De kaarten zijn binnen

Er kwam zojuist een telefoontje uit Canada: de kaarten zijn er!

Het gaat om de 'permanent residence card'. Ze zijn opgestuurd naar Grote Raaf zijn neef in Canada. Ze worden allleen naar een Canadees adres gestuurd en zijn eigenlijk het equivalent van een permanente verblijfsvergunning.

Met je visum kom je Canada binnen. Deze zit in je paspoort geplakt en daarbij hoort een formulier met gegevens en nummers. Als je bij de douane komt geef je aan niet op vakantie te komen maar met een visum te willen immigreren.
Daarna moet je verschillende loketten langs, onder andere om het meegebrachte formulier te ondertekenen als een soort verklaring en een lijst met goederen die je meebrengt of nog volgen te laten zien.
Eén doorslag van het formulier krijg je mee en is het bewijs van je aankomst in Canada. Door het visum geven ze een grote kras met rode viltstift.
In plaats van het visum geven ze je nu een pas; de pr-card. Deze is daarna 5 jaar geldig en met zo'n kaart is je aanwezigheid in Canada dus legaal. Je hebt ongeveer dezelfde rechten en plichten als iedere andere Canadees.

Als je kunt aantonen dat je twee van de vijf voorafgaande jaren in Canada gewoond/gewerkt hebt, wordt ie iedere keer voor opnieuw vijf jaar uitgegeven.
Na drie jaar heb je de optie om Canadees te worden. Als je dat doet vervalt de pr-card. Het is niet verplicht.

Vooralsnog zijn de enige verschillen met Canadezen zelf dat je niet op landelijk niveau mag kiezen of gekozen worden of op landelijke regeringsniveau werken. En iedere keer als je de USA binnen wilt is het een hele papieren rompslomp en kost het je geld.
Nadelen zijn er ook. Vooralsnog mag je de Nederlandse niet behouden en je komt Europa niet meer zo makkelijk in.

We hebben de kaart nodig om Canada in en uit te komen als zal het met het formulier ook wel lukken. Maar dit is makkelijker bij de douane.

Onze 'toegangskaarten' komen er per aangetekende brief aan !

Wat doe je op een donderdagavond ?

Zo zag Raafje haar nieuwe bed er uiteindelijk uit nadat voornamelijk Grote Raaf zijn jongste broer er uren mee bezig was geweest. Van lat tot bed. Nog niet geschikt om in te slapen.

Naar zo'n bed waren we al tijden op zoek; met laatjes en vakjes en mandjes en van hout. Een soort kajuitbed. De afmetingen mogen er zijn: het bed is 140 cm breed!

We hadden de bijbehorende lattenbodem en matras erbij besteld maar in onze ogen was dat zulke rommel dat die onderdelen terug gaan naar de winkel. Op het plaatje ziet het er natuurlijk altijd veel beter uit maar kun je niet proefliggen.

Dus wij snel een tosti en restjes gegeten en met de auto naar de stad. Raafje mee. We hebben wat beddenspeciaalzaken van binnen gezien, wat matrassen geprobeerd en toch gaan we er fijn nog een nachtje over slapen. Ieder in zijn eigen bed. En op internet op zoek. Zit er misschien toch nog een dagtochtje Ikea aan te komen? Raafje en ik zouden dat niet erg vinden...Grote Raaf mompelde al iets van dat als het dan toch niet in orde zou zijn we in Canada zouden kunnen gaan klagen. Huh???!!

Wat wel erg was dat onze grote kleine meid pas om 9 uur in bed lag. Koopavond is ze toch eigenlijk nog te jong voor. Ook als je matrassen gaat uitzoeken.

Ronduit slaapverwekkend !

Tickets geboekt !

Wij vertrekken op dinsdag 13 november 2007.

Vandaag hebben we definitief de tickets geboekt. Dat had nog wat voeten in aarde omdat ook de beide poezen meegaan (anders wilde Raafje niet mee naar Canada) op deze reis. Het ziet er naar uit dat alles gelukt is. Aansluitend hebben we een hotelkamer in Vancouver (mét katten) en een grote auto gehuurd (voor onze 6 koffers, handbagage én 2 katten) voor de 2 weken erna.

Dit is dus de behuizing voor de katten. Onze beide exemplaren zijn meer zandkleurig en ik heb ze nog niet horen protesteren, onze bejaarde dames. De vervoerskennel moet aan allerlei eisen voldoen en deze doen dat blijkbaar.
Gelukkig wilde mijn broer(tje) ze ophalen en ik heb als een speer Nipper erin gezet om te zien of het formaat goed is; ze kan er in zitten, staan en omdraaien; missie geslaagd. Er moeten waarschijnljk nog wat pijlen extra op (stom; iedere idioot kan toch zien hoe om ie moet en er zit alleen een handvat aan de bovenkant hoor!) maar ook dat komt vast in orde.

Nu hebben de poezen dus wel een behuizing en wij nog steeds niet......!!!

Inderdaad balen wij daar behoorlijk van maar het is niet echt van invloed op het vertrek. We moeten er rekening mee houden dat de container pas de eerste week van december gebracht gaat worden. Dat betekent in ieder geval dat we een aantal weken moeten overbruggen met alleen de spullen in onze koffers. Ook als we wel een huis hebben.

We hebben best een alternatief plan; wat heet, er is een plan B, een plan C en een plan D en ook nog een plan E. De opties zijn: alsnog heengaan en wat regelen, iets regelen en vrienden langssturen en tenslotte, iets regelen als we daar zijn en, iets wat we niet van plan waren: versneld iets kopen.
Nu we daar nog niet echt iets over hebben afgesproken zitten we ondertussen niet stil. We speuren alle ons bekende websites af en houden contact met de makelaar om uit te vinden of die nog met iets op de proppen komt.

Iedereen duimen want jullie zeggen het nou wel maar.....komt alles wel goed!?

Helemaal jarig geweest en verder

Ik was heerlijk jarig geweest!

Vrijdag heb ik het, samen met een collega, op het werk gevierd. Er was veel zelfgebakken lekkers te eten en de hele dag door felicitaties vanwege de slingers op mijn werkplek. 's Avonds kreeg ik nog visite van iemand die er geen rekening mee hield dat ik het niet vierde ;-)

Ik ben verwend met alles wat je maar kan bedenken; boeken, bloemen en planten, kaarten, telefoontjes, ondergoed (beter gezegd, lincherie !), sieraden, kleurplaten, hobby spullen, geld en chocolade...Heerlijk!

Zaterdagmiddag had ik nog onverwachts visite langs en voor zondagmiddag had ik de ouders uitgenodigd voor een kopje koffie en dat kon tot ons grote genoegen lekker buiten! In ene was het toch nog een mooie nazomerdag vandaag!

Ik heb het voornemen gemaakt om niet meer te zeggen dat mensen niet op de troep moeten letten. Het is overduidelijk dat we in het inpak-stadium zitten, zeker met die muur van dozen die bijzonder confronterend in je gezichtsveld komt als je de voordeur en de deur naar de kamer binnenstapt.

Tussen alle bedrijven door hebben we, Raafje en ik, samen haar kledingkast even doorgenomen. De meeste zomerkleding zit nu in een doos hoewel er niet echt veel is dat ze volgend jaar nog gaat passen. Er komen nog wat dingen bij die nu nog in de was zitten en we hebben het ondergoed en de sokken/maillots nog niet doorgenomen maar duidelijk is wel dat ze wel wat nieuws kan gebruiken.
Verplicht shoppen dus binnenkort.

De katten zijn hier nog even de complicerende factor. Voor hen hebben we aparte kennels nodig die afhankelijk zijn van de maat van de katten. En ze moeten, zowel de katten als de kennels, aan allerlei voorschriften voldoen.

Nipper ging al helemaal in de stress toen we probeerde haar maten te noteren. Nu weet ik dat vrouwen dat over het algemeen niet waarderen maar ze maakt het wel erg bont! Ik heb zo maar het idee dat het voor haar een bijzonder vervelende tijd gaat worden de komende maanden!

Nu maar even aan mijn schoonheidsslaapje; ik loop ook al tegen de 40....!

Wie jarig is trakteert!

En aangezien ik morgen, 21 september jarig ben, heb ik de hele avond gebakken.

Met een vriendin van mij hebben we een keer overheerlijke cheesecake gegeten bij 'Beans and Bagels' in Hilversum; het vaste adres onderweg naar één van onze knutseldagen. Het recept staat op de website. Ik heb hem vandaag gebakken en ik ben benieuwd of ie lekker is...

Natuurlijk mogen op mijn verjaardag muffins niet ontbreken. Dus heb ik lading banaan-havermout muffins gebakken en mijn chocolade muffins met verrassing binnenin (mon chou met suiker gemengd).

Er komt net een tray rozijnen muffins uit de oven maar die zijn net als ik, een beetje ingestort. Als ze nu lekker smaken is dat geen probleem. Helaas ziet het er niet erg aanlokkelijk uit.

Al mijn muffinrecepten komen uit een boekje dat ik 10 jaar geleden van mijn Canadese familie heb gekregen. De recepten zijn, behalve in het Engels, ook niet in grammen maar in 'cups'. Dat betekent geen weegschaal erbij maar bakjes en lepels met verschillende inhoudsmaten.

Eén cup is 225 ml. De bakjes zijn er in 1, een halve, een derde, een kwart en gelukkig heb ik meerdere sets zodat ik rustig door kan gaan met verschillende series.
Het basisprincipe van muffins is natte ingrediënten bij elkaar, droge bij elkaar en dan mengen en in van die bakjes doen. Twintig minuten in de oven en smullen maar (pas op je mond; HEET).

Jammer voor jullie dat ik mijn verjaardag niet vier. Ik zal mijn collega's vragen of het lekker was! ;-)

Goed en slecht nieuws

Er zijn weer wat nieuwe ontwikkelingen te melden.

Allereerst het goede nieuws dat we vanaf half/eind oktober een zomerhuisje gaan betrekken in onze woonplaats totdat we naar Canada vertrekken. Het is een huisje bij iemand in de achtertuin en het heeft 2 verdiepingen.
Het is een entree met douche/toilet, een keuken met een piepklein tafeltje, een woon/eetkamer met trap naar boven en boven twee slaapkamers. Raafje zag het al helemaal zitten en Grote Raaf komt nét voor vertrek te wonen in de buurt waar ie ooit woonde.

Het slechte nieuws is dat ik net de (me)vrouw van de makelaar in Vernon, Canada, aan de telefoon had. Zij had net vanmorgen (!) de eigenaar van het huis wat wij willen huren aan de telefoon gehad en die wilde het te koop zetten....!!! Voor ons is dat niet interessant; we willen er gewoon een half jaar in wonen voordat we zelf wat gaan kopen. Bovendien, als we het wel doen dan moeten we er gewoon weer binnen een maand uit als ie het wel verkoopt.

Jammer dus maar wel fijn dat we duidelijkheid hebben. Nu kunnen we ons weer beraden op andere mogelijkheden.

Toch overheerst op dit moment wel een beetje de teleurstelling; we zagen ons daar al best wonen! Het was een mooi huis ter overbrugging en in een goede buurt. Vlakbij de (scrapbook)winkels maar ook landerijen om de hoek. Bovendien had ik er zó hard voor gewerkt om het te laten slagen....

Ondertussen zijn we ook in onderhandelingen over de vlucht naar Canada rond half november. De moeilijkheid is dat er een ticket gevonden moet worden waarbij de katten meekunnen met graag een aansluitende vlucht naar Kelowna, wat veel dichter bij Vernon is dan die 6 uur lang met de auto vanaf Vancouver. We sparen dan een overnachting uit (met 2 katten) en zijn dan dus niet veel duurder uit. Extra voordeel is dat de auto dan ook gehuurd kan worden vanaf daar en dus zonder extra kosten (uurtje rijden) weer teruggebracht kan worden als we er zelf één hebben. Of twee...

De teller staat inmiddels op 35 dozen ingepakt. Je ziet niet dat het opgeruimder is in huis omdat het voornamelijk gaat om dingen die uit kasten en dozen en van de zolder achter de schotten vandaan komen.

We zullen doorgaan!

Dozenmuur en bootnieuws

Dit is het eerste gedeelte, onze werkzaamheden van dit weekend.

Een muur van dozen, voornemelijk gevuld met boeken. Boeken over treinen, Canada, management, kinderboeken, hobbyboeken, wat voor boeken?

Puzzelen, passen en meten. En sjouwen niet te vergeten!

Iedere doos heeft een nummer met inhoud wat ook correspondeert met het nummer en de inhoud op de lijst die we moeten invullen en ondertekenen.

Omdat de meeste dozen bij de Oude Raven vandaan komen is het in huis alleen maar voller in plaats van leger geworden. Gelukkig heeft Raafje haar slaapkamer ook beschikbaar gesteld als opslagruimten. Niet dat nu al zou kunnen (hebben alle kinderen daar last van? Wat een puinzooi!) maar op termijn is dat een goede oplossing, zeker met dozen van zolder of de slaapverdieping.

De gewone dozen zijn iets groter dan deze. Boeken zijn toch wel erg zwaar. Ik gok dat de meeste dozen tegen de 20 kg wegen en er zitten er een aantal tussen die lijken wel van lood! We kunnen voor ons gevoel een aardig bibliotheek inrichten in Canada maar dit zijn toch echt de boeken waar we geen afscheid van kunnen nemen!

Inmiddels zijn ook de gegevens over de reis van de container bekend geworden. Deze verlaat onze straat op 24 oktober 2007, de haven van Rotterdam op 28 oktober 2007 op de MS "Flotbek" en komt in Vancouver aan op 19 november 2007. De verwachtte aankomstdatum is in de eerste week van december 2007.

Wij weten nog niet wanneer we aankomen maar dat het improviseren wordt is wel duidelijk!