Vakantie!

Raafje's vakantie is wel heel erg goed begonnen!

Vanmorgen zijn we al op tijd vertrokken naar Kamloops waar we allebei een vriendin hebben wonen ;-) Het is een flinke 100 km dus we bleven iets langer dan alleen voor de koffie maar we hebben ons beiden prima vermaakt. De kleine dames speelden met Little Pet Shop, maakten mooie tekeningen, speelden buiten en binnen vader en moedertje. De grote dames kletsten bij en hebben nog even lekker gescrapt!

Voor mij was het de eerste keer in Canada dat ik zo'n afstand aflegde met mijn autootje. Het doel hielp me over de drempel. En door de bergen heen. Helaas was het begin minder met iemand achter me die me flink aan het opdrukken was hoewel ik de maximaal toegestande snelheid reed. Gelukkig werd het al snel twee baans en was ik die vervelende kerel, nota bene met een N -hij had nog geen officieel rijbewijs zoals ik- kwijt en konden we gewoon verder.

Raafje kon haar geluk niet op toen we terug kwamen en de nieuwe trampoline in de tuin stond. Klaar om heel veel en met plezier gebruikt te worden. We hadden haar de trampoline beloofd voor in Canada en nu de lente in de lucht zit was het tijd om er eentje aan te schaffen.

Voor de rest van de plannen van deze vakantie komt het ook goed uit. Woensdag komen er drie kinderen met hun moeder logeren, onze eerste gasten in de logeerkamer. We hebben plannen genoeg om de kinderen bezig te houden en nu is er nog eentje bij gekomen.

We zullen vast bekaf zijn vrijdag met heel veel leuke herinneringen!

Trots !

Raafje kwam vandaag met dit kunststukje thuis.

In haar klas hebben ze allemaal iets soortgelijks gemaakt met de schilderijen van Ted Harrison als voorbeeld/inspiratie. Kijk maar eens op zijn gelijknamige website! We hadden ze allemaal tezamen zien hangen in de gang op één van de grote prikborden maar nu mogen we er lekker zelf van genieten!

Ook gisteren kwam ze met een ander kunststukje thuis; haar rapport! Inmiddels het tweede op deze school. Ze krijgt nog een iets andere dan de rest van haar klas. Alle onderwerpen die met taal te maken hebben; luisteren, spreken, lezen en schrijven, staan op een afzonderlijk rapport. Die van het extra Engelse programma dat ze heeft om uiteindelijk mee te draaien op het niveau van de klas.

Raafje maakt op alle punten voldoende of goede vooruitgang. Dat klinkt een beetje suf maar gelukkig staat op de andere kant een stukje gedegen onderbouwing met de nodige complimenten erin! Raafje zit op het niveau van één klas lager maar de verwachting is dat dit niet lang gaat duren.... Op het gewone rapport staan verder nog tien 4-en en 9 3-en waarbij 4 het hoogste is dat je kunt halen. Hierbij wordt opgemerkt dat het 'bijna onmogelijk is te geloven dat ze een aantal maanden geleden nog nauwelijks Engels sprak of begreep...Ze werkt hard voor alle klassenopdrachten...Met haar liefde voor leren en vasthoudendheid om het goed te doen, kan ze alles bereiken. Ik zie er naar de laatste periode uit met deze slimme en getalenteerde artieste.

Zo, je kunt wel begrijpen dat wij even naast onze schoenen gingen lopen van trots! We hadden er al een idee van dat het goed ging maar het is natuurlijk geweldig om dat nog even op schrift te krijgen!

Morgen is de laatste dag voor de Spring Break. Ze eten weer een bestelde, warme lunch; pizza deze keer weer. Ze zijn dan vrij tot de dinsdag ná Pasen. We hebben plannen om met gasten, die twee nachten zullen blijven logeren, naar het zwembad te gaan, een (binnen) speeltuin op te zoeken en naar een planetarium voorstelling te gaan. De tijd zal vast voorbij vliegen!

Daarna ben ik vast aan vakantie toe ;-)

Leuk je te zien !

Zo kan je me tegen komen op Silver Star Mountain!

Het petje is een paar weken geleden gekocht toen ik geen muts mee had en zonder van Grote Raaf niet weg mocht. Het helpt prima tegen de zon! Vaak heb ik mijn zonnebril er ook nog bij op; zeker nu het wat mooier weer wordt...

Meestal ben ik alleen, in ieder geval het grootste gedeelte. Toch kom ik regelmatig mensen tegen, ook alleen, waarmee ik een stukje op trek. Vaak zijn het vrouwen die daar op voor een weekend of wat langer zijn om van de sneeuw mogelijkheden te genieten.

Ik heb vandaag nog een beetje spierpijn van gisteren. Een beetje te veel gedaan denk ik. Als een speer vloog ik door de trails heen. Nee, zonder gekheid: ik word alle weken beter!

In het begin, als het een beetje naar beneden ging, stapte ik uit het spoor en deed de beroemde 'pizzapunt' naar beneden. De keer daarna ging ik gewoon rechtdoor en nu neem ik bijna de hele route IN de trail. Gisteren heb ik een bijzonder lange route gedaan en aan het einde al mijn moed bij elkaar geraapt en het hele stijle stuk genomen. Wel met knikkende knietjes die bijna op de grond lagen, maar toch.....!

Nu nog even wat anders. We hebben sinds dit weekend 'daylight savings time' oftewel: wij zijn al over op de zomertijd. Er zit nu 8 uur tijdsverschil tussen de Nederlandse en onze Canadese pacific time. Het is maar tot het einde van deze maand, maar toch...!

Mocht je je afvragen hoe het met Nipper is; die is vandaag weer naar de dierenarts gegaan. Ze is nuchter heen gegaan en ze hebben daar het bloed in de loop van de dag getest in verband met haar suiker. Het einde van het verhaal is niet in zicht maar ik moet haar nu een dubbele dosis geven alle dagen. En volgende week terug komen.

Dierenarts wil ik niet worden maar ik ga de volgende uitdaging aan: Noortje haar nagels knippen!

Onderweg

Dit is het punt waarop het weer leek om te slaan van slecht en nat naar mooi onderweg terug uit Vancouver waar Grote Raaf een nachtje naar toe gegaan was.

Gisteravond hebben Raafje en ik het heel gezellig gehad. Met een vriendin en diens zoontje hebben we heerlijk de Sound of Music gezien. Het was volgens mij een extra lange versie want het werd aardig laat...Lekker pasta salade, stokbrood en een glaasje koude witte wijn erbij.

Raafje en ik zijn samen de berg opgegaan. Ze had geluk vandaag want het andere meisje was er niet. Dat betekende dat zij samen met de leraar op stap ging. Ze gaat ook iedere week vooruit en heeft erg veel plezier in skiën!

Ons bezoekje aan Silver Star Mountain had nog een aardig einde. Ze waren met een promotie bezig voor Babybel light; die kleine kaasjes in het rode cellofaan. Ze deelde ze uit en hadden ook een loterij. Ik bleef heen en weer lopen tussen de stand en de plek waar ik Raafje op zou halen. Toen ze eindelijk achter me aan kwam werd net mijn nummer omgeroepen. Ik won een 'camel' bag; een rugzak waar je water in kan doen.

Raafje kreeg nog prijs aangeboden nadat alles was afgelopen. Een van de leraren had een junior shirt maat klein gewonnen en kon daar niets mee. Hij had ons zien praten met één van zijn collega's en vroeg Raafje naar het overgebleven lootje. Het winnende nummer zei hij, en gaf haar het shirt.

En ik, ik verheug me op de volgende zaterdag dat ik ga skiën. Ik hoorde vandaag dat er alle keren een gids gaat 's middags als wij er zijn. Die neemt de menen die mee willen -zonder extra betaling- op een tour. Nieuwe routes!

Ben benieuwd waar we zullen uitkomen met de wegen die we momenteel volgen!?

Wist je dat.....?

...deze foto is genomen afgelopen weekend op Silver Star? Hieruit blijkt dan ook dat je een anders soort kleding draagt als je downhill skiën doet of nordic.

...Nipper het aardig lijkt te doen?

...de poezen niet de enige zijn die buiten bij de voordeur op het bankje in het zonnetje zitten lekker vinden?

...dat een zonnebril hier in het verkeer ontontbeerlijk is?

...we nog steeds alle dagen om het hardst naar de brievenbus racen maar ook wij al opgenomen zijn in de dagelijkse gang van zaken; reclames, rekeningen, bankafschriften, etc. en toch wel wat vaker post zouden willen ontvangen?

...Grote Raaf morgen = vrijdag weggaat naar Vancouver met een vriend om iemand weg te brengen en pas zaterdag terug komt en dat alleen omdat het zo'n goede gelegenheid is om uitgebreid en ongestoord te praten?

....Raafje nog precies één week school heeft voor de spring break?

....Raafje en ik morgenavond lekker bij de televisie gaan eten en de Sound of Music kijken en we daarbij gezelschap hebben?

...hier boodschappen doen gewoon hetzelfde is als in Nederland: niet leuk?!

...de reclame op televisie veel vaker komt maar ook korter is? Dat is best lastig voor plaspauzes en drankjes!

...Raafje veel sneller uit school komt nu we doen alsof ze met de bus gaat? We zijn nog wat ongerust omdat ze de buschauffeur zoent.....;-)

....ik op de kerststerren van de buren moet passen omdat ze een maand met vakantie naar Palm Springs zijn en ik als de dood ben dat ze dood zijn straks; de buren niet maar de planten natuurlijk!

... Raafje meer over de planeten in ons zonnestelsel weet dan Grote Raaf en ik samen en ook nog eens goed op haar test scoorde?

...de verwarming overdag minder aan slaat vanwege het zachtere weer en het zonnetje binnen maar dat het dan in de basement koud is en dat we ons daarop verheugen voor in de zomer, als het buiten heet is? En we gelukkig ook airco hebben?

...we nu snappen waarom er Tupperware bakjes zijn, grote koel- en voorraadkasten en waarom de kans op overgewicht zo groot is hier?

...ik nog steeds in de stress schiet als ik een ambulance hoor omdat het verkeer hier gewoon midden op straat gaat stoppen?

...voetgangers hier beledigd zijn als ze de ruimte niet krijgen om over te steken? Ze kijken niet uit, lopen gewoon over en schrijven brieven aan de krant als het niet naar het zin gaat.

...we niet anders kunnen zeggen dat het een heerlijke straat en buurt is om in te wonen; lekker rustig, dicht bij alles en hele aardige mensen!

... ik blij ben met mijn Suzuki en de kleur; het valt niet zo op hoe vies ie is...

...het nu nodig tijd is dat ik naar bed ga omdat het een paar drukke dagen worden?

Nipper in de bocht

Onze Nipper is sinds maandag officieel diabeet en ik ben gebombardeerd tot zuster.

Het moest er toch van komen; een nieuw bezoek aan de dierenarts. Het enige wat sinds de vorige keer, de tanden behandeling, verbeterd was, was haar eetlust. Toen we alles even op een rijtje zetten was het eigenlijk al duidelijk voor ons. Ze dronk de hele dag door, echt ongekende hoeveelheden voor een poes. Ze was zo duf als een konijn, lag de hele dag en overal te slapen en tot overmaat van ramp liet ze ook nog af en toe urine lopen.

In eerste instantie ging ik in overleg bij het 'Cenral Animal Hospital' bij ons in de buurt. Die adviseerde haar binnen te bregen waarbij ik kon wachten op het afnemen van een urinemonster. Daar dacht ons monster anders over dus toen kon ze blijven.....

Halverwege de dag ging de telefoon. Of we konden instemmen met bloedonderzoek wegen de hoge glucose waarden in haar urine. Tja eh, natuurlijk. Om half 5 gingen we haar halen en toen was alles al geregeld.

Nipper heeft insuline afhankelijke suikerziekte die bij 1 op de 8 katten van tijdelijke aard is. De waarden begonnen gevaarlijke vormen aan te nemen. Ik kreeg meteen 16 spuiten mee en 2.5 ml feline insuline en of ik haar dan maar even twee keer per dag wilde inspuiten daarmee. Slik. Tja, eh, natuurlijk. Aangezien ik de enige ben in huis die dat zou kunnen gaan doen moet het maar. En dus kreeg ik een spoedcursus prikken.

Ze moet ook op ander voedsel over en de pompoen die ze tegenwoordig 's morgens krijgen met blikvoer mag ook niet meer... Er leek iedere minuut wel iets anders bij te komen. Toch gaat het vast lukken!

Als je een sollicitatiebrief hier verzend hoor je meestal nooit meer wat maar van het dieren ziekenhuis bellen ze de volgende dag om te horen hoe het gaat. Dieren zijn net mensen.

Wat voor weer zou het zijn in Den Haag?

Maakt me ook niet uit maar ik moest daar aan denken in combinatie met het weer van dit weekend en de 'Holland Hopjes', zo noemt Raafje de Haagse Hopjes, die we in de auto eten als we gaan skiën.

We zijn vandaag zelfs zo lang gebleven dat ze hier de lift al aan het afsluiten zijn. Gedeeltelijk waar. Het ging me om de mooi belichte bergen op de achtergrond. Volgens mij zijn het de Monashee Mountains.

We zijn twee dagen achtereenvolgend de berg op geweest. Zaterdagen gaan we omdat Raafje, nu voor de 3e maand, skiles krijgt. Tot haar grote genoegen zit ze nu weer een groep hoger en tot die van ons zitten er zo weinig kinderen in de groep dat ze met twee meisjes één leraar heeft.

Gisteren bleek maar weer eens dat het weer boven bijzonder onbetrouwbaar is. We begonnen met een lekker zonnetje. Beetje koude wind maar wel lekker in datzelfde zonnetje. Onderweg sloeg het weer om. Het ging harder waaien, het wolkendek trok dicht en het ging heel hard sneeuwen en hagelen. Gelukkig zijn we daar wat kleding betreft aardig op ingespeeld. Ik had net een nieuwe broek en shirt en dat was achteraf toch een laagje te weinig: voor het eerst heb ik het koud gehad met cross country. Onderweg heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om te schuilen onder het afdakje van een huisje. Toen ik er achter kwam dat het een toilet was heb ik er maar even een bezoekje aan gebracht.

Laat in de ochtend kregen we een telefoontje met de vraag of we vandaag ook gingen. Een mooi excuus dus als een speer hebben we ons omgekleed en zijn weer in de auto gesprongen. Het zonnetje bleef gelukkig vandaag wel bij ons tot we naar huis gingen.

Het is net een klein dorpje daar boven. Inspelend op het gevoel is het centrum geschilderd met frisse kleuren die het goed doen als ze 's winters afsteken tegen het wit van de sneeuw. Veel accomodaties van bescheiden tot riant. Sommige te huur, andere in eigendom. Appartementen of vrijstaande huizen. Veel restaurantjes, kledingzaken, hotels en een supermarkt. Er zijn mensen in de buurt of verder weg die accomodatie daar bezitten, sommige komen met de auto maar er zijn er ook voldoende die met vliegtuig en bus voor een paar dagen of een week de heuvel op gaan en in die tijd niet naar beneden gaan.

De reis is iedere keer weer anders door de verschillende weersomstandigheden. De bomen staan nu nog maar tot hun knieën in de sneeuw. Gisteren werd mij verzekerd dat ik nog tot in mei op de cross country trails zou kunnen skiën. Vernon staat er om bekend dat je, nog iets later in het seizoen dan nu, iets unieks kunt doen: 's morgens op de berg skiën en dan 's middags in het dal golven.

Laat ik me voorlopig maar bij dat Nordic skiën houden; daar heb ik voorlopig mijn handen, eh benen, vol aan!