Gras maaien

Kom ik thuis van het werk, handen vol met spullen en heeeel nodig naar de wc moetend, krijg ik geen gehoor aan huis. Ik liet alle spullen vallen en zorgde dat ik als een gesmeerde bliksem naar de dichtsbijzijnde wc kwam. Die gelukkig niet ver was.

Daar vroeg ik me af wat dat onbekende zoemende geluid was en toen ik ging kijken op het balkon zag ik dit tafereel. Grote Raaf was voor de eerste keer ons grasveld aan het maaien! Op de motormaaier uit het rode schuurtje.

Later hoorde ik dat het nog wat voeten in de aarde had om het ding aan de praat te krijgen maar een nieuwe accu loste het probleem vrij snel op. Dus dat was gaan met die banaan. Hij heeft aan de sleutel van dat ding een kleine John Deere sleutelhanger hangen ;-)

Raafje was niet bij hem weg te slaan en huppelde als een hinde om hem heen. Af en toe nam ze een lift door er gewoon aan de zijkant op te springen en haar armen om papa's middel heen te slaan. Die kon haar geluk niet op want tot nu toe had alleen opa zo'n ding.

Voor ons is het bittere noodzaak, voor haar is het speelgoed!

Wat doe zij nou ?

Raafje houdt er af en toe wat rare gewoonten op na...

We zijn er thuis geen voorstander van dat er uit de kraan gedronken wordt. In ons vorige huis zat er een filtersysteem in de koelkast en kwam het uit een andere bron. De bron die we nu hebben vertrouwen we niet zo erg. We zijn volgens mij gewoon erg verwend met het Nederlandse water.

We gebruiken het water als we het gaan koken maar voor koffie en limonade komt het uit deze dispenser. Zelfs de katten krijgen het drinkwater hieruit! Er zijn mogelijkheden van heet en koud water of op kamertemperatuur. Het deurtje beneden verbergt een klein koelkastje waar meestal pakjes in koud gehouden worden.

Grote Raaf heeft bij zijn werk een video/waterwinkel zitten waar hij twee van die grote flessen voor op de dispenser heeft gekocht. Die worden dan om en om bijgevuld met water. Die sjouwt ie dan het huis weer in vanaf de auto.

Raafje bleef volhouden dat ze niet water uit een glas wilde drinken. Drinken ligt als onderwerp vrij gevoelig bij ons omdat we het er echt in moeten stampen bij haar. Samen bedachten we deze oplossing. Lurken uit een trechter (in het Engels: funnel). Ze vindt het nog lekkerder dan uit de kraan op deze manier!

Iedereen blij. Dan maar een raar gezicht, toch?

Eindelijk rijden

Eindelijk gaat het er dan toch van komen; Raafje terug in het zadel en op paardrijles.

Ze heeft het er al over sinds we hier zijn gaan wonen. Ze wilde toch zo graag weer op paardrijles. Nu zijn hier de paarden dik gezaaid maar de maneges niet. Je hebt gewoon een paard als je dat graag wilt en er zijn mogelijkheden (lees: ruimte) genoeg om te gaan rijden. Bovendien is het even zoeken voor dat soort dingen als je pas in een nieuwe omgeving woont.

Uiteindelijk vonden we begin van het jaar twee opties:
- Een soort manege. Opstappen paardrijden en daarna weer naar huis. Net als in Nederland maar wel veel duurder.
- De ponyclub. Een wereldwijde organisatie, oorspronkelijk vanuit Engeland en uitsluitend voor Engels rijden.

Het is de ponyclub geworden. Tien theorielessen te beginnen in januari op een middelbare school en daarna, vanaf ergens in april, 10 rijlessen waarbij gebruik gemaakt wordt van de nabij ons huis gelegen 'riding club'. Er zat/zit een addertje onder het gras. Je moet over een pony/paard beschikken om te gaan rijden. Na de eerste les zijn we dus gestopt. Ga er maar aanstaan: in 10 weken een paard/pony vinden om op te rijden waarbij je nog niet weet wat de extra kosten daarvan zijn.

Het is ons gelukt. Ik vroeg een NL contact of die een oplossing wist en uiteindelijk hadden die een paard beschikbaar. Eén les theorie gemist en vol goede moed zien we het einde van de maand met de eerste rijles tegemoet.

Grote Raaf en Raafje waren al eens eerder geweest toen alles nog wit was om kennis te maken met het paard. Vandaag gingen we opnieuw. Raafje moet een band opbouwen en er is geen betere methode dan alle wintervacht eruit borstelen. Al heeft Raafje wel de hele terugweg zitten niezen.

Omdat ze er nog niet alleen heen mag denk ik dat ik voorlopig de 'klos' ben om mee te helpen. En dat is helemaal niet erg want ik vind het borstelen eigenlijk wel leuk. Alleen de paarden (er staat nog een IJslander bij) vangen, daar heb ik een beetje een hard hoofd in....