We werden uitgenodigd door Grote Raaf zijn neef en diens vrouw om naar Edmonton te komen en met familie de kalkoen soldaat te maken. We hebben nog even getwijfeld aangezien de rit zo'n 12 uur duurt. Maar omdat Thanksgiving officieel op maandag valt was het maar één dag dat Raafje van school thuis was en Grote Raaf een vrije dag hoefde te nemen.
We waren voorbereid. Met een tocht die je door Glacier Park en de Rockies brengt moet dat ook wel; het kan daar aardig spoken. We hadden dus extra eten en drinken mee, kaarsen en dekens en de winterbanden onder de auto. Ons vertrek was al op donderdag middag. Je kan maar alvast wat kilometers erop hebben zitten, toch?
Uiteindelijk ging het met de route op de heenweg niet goed. We konden de kaart niet vinden (hoe stom!) en Truus; onze GPS, gaf een heel andere route aan dan die Grote Raaf zijn collega had aangegeven. Dat was gewoon balen: een slecht restaurant 's avonds, een hotelkamer die aanvoelde als een sauna en geen knopje om de verwarming uit te zetten en dan de volgende dag ook eens in het midden van de dag helemaal vast staan in Calgary.
Het weerzien was weer geweldig. Grote Raaf zijn neef en diens vrouw waren in april bij ons geweest in Canada en daarvoor waren zij in september onze laatste gasten in Nederland. We zijn er inmiddels zo vaak geweest dat het voor ons bijna thuis is. Onze eigen slaapkamers en badkamer en we weten alles te vinden.
Op zaterdag hebben we wat aankopen gedaan in het winkelcentrum en 's middags hadden we een 'Wiener Roast' in de tuin. Het vuur werd gestookt in de trommel van een oude wasmachine en daar zaten we dan met worsten en broodjes, rauwkost en chips en onze jassen aan.
Met Thanksgiving diner werder er 23 mensen verwacht. De hele ochtend waren we druk met tafels klaarzetten en dekken, de kalkoen moest gevuld worden en in de oven en zo nog wat meer dingen. Traditioneel bij deze feestdag die te vergelijken is met dankdag voor het gewas, is de kalkoen met de vulliing, aardappelpuree, allerlei groente erbij en als toetje pompoentaart. Bijna iedereen had zijn eigen onderdeel meegenomen; salades, bloemkool met curry saus, lekkers voor bij de koffie vooraf, enz.
Maandag morgen was het weer op tijd vertrekken voor ons. We kregen lunch mee. Dat is lang geleden, dat iemand lunch voor mij klaar maakte! En allerlei ander lekkers voor onderweg, nog overgebleven van het diner. We hadden nu de goede route en, niet te vergeten, op de terugweg werkt het uur tijdsverschil in Alberta in ons voordeel. Half negen vertrokken, zeven uur weer thuis.
Het was een geweldig weekend! Op naar Halloween!

Geen opmerkingen:
Een reactie posten