Niet pluis in het huis

Geen foto hier om niet in de problemen te komen...

Wij besloten op zoek te gaan naar een huis. Een koophuis. Momenteel huren wij een huis waar het prima vertoeven is in een leuke buurt maar je brengt toch iedere maand geld weg, laat maar zeggen. Nou ja, er valt ook wel wat voor te zeggen maar nu Grote Raaf een vaste baan heeft en we een beetje weten in welke buurt we wel, en vooral waar we niet willen wonen, gaan we er toch voor.

We zijn bij een vriendelijke mevrouw geweest die ons goedgekeurd heeft voor de hypotheek tot een bepaald bedrag en worden nu rond gereden door een andere dame die hier makelaar is. Afgelopen zaterdag hebben we zo'n zes huizen gezien. Ze was bij ons geweest op vrijdagmiddag, had ons wensenlijstje aangehoord en genoteerd en was aan het werk geslagen.

Nu was ons eerste huis een spiksplinternieuw huurhuis, de tweede een afdankertje ter overbrugging naar ons nieuwe, en derde, koophuis. Dus ik vind het wel bijzonder om in al dan niet bewoonde huizen rond te snuffelen en de deuren en kasten open te trekken.

Ons wensenlijstje is iets langer dan de rek van onze portemonnee; of het huis is geweldig maar de achtertuin een soort theater (iedereen zit in je BBQ te kijken) of de lokatie is prima maar het huis kan wel wat TLC (Tender Loving Care oftewel twee rechterhanden) gebruiken. En die hebben we niet.

Er waren twee huizen die ons wel wat leken. Allebei uitzicht op het meer van ver en boven en in een rustige wijk. Nummer één daar zag Raafje ons zelfs wel in wonen. Nummer twee daar deed de makelaar wat wazig over. Er was een vlakke tuin ter grootte van een voetbalveld bijna maar binnen leek het ons zo raar.

Vandaag kwamen we er achter wat er aan de hand was. Het is een 'grow op' geweest; er heeft een weetplantage in de kelder gezeten. In de kelder, behalve een wat raar geurtje, zie je er niets van. Ze hebben het heel netjes gemaakt. Maar boven staan de toiletspullen nog in de badkamer, tezamen met een stelletje herenonderbroeken en een rondborstige foto met handtekening op posterformaat.

Grote Raaf werd er helemaal verliefd op. Op het huis wel te verstaan ;-) Zowel de makelaar, als een meegekomen collega en Raafje en ik, hebben het hem uit zijn hoofd proberen te praten. Zoiets is veel meer beladen hier dan in Canada en behalve het volk wat het wellicht nog zal gaan trekken zit je ook met gevolgen in het huis die vergaand kunnen zijn en het stigma wat het huis heeft. Mee eens dat het huis ontzettend veel ruimte heeft binnenin en dat er zeker wat van te maken valt.

Ik denk dat we maar even rustig zullen verder kijken in een andere buurt. Er komt echt wel iets voor ons!