13 november 2008

Rememberance Day

Op 11 november is het hier geen Sint Maarten maar dodenherdenking. Dat weet je al lang van tevoren door alle 'poppy's' die mensen hier op hun rever dragen. Klaprozen. Die kun je hier op de gekste plaatsen krijgen/kopen voor een donatie. Vorig jaar bracht dat ruim $ 35.000 dollar op hier in Vernon heb ik begrepen.

De klaprozen zijn het symbool van Rememberance Day door het gedicht wat zo nauw verbonden is met deze herdenkingsdag: In Flanders Field. Geschreven door de Canadese dokter en luitenant kolonel John McCrae op 3 maart 1915 nadat ie zijn vriend de dag daarvoor had zien sterven. Klaprozen bloeien als andere planten en struiken weg zijn, bijvoorbeeld als de grond werd omgewoeld en vervuild. De grond rond de loopgraven in de Eerste Wereldoorlog waren grondig 'omgespit' en besmet door de gevechten en bombardementen. McCrae moet dan ook honderden klaprozen hebben zien bloeien toen hij in 1915 het gedicht schreef.
Maar de klaproos heeft nog een andere betekenis in 'In Flanders Fields'. Sommige klaprozen, die gerekend worden tot de papavers, worden gebruikt om opium en morfine van te maken; gebruikt om de pijn van gewonde soldaten te stillen - soms voor eeuwig. De laatste verzen We shall not sleep, though poppies grow / In Flanders fields duiden op de verdovende werking van morfine.

Tenslotte is het uiterlijk van de bloem ook nog symbolisch: blaadjes rood als bloed, het hart zwart als de kleur van rouw en een kruisvorm; symbool van lijden en verlossing bij uitstek.

De tekst van het gedicht is als volgt in het Engels, Frans en Nederlands:

In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.
— Lt.-Col. John McCrae


Au champ d'honneur, les coquelicots
Sont parsemés de lot en lot
Auprès des croix; et dans l'espace
Les alouettes devenues lasses
Mêlent leurs chants au sifflement
Des obusiers.

Nous sommes morts,
Nous qui songions la veille encor'
À nos parents, à nos amis,
C'est nous qui reposons ici,
Au champ d'honneur.

À vous jeunes désabusés,
À vous de porter l'oriflamme
Et de garder au fond de l'âme
Le goût de vivre en liberté.
Acceptez le défi, sinon
Les coquelicots se faneront
Au champ d'honneur.


In Vlaanderens velden bloeien de klaprozen
tussen de kruizen, rij aan rij,
die onze plaats aanwijzen. En aan de hemel
blijven de leeuweriken vliegen en dapper kwelen,
tussen 't geschut beneden nauwelijks te horen.
Wij zijn de Doden. Enkele dagen geleden nog
leefden we, voelden de ochtendstond,
zagen de gloed van de avondzon,
beminden en werden bemind en nu liggen wij, gevelden,
In Vlaanderens velden.

Zet onze strijd met de vijand verder.
Met falende handen reiken wij u over
de toorts. Aan u haar hoog te dragen.
Doet gij dit niet, dan zullen wij in deze aarde
geen rust kennen, ondanks de klaprozen
In Vlaanderens velden.

In Vlaanderens velden bloeien de klaprozen
tussen de kruizen, rij aan rij,
die onze plaats aanwijzen. En aan de hemel
blijven de leeuweriken vliegen en dapper kwelen,
tussen 't geschut beneden nauwelijks te horen.
Wij zijn de Doden. Enkele dagen geleden nog
leefden we, voelden de ochtendstond,
zagen de gloed van de avondzon,
beminden en werden bemind en nu liggen wij, gevelden,
In Vlaanderens velden.

Zet onze strijd met de vijand verder.
Met falende handen reiken wij u over
de toorts. Aan u haar hoog te dragen.
Doet gij dit niet, dan zullen wij in deze aarde
geen rust kennen, ondanks de klaprozen
In Vlaanderens velden.

Om een lang verhaal niet nog langer te maken:
Raafje had een speciale bijeenkomst op school ter ere van de dodenherdenking. Ze zong solo met het koort "It takes a whole village" zoals op de foto te zien is en bracht de Franse versie van het gedicht met de rest van de klas. Ik ben eigenlijk benieuwd wie het nog meer zo snel uit het hoofd kan...

Op 11 november zelf waren er in het hele land speciale herdenkingsbijeenkomsten al dan niet met kransleggingen. Hier in de stad was het in het gebouw wat ook gebruikt wordt voor hockey wedstrijden en speciale evenementen.

Geen opmerkingen: