2 maart 2008

Wat voor weer zou het zijn in Den Haag?

Maakt me ook niet uit maar ik moest daar aan denken in combinatie met het weer van dit weekend en de 'Holland Hopjes', zo noemt Raafje de Haagse Hopjes, die we in de auto eten als we gaan skiën.

We zijn vandaag zelfs zo lang gebleven dat ze hier de lift al aan het afsluiten zijn. Gedeeltelijk waar. Het ging me om de mooi belichte bergen op de achtergrond. Volgens mij zijn het de Monashee Mountains.

We zijn twee dagen achtereenvolgend de berg op geweest. Zaterdagen gaan we omdat Raafje, nu voor de 3e maand, skiles krijgt. Tot haar grote genoegen zit ze nu weer een groep hoger en tot die van ons zitten er zo weinig kinderen in de groep dat ze met twee meisjes één leraar heeft.

Gisteren bleek maar weer eens dat het weer boven bijzonder onbetrouwbaar is. We begonnen met een lekker zonnetje. Beetje koude wind maar wel lekker in datzelfde zonnetje. Onderweg sloeg het weer om. Het ging harder waaien, het wolkendek trok dicht en het ging heel hard sneeuwen en hagelen. Gelukkig zijn we daar wat kleding betreft aardig op ingespeeld. Ik had net een nieuwe broek en shirt en dat was achteraf toch een laagje te weinig: voor het eerst heb ik het koud gehad met cross country. Onderweg heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om te schuilen onder het afdakje van een huisje. Toen ik er achter kwam dat het een toilet was heb ik er maar even een bezoekje aan gebracht.

Laat in de ochtend kregen we een telefoontje met de vraag of we vandaag ook gingen. Een mooi excuus dus als een speer hebben we ons omgekleed en zijn weer in de auto gesprongen. Het zonnetje bleef gelukkig vandaag wel bij ons tot we naar huis gingen.

Het is net een klein dorpje daar boven. Inspelend op het gevoel is het centrum geschilderd met frisse kleuren die het goed doen als ze 's winters afsteken tegen het wit van de sneeuw. Veel accomodaties van bescheiden tot riant. Sommige te huur, andere in eigendom. Appartementen of vrijstaande huizen. Veel restaurantjes, kledingzaken, hotels en een supermarkt. Er zijn mensen in de buurt of verder weg die accomodatie daar bezitten, sommige komen met de auto maar er zijn er ook voldoende die met vliegtuig en bus voor een paar dagen of een week de heuvel op gaan en in die tijd niet naar beneden gaan.

De reis is iedere keer weer anders door de verschillende weersomstandigheden. De bomen staan nu nog maar tot hun knieën in de sneeuw. Gisteren werd mij verzekerd dat ik nog tot in mei op de cross country trails zou kunnen skiën. Vernon staat er om bekend dat je, nog iets later in het seizoen dan nu, iets unieks kunt doen: 's morgens op de berg skiën en dan 's middags in het dal golven.

Laat ik me voorlopig maar bij dat Nordic skiën houden; daar heb ik voorlopig mijn handen, eh benen, vol aan!

Geen opmerkingen: