Moe maar voldaan

Zo was vandaag mijn uitzicht!

Het uitzicht is ieder uur anders, bedenk ik me. Ik heb niet ieder uur gekeken maar er was flink wat verschil. In het midden van de foto zie je Kalamalka Lake. Onze erfgrens gaat langs de coniveren waar je er links nog wat van ziet en achter de fruitbomen langs en het zitje in de rechter hoek.

Vrijdag morgen kwamen het verhuisbedrijf al één van de vrachtwagens vullen. Toen we thuiskwamen, Raafje en ik, wisten we niet wat we zagen; het huis was al zo leeg! Eén burostoel was er nog en ik had snel nog wat ontbijtspullen en servies veilig gesteld. Zaterdag waren de dames al vroeg met de auto en twee katten naar het nieuwe huis.

Hulp hadden we genoeg en het leek wel of een Nederlandse achtergrond het criteria was. Zelfs de mensen van het verhuisbedrijf voldeden aan deze eis. Ze waren aangenaam verrast door de hulp -veel te veel mensen- die we opgetrommeld hadden. Twee vrachtwagens vol met onze spullen om dit giga huis te vullen. En het gaat ons ook nog lukken!

We hebben er inmiddels één nacht in het nieuwe huis opzitten. Raafje slaapt op een matras bij ons op de kamer omdat haar kamer geverfd wordt. Overal staan dozen en ook de poezen zijn behoorlijk van slag. Het is nu zaak om alle dozen uit te pakken en voor alles een plekje te zoeken.

We genieten al wel van het huis. Na zo'n drukke verhuisdag was het heerlijk even met de pijnlijke en vermoeide spieren in de hot-tub te zitten en lekker door te warmen. Iedere keer als ik van beneden naar boven of boven naar beneden liep even lekker naar buiten kijen. Verbaasd zijn over de fluisterzachte vaatwasser en de soepel draaiende wasmachine en droger.

Vanavond waren we Noortje al weer zoek. Ze komen inmiddels overal en vinden al weer hun eigen plekjes. Met het schoonmaken van de kledingkast kwam ik ze op verschillende momenten allebei onderin op het tapijt tegen, ver van de drukte en zo. Ook voor hen is het wennen, al was het alleen maar dat (bijna) alles laminaat of hout is in het huis, met uitzondering van de trap en Grote Raaf zijn kantoor.

Nu vallen mijn ogen dicht en ga ik eens proberen of ik lekkerder slaap dan de eerste nacht. Ik moet tenslotte morgen het oude huis schoonmaken!