Deze deur gaat dicht...

Grote Raaf kwam vandaag op zijn werk en kreeg een brief overhandigd. Met ingang van 19 juni 2009 is er voor hem geen baan meer bij zijn werkgever.

Hij was niet de enige. Sterker nog, de meesten konden vandaag, 1 juni, meteen weer naar huis met hun eigendommen en twee weken salaris mee. Niks geen afvloeiingsregeling of sociaal plan; één betaaltermijn salaris krijg je mee en dat is het.

Het kwam niet helemaal uit het niets tevoorschijn maar om nu te zeggen dat ie het echt verwacht had, dat ook niet. Hij mag nog even blijven om te helpen afhandelen, ontmantelen en afbouwen en dan kan ie ook gaan. Er blijven slechts een man/vrouw of 8-10 achter en de vraag is of die ook nog lang zullen kunnen blijven.

De Canadese afdeling is niet de enige waar er klappen zijn gevallen. In Californië, waar het hoofdkantoor staat, is ook menigeen vandaag definitief naar huis gestuurd. Vanwege de slechte economische situatie ligt alles min of meer op zijn gat. Projecten die niet meer beëindigd worden omdat opdrachtgevers niet meer (kunnen) betalen en geen produktie meer omdat er geen afnemers genoeg zijn.

Grote Raaf bekijkt het van de positieve kant. Het was niet zijn droombaan en nu is hij wel gedwongen om andere mogelijkheden te onderzoeken en/of andere wegen in te slaan. We geloven dat alles met een reden gebeurd.

Laat het in dit geval toch alstjeblieft een goede zijn!