We beschikken hier (nog) niet over een groene en een grijze bak, helaas. De gewone vuilnis wordt tegen betaling van zoveel dollars per zak/vuilnisbak per maand opgehaald door een vuilniswagen. Daar hebben ze een passende plek tussen een paar bergen in. Als Canada ooit geen bergen meer heeft weten jullie wat er in de dalen ligt....
Het papier en plastic gaat in een blauwe doorschijnende zak aan de weg en wordt apart opgehaald. En het schijnt dat Vernon de eerste ter wereld is die piepschuim recycled. Kijk maar eens bij dit artikel "recycling styrofoam".
In ieder geval, wij vonden het wel tijd worden om onze groente- fruit en tuinafval niet op de vuilnishoop te laten eindigen. Kwam het even goed uit dat wij een bak achterin de tuin hebben voor precies dat doel?! ;-) Dus wij vol goede moed aan de slag: spullen overdag verzamelen in een oude yoghurt emmer en 's avonds na het eten bracht Grote Raaf het helemaal achter in de tuin waar dat ding staat.
Versneld doorspoelen naar de volgende morgen; de bak is omgeduwd! En dat gebeurde niet één maar meerder keren, ook nadat Grote Raaf deze grote stenen er om heen gelegd had. Iets met honger en brutaliteit wist iedere keer bij ons afval te komen. We hebben de bak een andere plek gegeven en gaat het gelukkig beter.
Ondertussen is het geweldig buiten hier bij ons. De blaadjes komen in rap tempo aan de bomen. De bloemen in de voortuin (een bollen erfenis van de vorige eigenaars) wisselen elkaar in een rap tempo af; vergeet-me-nietjes, krokussen, hyacinthen, tulpen, lelies. Overal in de buurt vogeltjes en buurtmensen.
We doen menshaftig pogingen om de paardenbloemen uit de tuin te bannen. Dat proces wordt gehinderd door verschillende schop-de-kip-voor-de-hond momenten en het feit dat je iedere ochtend mistens 10 nieuwe vanaf het balkon ziet. En nog meer in de tuin zelf. Of het gaat lukken weet ik niet; ze tieren welig in de buurt en niet iedereen lijkt hetzelfde plan te hebben....
We zijn het er bijna over eens dat we dit jaar geen verdere tuin pogingen gaan ondernemen op het gebied van groenten en planten. Die keuze wordt ingegeven door het water tekort. Vorig jaar mochten we, zelfs in het heetst van de zomer, nog om de dag de sprinkler aanzetten. Nu (het is april!) mag het slechts één keer in de week en omdat ons huisnummer op een 2 eindigt zijn wij op zondag nacht aan de beurt tussen 12 en 6 uur 's morgens. Als je een zwembad in de tuin hebt en een beetje lui was met vullen dan heb je nu pech; het mag niet meer.
Ik ben benieuwd wat voor effect het zal hebben op mijn dagelijkse douche 's morgens en mijn werk op de golf course...

1 opmerking:
Hallo Raaf,
Wat klinkt dit raar omdat ik weet dat je een andere naam hebt maar we houden het even op Raaf. Heb je site gevonden via Marjolein (mijn vriendinnetje al vele jaren) en heb al vele verhalen gehoord over jullie spannende emigratie naar Canada. Ben voorzichtig begonnen met het lezen van je blog en vind het ontzettend leuk om te lezen wat er zoal gebeurt daar! Wens jullie het allerbeste en blijf jullie volgen.
Groetjes uit Uitgeest
Corine
Een reactie posten