Op de valreep

De laatste avond voordat we weggaan.

We zijn nog niet zover. De koffers moeten nog gepakt en de puntjes moeten nog op de I gezet worden maar we komen er wel! Ik kan gewoon niet relaxed op vakantie gaan! Ik ga altijd zwaar vermoeid en behoorlijk gestressd weg. Zou het ook anders kunnen?

De papieren zijn allemaal voor elkaar en het is een behoorlijke stapel geworden. Uittreksels, diploma's, ja zelfs Emily's inentingskaart zit erbij!

Over de katten hoef ik me de komende weken geen zorgen te maken. Ik zal niet tot weinig hoeven koken en weer vaak in andere bedden slapen. Ik ga op visite bij familie en vrienden en zal ook voornamelijk daar blijven slapen.

Het wordt hopelijk toch een beetje vakantie maar het voelt niet als zodanig. Duim toch alstjeblieft dat het uiteindelijke 'immigreren' meevalt en we met -tijdelijke- woonruimte terug komen! Dan is deze reis wat mij betreft geslaagd!

Nog even voor de duidelijkheid; we gaan dus niet gewoon door de paspoortcontrole maar we melden ons bij de immigratiedienst met onze paspoorten met daarin de visa en de bijbehorende doorslagformulieren. Verder denken we alles bij ons te hebben wat in de lijst op het meegezonden formulier genoemd staat. Diploma's, uittreksels, bewijs van vermogen, enz. enz.

Ik probeer de blog bij te houden al denk ik dat het de eerste week niets zal worden. Maar kom gerust nog eens kijken!

Tot de volgende keer!

Weer wat weggestreept op mijn lijste!

Ik ben dol op lijstjes. En doorstrepen. Er kan weer een streep door!

Gisteravond was het op de klok van de oven 23.55 toen ik de lichten beneden uit deed. Tot deze tijd was ik nog bezig met het maken van een rapport voor mijn studie. We gaan over een paar dagen weg dus dat ding moet de deur uit!

Vandaag nog even hier en daar bijgevijld, uitgeprint, gaatjes en ringbandje erin en klaar is Raaf! Een rapport van ongeveer 16 pagina's over werken in een organisatie aangevuld met mijn eigen ervaringen. Nog maar 3 tentamens voordat we naar Canada kunnen.

Natuurlijk ben ik een beetje achterlijk dat ik nog uit alle macht probeer om het af te maken. Maar probeer eens in mijn schoenen te staan. Ik heb een leuke opleiding gevonden die qua niveau goed te doen is, met overdag les, leuke klasgenoten en in een een werkomgeving waarvan ik vind dat ik daar helemaal op mijn plaats zit. Met een dikke kans op een diploma wat mijn eerste echte gaat worden na de middelbare school.

We hebben als gezin al gekozen voor het langer in Nederland blijven om de studie af te ronden. Ik kan -doe het ook- Grote Raaf wel zoenen dat ie inziet hoe verschrikkelijk leuk ik het vind en hoe belangrijk het voor me is.

Moet alleen die man van die opleiding snappen dat als ik een tentamen eerder wil doen tot maximaal drie weken ervoor het mij echt niet uitmaakt op welke datum het is. Al wil ie het met volle maan in zijn achtertuin....Ik ben er!

Ga ik morgen het rapport aangetekend opsturen naar de examinator. Wat zou die zeggen?

Emigratiegolf

Volgens een recent artikel uit de Libelle verlaten er op dit moment meer mensen Nederland dan erbij komen. Dagelijks emigreren er zo'n 150, meest hoog-opgeleide Nederlanders.

Als reden geven ze op de onvrede die iedereen wel eens lijkt te overvallen: Nederland is te vol. Met mensen, auto's en hondenpoep. Er is te weinig ruimte, natuur en respect voor elkaar. Normen en waarden vervagen, de kwaliteit van het onderwijs laat te wensen over en het leven is druk, druk, druk. We willen meer tijd voor onszelf en elkaar.

Vooral de buurlanden zijn favoriet, een gedeelte treedt in de voetsporen van Nederlanders in de jaren 50 naar Canada en Australië en de rest gaat naar Zuid-Europa of Scandinavië.

Volgens dit artikel in Libelle 27 is de werkelijkheid wat minder rooskleurig dan het eruit ziet en is emigreren veel ingrijpender dan menigeen denkt. Je doet er gemiddeld 10 jaar over om hetzelfde netwerk op te bouwen als je nu hebt. Veel gemaakte fouten zijn dat men te afgelegen gaat wonen en zich niet realiseren dat je jezelf gewoon meeneemt en een ander leven toch echt uit jezelf moet komen; dat zit niet in een andere omgeving.

Nederlanders lijken minder goed te integreren omdat ze toch naar elkaar toetrekken en vasthouden aan gewoontes zoals Sinterklaas. En bijna de helft komt binnen 8 jaar terug: een ervaring rijker en een illusie armer.

Wij passen wellicht wel aardig in het beeld dat geschetst wordt. Hoog-opgeleid zijn we niet maar we zijn wel de genoemde tweeverdiener met kleine kind(eren) die het hier goed hebben. Ook wij hebben zo onze bedenkingen over onze maatschappij al is dat niet het gene wat ons wegjaagt. We moeten niet weg, we willen.

Beiden hebben we altijd al iets met Canada gehad. Familie is daar naar toe getrokken en vanaf dat we er geweest zijn voelen we ons daar thuis. Het is ook voornamelijk een gevoelskwestie en het idee dat je meer spijt hebt van dingen die je gelaten hebt dan dingen die je gedaan hebt.
We onderschatten het niet. We weten dat het de eeste tijd heel moeilijk zal zijn. Ook wij vinden het afscheid nemen van jullie iets wat we liever overslaan.

Het is nu wel een goede tijd om te gaan. Raafje zal nog vrij makkelijk aan haar nieuwe land kunnen wennen, we liggen nog goed in de arbeidsmarkt en we zijn, anders dan de mensen in de jaren 50, gezegend met een maatschappij vol communicatie mogelijkheden in plaats van 6 weken luchtpostpapier.

We gaan ervoor!

Van de hak op de tak

maar gelukkig niet van de wal in de sloot ;-)

Bloedheet vandaag in ons kantoortje. Op zolder ook dus dan toch maar bij de pc gaan zitten.

- er komt een onderdeel van Raafje's Lego horloge; morgen en gratis
- een geboorte-akte moet je aanvragen in de plaats waar je geboren bent; heel handig als ze niet altijd open zijn maar gelukkig hebben we scan en fax en internetbankieren ;-)
- alle papieren zijn in Berlijn, waarom moeten ze dan weer die dingen hebben (duur!)
- creditcard doet het weer een jaar
- wc beneden is schoon
- ik betaal geen geld voor het in- en uitruimen van de vaatwasser aan familieleden (kermis was toch leuk en je zakgeld heb je ook al gehad
- zoethout is goed tegen de stress
- spa blauw is goed tegen de warmte
- wat is zo'n scanner handig
- waarom kan ik geen adreswijziging opgeven als ik toch niet ga verhuizen?
- wat past er een boel op Raafje's mp3 speler
- hebben we allemaal zo'n ding met gewenste muziek erop
- is zo'n kaneelstok van de kermis heerlijk en gelukkig nog niet op
- heb ik ook nog 10 minuten gescrapt (er liggen nog 3 opdrachten)
- is er een pot pindakaas terug naar AH; we hadden er al een en twee krijgen we niet meer op!
- zijn de korte broeken van de Hema wel heeeeel erg wijd, zelfs met knoopsgatenelastiek
- bij Livera de L-shirts veeeeel te strak en de XL-shirts veeeeeel te wijd
- sta je met Raafje mee gewoon in je ondergoed (kom erbij mop!)
- loopt het oud papier ook behoorlijk op
- is de website vóór dit vertrek nog niet in de lucht
- lig ik weer niet op tijd in bed
- wil Raafje wel vliegen maar niet naar Canada.....zucht
- moet ik nog 3 dagen werken deze week
- een rapport afschrijven
- en al die andere dingen waar ik het nu NIET over wil hebben (Pas op hoor!)

En komt het meestal allemaal goed als ik in de lucht zit; zorg niet alleen goed voor anderen maar ook voor mezelf!

Zomer!!!!

Het was vandaag met recht een top zomerse dag!

Ik merkte het al toen ik vanmorgen rond 9 uur het zolderraam open wilde zetten om het iets koeler te krijgen. Eerst verbrandde ik me bijna aan een metalen strip van buiten en toen kwam er helemaal niets kouds naar binnen, eerder warmere lucht. Gauw dat raam weer dicht gedaaan.

Niet helemaal ons idee van een leuke zondagmiddag maar we werden verwacht in mijn geboortedorp voor de kermis. Nou vond ik daar nooit wat aan want het belangrijkste van de Noordhollandse kermissen is veel bier drinken maar we doen het tenslotte voor Raafje en bij het bier blijven we weg.
We hebben samen met mijn ouders en mijn broertje en diens gezin een kinderrondje gedaan. Vorig jaar is het er bij in geschoten omdat we toen in Canada zaten. Sorry jongens, volgend jaar zijn we om die reden er ook niet bij...en het jaar erop...en daarop.

Eigenlijk was er, behalve bier, nog niets te koop op de kermis. We moesten het gewoon aan de gang kijken! En het was er heet, net als overal in Nederland. Ik hoorde 's morgens al dat er bij ons aan de kust geen parkeerplekje vrij was!
Toen het op gang kwam was het een leuk rondje voor de kids; 5,3 en 8 jaar oud. Reuzenrad (stil zitten mama!), draaimolen, zweefmolen, wat lekkers, touwtje trekken, een gezinsrondje oliebollen en dan weer naar huis.

We sloten af met een soort barbecue onder de appelboom bij mijn ouders in de tuin. De kinderen rennen rondjes tussen het speelgoed buiten en binnen en wij praten bij over van alles en nog wat. In eerste instantie waren we, gezien de dingen op ons to-do-lijstje, van plan om zo snel mogelijk weer naar huis te gaan maar ja, wanneer kan dit weer en wanneer is dit weer er weer?! Dus vandaar!

Marjon de Hond voorspelde al weer allemaal narigheid voor de komende dagen. Goede keuze dus!

Verstandig

Vandaag ben ik eens verstandig.

Meestal niet, zeker niet als het op op tijd naar bed gaan aankomt. Ik stort na het eten een beetje in en tegen de tijd dat ik druk bezig ben en nog vol plannen dan ben ik dus over de vermoeidheid heen. En dan ga ik nog even door.

Vanavond niet. De klok op de pc staat op nog niet eens half 10. Ik heb water op gezet voor een kopje goede-nachtrust-thee en ik weet zeker dat ik nog wel een Libelle heb om nog even in bed te lezen. Er liggen er genoeg want ik kom er nauwelijks aan toe en ik kan ze tenslotte niet allemaal meenemen naar Canada. En ik laat ze natuurlijk gewoon achter daar.

Grote Raaf is druk bezig om onze website in de lucht te krijgen. Deze blog zal daar dan een onderdeel van uit gaan maken. Ideeën genoeg dus ik ben heel benieuwd hoe het er al met al uit zal gaan zien.

Mijn theewater kookt! Welterusten!

Superwoman

Ik wil veel; eigenlijk alles! Ik ben superwoman! Nou, niet dus...

Mensen die mij kennen weten het misschien wel; ik wil van alles. Dat heeft tot dit jaar ook regelmatig tot gevolg gehad dat ik dus flink mijn hoofd stootte. O ja, en ik ben ook een doorzetter en eigenwijs. Snap je hem?

Nou vind ik het altijd al een heel gegoochel om alle ballen in de lucht te houden en mijn energie te verdelen. Met een man, een kind, een part-time baan en een huishouden is dat met recht een hele klus. En dan gaan we nu ook nog emigreren! ;-)

Er is nog iets. Ik ben in februari van werkplek veranderd en een opleding begonnen op MBO-niveau op het gebied van post en archief. Minimaal één keer in de twee weken een dag naar Woerden (reistijd ruim 1,5 uur) en flink wat uren huiswerk in de week.
Maar zó leuk. En niet te moeilijk. En allemaal leuke mensen. Nieuwe vrienden. Ik helemaal in mijn element.

Nu dus de Canada-plannen. Alles had wat ons betreft al jaren eerder kunnen komen maar nu is dus de vraag of ik deze studie af kan ronden. Ik wil het graag; vanwege de kosten, vanwege een diploma, omdat ik het zo leuk vind en.....in Canada hebben ze dat soort werk vast ook!

Nu wil het feit dat de laatste tentamens zijn ná de overdracht van het huis. Dat wil dus zeggen dat ik dakloos en baanloos ben en nog twee weken -als ik geen her heb- moet overbruggen. Dat heb ik nu alle partijen kenbaar gemaakt en nu lijkt het alsof er oplossingen gezocht gaan worden.
Lijkt me geweldig maar wanneer dan in hemelsnaam; is er in de agenda wel plaats voor?

De tijd zal het leren!