Ze zijn er, hoor!

Gisteren vertrokken en vandaag mee naar huis genomen; (o)ma en (o)pa K. van Raafje en ouders van Raaf.

Ze liggen nu in bed en zijn meer dan het klokje rond wakker geweest. Vooral die laatste 100 km vielen erg zwaar. Ze waren in NL om zes uur vertrokken, om half 1 gevlogen en plaatselijke tijd hier om die tijd aangekomen.

Raafje was al een paar dagen lang super zenuwachtig maar volgens mij niet de enige die daar last van had. Wij knepen 'em nog een beetje toen opa vlak tevoren in het ziekenhuis belandde met een galsteen aanval. Net op tijd lieten ze hem, met het nodige papierwerk in het Engels, naar huis gaan.

Wij hadden ondertussen geen beste nacht achter de rug. Het hotel in Coquitlam was goed maar ze hadden de airco niet aangehad in de kamer. Wij kwamen half negen aan en liepen tegen een muur van hitte aan. Dat kregen we niet op tijd koel en zijn dus beurtelings van de hitte en het lawaai wakker geworden.

Ze kwamen de bocht om ongeveer een uur nadat ze geland waren. Die koffers, hè.....We zijn zo snel mogelijk het drukke Vancouver uitgegaan en hebben onderweg wat kleine pauzes gehouden. Deze foto is genomen in 'The Blue Moose' in Hope (daar hebben ze First Blood opgenomen met Sly Stallone als Rambo), onze favoriete koffiestop onderweg.

Thuisgekomen zijn ze linea recta naar beneden gegaan, kregen wij nog wat spullen in onze handen gestopt en hebben we nog even de weg gewezen naar de badkamer om de hoek. Ze zijn vast midden in de nacht straks wakker en het zal de komende paar dagen nog wel zeuren zijn.

We moeten ze maar een beetje vertroetelen...