Pompoen-oen

De pompoenenjacht werd een beetje een lachertje....

Met Halloween voor de deur wilde we toch één, of meerdere, pompoenen hebben om een gezicht in uit te snijden en met een lichtje voor de deur te zetten, net als "iedereen". In de krant zagen we dat er in een dorp hier vlakbij een soort pompoenen feest was op zaterdag. Niet al te vroeg togen wij er op uit en daar bleek dat het ochtend programma al was afgelopen en het middag programma nog niet begonnen.

Daarop gingen we naar een pompoen farm, dachten we. De borden die aangaven waar het zou moeten zijn hadden de tekst 'uitverkocht' erop. Daarom maar naar Davison Orchard waar er dan nog pompoenen moesten zijn.

We namen hetzelfde treintje daar als toen met de Oude Ravens. Op dat moment was er nog niets gaande in de boomgaard. Inmiddels zijn we zo'n beetje aan het einde van het seizoen. Ik had een voorstelling van foto's van Raafje tussen al die oranje pompoenen zoals ik ken uit de scrapbook tijdschriften en was van plan een hele serie foto's te nemen. Tot onze verbazing zagen we een heel leeg veld met af en toe een pompoen.

Het viel nog niet mee om een 'goede' te vinden. En de tijd was beperkt want het treintje ging ook weer verder.... Raafje had het daarnaast nog druk met het stil leggen van pompoenen die van de heuvel af naar beneden rolden. Want er was gewoon niets meer wat hun tegenhield.

OK, het pompoen uitsnijden kan beginnen!

Thanksgiving

Ons eerste traditionele Thanksgiving diner genoten we in Alberta.

We werden uitgenodigd door Grote Raaf zijn neef en diens vrouw om naar Edmonton te komen en met familie de kalkoen soldaat te maken. We hebben nog even getwijfeld aangezien de rit zo'n 12 uur duurt. Maar omdat Thanksgiving officieel op maandag valt was het maar één dag dat Raafje van school thuis was en Grote Raaf een vrije dag hoefde te nemen.

We waren voorbereid. Met een tocht die je door Glacier Park en de Rockies brengt moet dat ook wel; het kan daar aardig spoken. We hadden dus extra eten en drinken mee, kaarsen en dekens en de winterbanden onder de auto. Ons vertrek was al op donderdag middag. Je kan maar alvast wat kilometers erop hebben zitten, toch?

Uiteindelijk ging het met de route op de heenweg niet goed. We konden de kaart niet vinden (hoe stom!) en Truus; onze GPS, gaf een heel andere route aan dan die Grote Raaf zijn collega had aangegeven. Dat was gewoon balen: een slecht restaurant 's avonds, een hotelkamer die aanvoelde als een sauna en geen knopje om de verwarming uit te zetten en dan de volgende dag ook eens in het midden van de dag helemaal vast staan in Calgary.

Het weerzien was weer geweldig. Grote Raaf zijn neef en diens vrouw waren in april bij ons geweest in Canada en daarvoor waren zij in september onze laatste gasten in Nederland. We zijn er inmiddels zo vaak geweest dat het voor ons bijna thuis is. Onze eigen slaapkamers en badkamer en we weten alles te vinden.

Op zaterdag hebben we wat aankopen gedaan in het winkelcentrum en 's middags hadden we een 'Wiener Roast' in de tuin. Het vuur werd gestookt in de trommel van een oude wasmachine en daar zaten we dan met worsten en broodjes, rauwkost en chips en onze jassen aan.

Met Thanksgiving diner werder er 23 mensen verwacht. De hele ochtend waren we druk met tafels klaarzetten en dekken, de kalkoen moest gevuld worden en in de oven en zo nog wat meer dingen. Traditioneel bij deze feestdag die te vergelijken is met dankdag voor het gewas, is de kalkoen met de vulliing, aardappelpuree, allerlei groente erbij en als toetje pompoentaart. Bijna iedereen had zijn eigen onderdeel meegenomen; salades, bloemkool met curry saus, lekkers voor bij de koffie vooraf, enz.

Maandag morgen was het weer op tijd vertrekken voor ons. We kregen lunch mee. Dat is lang geleden, dat iemand lunch voor mij klaar maakte! En allerlei ander lekkers voor onderweg, nog overgebleven van het diner. We hadden nu de goede route en, niet te vergeten, op de terugweg werkt het uur tijdsverschil in Alberta in ons voordeel. Half negen vertrokken, zeven uur weer thuis.

Het was een geweldig weekend! Op naar Halloween!

Ze haalde de krant !

Raafje stond afgelopen vrijdag in de lokale krant met deze foto waarvan het hele gebeuren ongeveeer een kwart van de pagina besloeg.

De foto is genomen door het hoofd van de school. Ze koos daarvoor Emily uit. We waren op de 'welcome back' BBQ van de school. Alle jaren organiseert de PAC -een soort oudercommissie- deze om alle ouders en kinderen van de school bijeen te brengen. Het is een heel georganiseer met al het eten en de vrijwilligers en wordt betaald door de PAC.

Dit jaar was het anders. De nieuwe onderdirecteur heeft geregeld dat mensen van de Rotary Club kwamen en het enige wat de school hoefde te doen was tafels en stoelen regelen. Ze komen met de BBQ, het vlees, de broodjes, drinken, etc. De keus was niet heel groot maar er waren hamburgers en hotdogs, tomaat en kaas en gebakken uienringen, een soort limonade voor de kinderen, koffie voor de grote mensen, chips en appels en als toetje verschillende soorten cake/taart. Helaas was het weer die dag nét niet mooi genoeg om het evenement buiten te organiseren dus weken we uit naar de gymzaal van school.

De Rotary Club is een wereldwijde organisatie met plaatselijke afdelingen waar zakenmensen, middenstanders en leiders aan meedoen. In dit geval hielden ze zich bezig met hun onderdeel goede doelen waarbij het best kan zijn dat de plaatselijke bankdirecteur belast is met het bakken van de uienringen...

In dit geval leverdere het de PAC geen geld op (het kostte ook niets!) maar normaal gesproken organiseert de PAC dingen die geld in het laatje brengen. Er zijn loterijen waar de kinderen een kaartje voor krijgen maar waar je ook extra kaartjes voor kunt kopen. Of de maandelijkse 'hot lunches' waar je pizza of broodjes kunt bestellen voor geld en waarvan de opbrengst ten goede komt aan de PAC die al het geld gebruikt voor extra dingen op school. Dat kan zijn de sportdag of met kerstmis een kadootje voor ieder kind of boeken voor de klas.

In de PAC vergaderingen zitten er ouders die kinderen op school hebben, aangevuld met de directrice en onder directrice en als ouders zoveel mogelijk vertegenwoordigers van verschillende groepen. De school van Raafje heeft ook een Resource Room waar geestelijk en lichamelijk gehandicapte kinderen met heel veel begeleiding de kinderen zoveel als mogelijk bijbrengen.

Raafje heeft het naar haar zin op school maar verveelt zich wel eens in de klas. Hoe het precies zit ga ik woensdagmiddag op school vragen als ik aan de beurt ben voor mijn 'ouder-leraar-interview'.