4 september 2010

Aardbeving

Toen ik dit in de krant las ging er bij mij een belletje rinkelen. Achteraf ;-)

Ik lag nog maar net te slapen toen ik ergens wakker van werd. Het voelde een beetje als een afgeschoten kanon in de verte maar ik kon het niet thuis brengen. Ik ben op mijn balkon gaan kijken, door het huis heen gelopen en ik deed ook de voordeur open. Ondertussen vroeg ik mezelf af wat er nu aan de hand kon zijn. Wat deed mijn huis schudden?

De volgende ochtend leek het al niet belangrijk genoeg meer om er aandacht aan te besteden. Eigenlijk was ik het helemaal vergeten totdat ik dit berichtje in het plaatselijke, drie keer in de week komende, suffertje las. Een aardbeving. Huh!

Nou ja, een aardbeving van deze grootte is niet genoeg om mijn leven helemaal op zijn kop te zetten. Daar zijn andere dingen voor, blijkbaar....

Geen opmerkingen: