijk eentje waarbij we het juiste ritme weer gaan vinden. En laat de verwachte post en pakketjes nou eens arriveren!

Spring Break

Time flies when you are having fun!

Deze week vakantie was zó voorbij. Ik kan haast niet geloven dat het al vrijdagavond laat is en dat ik hier achter de computer zit omdat het anders helemaal zo lang geleden is sinds mijn laatste berichtje....

Dinsdag kwam Raafje haar schoolvriendinnetje spelen en hebben ze samen de hele dag op de trampoline gewoond. Eerst gewoon samen en later met poppen, knuffels, kussens, dekens, de hele rataplan. Geweldig, noemde Raafje het.

Woensdag kwamen onze eerste logées nog voor de lunch en vandaag zijn ze ná de lunch vertrokken. Woensdag middag gingen we zwemmen en donderdag middag gingen we naar het science museum. Daar is de foto genomen; Raafje nog wat onwennig, met een albino anaconda. Stoer, toch? Er was een vrijwilliger die geen genoeg kreeg van ons over de slangen te vertellen en onze logées kregen er geen genoeg van om ze vast te houden....!

We hebben een jaarkaart voor het museum gekocht. Ze hebben wisselende tentoonstellingen en deze keer was er veel over ruimtevaart, met de nadruk op de Canadese bijdrage daaraan, en over planeten. Het mooiste daaraan was een soort nagebouwd mini planetarium waarin je op de grond in een cirkel kon zitten en waar tegen de koepel boven je hoofd de sterren hemel geprojecteerd werd die je op dit moment hier bij ons kan zien/zou kunnen zien. Indrukwekkend! Zo ook de verhalen die de meneer kon vertellen over de figuren die de sterren uitbeelden. Daar horen geweldige mythologische verhalen bij.

Het was druk maar heel gezellig om met zijn zevenen te zijn in plaats van met zijn drieën. Het twee persoonsbed in de basement was bezet en Raafje's oude bed en haar nieuwe matras hadden een plek in de hobby kamer. We hadden de tafel in uitschuifstand en de vaatwasser draaide overuren. Ze hadden heerlijke bolletjes en croissants meegenomen en 's avonds maakte ik wraps en de dag erna pasta salade. Ze/we hebben trampoline gesprongen, Aladin gekeken, spelletjes gespeeld, geknutseld, Nintendo spelletjes gespeeld en ook nog geslapen ;-)

De moeilijkheid van afscheid nemen hebben we -gedeeltelijk- omzeild door meteen een afspraak te maken voor over een maand. Dan gaan wij daar het weekend logeren en gaan zij ons hun omgeving laten zien. Het is niet echt ver maar al gauw ruim een uur rijden. We verheugen ons er nu al op!

Morgen de laatste skiles van deze maand en daarna chili con carne bij de familie De Fries die het er niet mee eens was dat zij de laatste drie weken achtereen bij ons hadden gegeten. Lekker aanschuiven! In mijn nieuwe truitje. Nadat de logées weg waren ging Raafje met haar vriendinnejte zwemmen en bleef ze daar eten zodat Grote Raaf en ik zijn gaan shoppen. Ik heb een arm vol nieuwe kleren gekocht en daarna zijn we lekker uit eten geweest.

Voor iedereen alvast fijne Paasdagen toe gewenst van ons hier in Canada. Ze zijn hier wat zuinig; hoewel Raafje vrij heeft op paas maandag draait het leven verder hier gewoon door!

Vakantie!

Raafje's vakantie is wel heel erg goed begonnen!

Vanmorgen zijn we al op tijd vertrokken naar Kamloops waar we allebei een vriendin hebben wonen ;-) Het is een flinke 100 km dus we bleven iets langer dan alleen voor de koffie maar we hebben ons beiden prima vermaakt. De kleine dames speelden met Little Pet Shop, maakten mooie tekeningen, speelden buiten en binnen vader en moedertje. De grote dames kletsten bij en hebben nog even lekker gescrapt!

Voor mij was het de eerste keer in Canada dat ik zo'n afstand aflegde met mijn autootje. Het doel hielp me over de drempel. En door de bergen heen. Helaas was het begin minder met iemand achter me die me flink aan het opdrukken was hoewel ik de maximaal toegestande snelheid reed. Gelukkig werd het al snel twee baans en was ik die vervelende kerel, nota bene met een N -hij had nog geen officieel rijbewijs zoals ik- kwijt en konden we gewoon verder.

Raafje kon haar geluk niet op toen we terug kwamen en de nieuwe trampoline in de tuin stond. Klaar om heel veel en met plezier gebruikt te worden. We hadden haar de trampoline beloofd voor in Canada en nu de lente in de lucht zit was het tijd om er eentje aan te schaffen.

Voor de rest van de plannen van deze vakantie komt het ook goed uit. Woensdag komen er drie kinderen met hun moeder logeren, onze eerste gasten in de logeerkamer. We hebben plannen genoeg om de kinderen bezig te houden en nu is er nog eentje bij gekomen.

We zullen vast bekaf zijn vrijdag met heel veel leuke herinneringen!

Trots !

Raafje kwam vandaag met dit kunststukje thuis.

In haar klas hebben ze allemaal iets soortgelijks gemaakt met de schilderijen van Ted Harrison als voorbeeld/inspiratie. Kijk maar eens op zijn gelijknamige website! We hadden ze allemaal tezamen zien hangen in de gang op één van de grote prikborden maar nu mogen we er lekker zelf van genieten!

Ook gisteren kwam ze met een ander kunststukje thuis; haar rapport! Inmiddels het tweede op deze school. Ze krijgt nog een iets andere dan de rest van haar klas. Alle onderwerpen die met taal te maken hebben; luisteren, spreken, lezen en schrijven, staan op een afzonderlijk rapport. Die van het extra Engelse programma dat ze heeft om uiteindelijk mee te draaien op het niveau van de klas.

Raafje maakt op alle punten voldoende of goede vooruitgang. Dat klinkt een beetje suf maar gelukkig staat op de andere kant een stukje gedegen onderbouwing met de nodige complimenten erin! Raafje zit op het niveau van één klas lager maar de verwachting is dat dit niet lang gaat duren.... Op het gewone rapport staan verder nog tien 4-en en 9 3-en waarbij 4 het hoogste is dat je kunt halen. Hierbij wordt opgemerkt dat het 'bijna onmogelijk is te geloven dat ze een aantal maanden geleden nog nauwelijks Engels sprak of begreep...Ze werkt hard voor alle klassenopdrachten...Met haar liefde voor leren en vasthoudendheid om het goed te doen, kan ze alles bereiken. Ik zie er naar de laatste periode uit met deze slimme en getalenteerde artieste.

Zo, je kunt wel begrijpen dat wij even naast onze schoenen gingen lopen van trots! We hadden er al een idee van dat het goed ging maar het is natuurlijk geweldig om dat nog even op schrift te krijgen!

Morgen is de laatste dag voor de Spring Break. Ze eten weer een bestelde, warme lunch; pizza deze keer weer. Ze zijn dan vrij tot de dinsdag ná Pasen. We hebben plannen om met gasten, die twee nachten zullen blijven logeren, naar het zwembad te gaan, een (binnen) speeltuin op te zoeken en naar een planetarium voorstelling te gaan. De tijd zal vast voorbij vliegen!

Daarna ben ik vast aan vakantie toe ;-)

Leuk je te zien !

Zo kan je me tegen komen op Silver Star Mountain!

Het petje is een paar weken geleden gekocht toen ik geen muts mee had en zonder van Grote Raaf niet weg mocht. Het helpt prima tegen de zon! Vaak heb ik mijn zonnebril er ook nog bij op; zeker nu het wat mooier weer wordt...

Meestal ben ik alleen, in ieder geval het grootste gedeelte. Toch kom ik regelmatig mensen tegen, ook alleen, waarmee ik een stukje op trek. Vaak zijn het vrouwen die daar op voor een weekend of wat langer zijn om van de sneeuw mogelijkheden te genieten.

Ik heb vandaag nog een beetje spierpijn van gisteren. Een beetje te veel gedaan denk ik. Als een speer vloog ik door de trails heen. Nee, zonder gekheid: ik word alle weken beter!

In het begin, als het een beetje naar beneden ging, stapte ik uit het spoor en deed de beroemde 'pizzapunt' naar beneden. De keer daarna ging ik gewoon rechtdoor en nu neem ik bijna de hele route IN de trail. Gisteren heb ik een bijzonder lange route gedaan en aan het einde al mijn moed bij elkaar geraapt en het hele stijle stuk genomen. Wel met knikkende knietjes die bijna op de grond lagen, maar toch.....!

Nu nog even wat anders. We hebben sinds dit weekend 'daylight savings time' oftewel: wij zijn al over op de zomertijd. Er zit nu 8 uur tijdsverschil tussen de Nederlandse en onze Canadese pacific time. Het is maar tot het einde van deze maand, maar toch...!

Mocht je je afvragen hoe het met Nipper is; die is vandaag weer naar de dierenarts gegaan. Ze is nuchter heen gegaan en ze hebben daar het bloed in de loop van de dag getest in verband met haar suiker. Het einde van het verhaal is niet in zicht maar ik moet haar nu een dubbele dosis geven alle dagen. En volgende week terug komen.

Dierenarts wil ik niet worden maar ik ga de volgende uitdaging aan: Noortje haar nagels knippen!

Onderweg

Dit is het punt waarop het weer leek om te slaan van slecht en nat naar mooi onderweg terug uit Vancouver waar Grote Raaf een nachtje naar toe gegaan was.

Gisteravond hebben Raafje en ik het heel gezellig gehad. Met een vriendin en diens zoontje hebben we heerlijk de Sound of Music gezien. Het was volgens mij een extra lange versie want het werd aardig laat...Lekker pasta salade, stokbrood en een glaasje koude witte wijn erbij.

Raafje en ik zijn samen de berg opgegaan. Ze had geluk vandaag want het andere meisje was er niet. Dat betekende dat zij samen met de leraar op stap ging. Ze gaat ook iedere week vooruit en heeft erg veel plezier in skiën!

Ons bezoekje aan Silver Star Mountain had nog een aardig einde. Ze waren met een promotie bezig voor Babybel light; die kleine kaasjes in het rode cellofaan. Ze deelde ze uit en hadden ook een loterij. Ik bleef heen en weer lopen tussen de stand en de plek waar ik Raafje op zou halen. Toen ze eindelijk achter me aan kwam werd net mijn nummer omgeroepen. Ik won een 'camel' bag; een rugzak waar je water in kan doen.

Raafje kreeg nog prijs aangeboden nadat alles was afgelopen. Een van de leraren had een junior shirt maat klein gewonnen en kon daar niets mee. Hij had ons zien praten met één van zijn collega's en vroeg Raafje naar het overgebleven lootje. Het winnende nummer zei hij, en gaf haar het shirt.

En ik, ik verheug me op de volgende zaterdag dat ik ga skiën. Ik hoorde vandaag dat er alle keren een gids gaat 's middags als wij er zijn. Die neemt de menen die mee willen -zonder extra betaling- op een tour. Nieuwe routes!

Ben benieuwd waar we zullen uitkomen met de wegen die we momenteel volgen!?

Wist je dat.....?

...deze foto is genomen afgelopen weekend op Silver Star? Hieruit blijkt dan ook dat je een anders soort kleding draagt als je downhill skiën doet of nordic.

...Nipper het aardig lijkt te doen?

...de poezen niet de enige zijn die buiten bij de voordeur op het bankje in het zonnetje zitten lekker vinden?

...dat een zonnebril hier in het verkeer ontontbeerlijk is?

...we nog steeds alle dagen om het hardst naar de brievenbus racen maar ook wij al opgenomen zijn in de dagelijkse gang van zaken; reclames, rekeningen, bankafschriften, etc. en toch wel wat vaker post zouden willen ontvangen?

...Grote Raaf morgen = vrijdag weggaat naar Vancouver met een vriend om iemand weg te brengen en pas zaterdag terug komt en dat alleen omdat het zo'n goede gelegenheid is om uitgebreid en ongestoord te praten?

....Raafje nog precies één week school heeft voor de spring break?

....Raafje en ik morgenavond lekker bij de televisie gaan eten en de Sound of Music kijken en we daarbij gezelschap hebben?

...hier boodschappen doen gewoon hetzelfde is als in Nederland: niet leuk?!

...de reclame op televisie veel vaker komt maar ook korter is? Dat is best lastig voor plaspauzes en drankjes!

...Raafje veel sneller uit school komt nu we doen alsof ze met de bus gaat? We zijn nog wat ongerust omdat ze de buschauffeur zoent.....;-)

....ik op de kerststerren van de buren moet passen omdat ze een maand met vakantie naar Palm Springs zijn en ik als de dood ben dat ze dood zijn straks; de buren niet maar de planten natuurlijk!

... Raafje meer over de planeten in ons zonnestelsel weet dan Grote Raaf en ik samen en ook nog eens goed op haar test scoorde?

...de verwarming overdag minder aan slaat vanwege het zachtere weer en het zonnetje binnen maar dat het dan in de basement koud is en dat we ons daarop verheugen voor in de zomer, als het buiten heet is? En we gelukkig ook airco hebben?

...we nu snappen waarom er Tupperware bakjes zijn, grote koel- en voorraadkasten en waarom de kans op overgewicht zo groot is hier?

...ik nog steeds in de stress schiet als ik een ambulance hoor omdat het verkeer hier gewoon midden op straat gaat stoppen?

...voetgangers hier beledigd zijn als ze de ruimte niet krijgen om over te steken? Ze kijken niet uit, lopen gewoon over en schrijven brieven aan de krant als het niet naar het zin gaat.

...we niet anders kunnen zeggen dat het een heerlijke straat en buurt is om in te wonen; lekker rustig, dicht bij alles en hele aardige mensen!

... ik blij ben met mijn Suzuki en de kleur; het valt niet zo op hoe vies ie is...

...het nu nodig tijd is dat ik naar bed ga omdat het een paar drukke dagen worden?

Nipper in de bocht

Onze Nipper is sinds maandag officieel diabeet en ik ben gebombardeerd tot zuster.

Het moest er toch van komen; een nieuw bezoek aan de dierenarts. Het enige wat sinds de vorige keer, de tanden behandeling, verbeterd was, was haar eetlust. Toen we alles even op een rijtje zetten was het eigenlijk al duidelijk voor ons. Ze dronk de hele dag door, echt ongekende hoeveelheden voor een poes. Ze was zo duf als een konijn, lag de hele dag en overal te slapen en tot overmaat van ramp liet ze ook nog af en toe urine lopen.

In eerste instantie ging ik in overleg bij het 'Cenral Animal Hospital' bij ons in de buurt. Die adviseerde haar binnen te bregen waarbij ik kon wachten op het afnemen van een urinemonster. Daar dacht ons monster anders over dus toen kon ze blijven.....

Halverwege de dag ging de telefoon. Of we konden instemmen met bloedonderzoek wegen de hoge glucose waarden in haar urine. Tja eh, natuurlijk. Om half 5 gingen we haar halen en toen was alles al geregeld.

Nipper heeft insuline afhankelijke suikerziekte die bij 1 op de 8 katten van tijdelijke aard is. De waarden begonnen gevaarlijke vormen aan te nemen. Ik kreeg meteen 16 spuiten mee en 2.5 ml feline insuline en of ik haar dan maar even twee keer per dag wilde inspuiten daarmee. Slik. Tja, eh, natuurlijk. Aangezien ik de enige ben in huis die dat zou kunnen gaan doen moet het maar. En dus kreeg ik een spoedcursus prikken.

Ze moet ook op ander voedsel over en de pompoen die ze tegenwoordig 's morgens krijgen met blikvoer mag ook niet meer... Er leek iedere minuut wel iets anders bij te komen. Toch gaat het vast lukken!

Als je een sollicitatiebrief hier verzend hoor je meestal nooit meer wat maar van het dieren ziekenhuis bellen ze de volgende dag om te horen hoe het gaat. Dieren zijn net mensen.

Wat voor weer zou het zijn in Den Haag?

Maakt me ook niet uit maar ik moest daar aan denken in combinatie met het weer van dit weekend en de 'Holland Hopjes', zo noemt Raafje de Haagse Hopjes, die we in de auto eten als we gaan skiën.

We zijn vandaag zelfs zo lang gebleven dat ze hier de lift al aan het afsluiten zijn. Gedeeltelijk waar. Het ging me om de mooi belichte bergen op de achtergrond. Volgens mij zijn het de Monashee Mountains.

We zijn twee dagen achtereenvolgend de berg op geweest. Zaterdagen gaan we omdat Raafje, nu voor de 3e maand, skiles krijgt. Tot haar grote genoegen zit ze nu weer een groep hoger en tot die van ons zitten er zo weinig kinderen in de groep dat ze met twee meisjes één leraar heeft.

Gisteren bleek maar weer eens dat het weer boven bijzonder onbetrouwbaar is. We begonnen met een lekker zonnetje. Beetje koude wind maar wel lekker in datzelfde zonnetje. Onderweg sloeg het weer om. Het ging harder waaien, het wolkendek trok dicht en het ging heel hard sneeuwen en hagelen. Gelukkig zijn we daar wat kleding betreft aardig op ingespeeld. Ik had net een nieuwe broek en shirt en dat was achteraf toch een laagje te weinig: voor het eerst heb ik het koud gehad met cross country. Onderweg heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om te schuilen onder het afdakje van een huisje. Toen ik er achter kwam dat het een toilet was heb ik er maar even een bezoekje aan gebracht.

Laat in de ochtend kregen we een telefoontje met de vraag of we vandaag ook gingen. Een mooi excuus dus als een speer hebben we ons omgekleed en zijn weer in de auto gesprongen. Het zonnetje bleef gelukkig vandaag wel bij ons tot we naar huis gingen.

Het is net een klein dorpje daar boven. Inspelend op het gevoel is het centrum geschilderd met frisse kleuren die het goed doen als ze 's winters afsteken tegen het wit van de sneeuw. Veel accomodaties van bescheiden tot riant. Sommige te huur, andere in eigendom. Appartementen of vrijstaande huizen. Veel restaurantjes, kledingzaken, hotels en een supermarkt. Er zijn mensen in de buurt of verder weg die accomodatie daar bezitten, sommige komen met de auto maar er zijn er ook voldoende die met vliegtuig en bus voor een paar dagen of een week de heuvel op gaan en in die tijd niet naar beneden gaan.

De reis is iedere keer weer anders door de verschillende weersomstandigheden. De bomen staan nu nog maar tot hun knieën in de sneeuw. Gisteren werd mij verzekerd dat ik nog tot in mei op de cross country trails zou kunnen skiën. Vernon staat er om bekend dat je, nog iets later in het seizoen dan nu, iets unieks kunt doen: 's morgens op de berg skiën en dan 's middags in het dal golven.

Laat ik me voorlopig maar bij dat Nordic skiën houden; daar heb ik voorlopig mijn handen, eh benen, vol aan!