Ontbijten

Een kijkje in onze keuken!

Op zondag eten we bij het ontbijt altijd wat bijzonders. Meestal wafels die we ingevroren kopen en in de broodrooster doen. Dit weekend aten we pannenkoeken.

Ze halen het natuurlijk niet bij de pannenkoeken van Grote Raaf maar toch was het best lekker. Er zijn allerhande pakken te koop waarbij je alleen nog maar water hoeft te doen en aan de slag kan. Ik heb inmiddels geleerd niet de aanwijzingen op de verpakking te volgen; dat spul kreeg ik met geen mogelijkheid in de pan, maar gewoon lekker te roeren totdat het vloeibaar genoeg is.

Met het elektrisch koken is het ook wennen. De hoogste stand is fijn voor water koken (aardappels, groente, etc.) maar niet voor pannenkoeken. Enfin, het monster in de gootsteen lust alles en dan beginnen we gewoon weer opnieuw....

De pannenkoekjes zijn kleiner en dikker. Je kunt ze ook in restaurants kopen als ontbijt en soms heten ze Flap Jacks. Ze zijn lekker met de 'maple syrup' die ze hier hebben of allerlei andere stroopvariaties en jam, net als de oerhollandse pannenkoeken.

Als ontbijt eten ze hier ook graag worstjes met gebakken eieren en natuurlijk 'hashbrowns'. Die laatste hebben ze in verschilende variaties. Bij MacDonalds (hier in Canada met een rode 'maple leaf' in het midden van de M) is het een soort koek die je kunt eten, soms is het geraspt (rösti) en soms zijn het gewoon kleine blokjes. Ze zijn altijd gebakken. Niet iets om dagelijks te eten maar zo af en toe, met spek en gebakken eieren, is het heel lekker.

Nu we het toch over ontbijten hebben: je wordt hier gek van de mogelijkheden van 'cereal'. Ze hebben alle mogelijke rice crispies, cornflakes, en wat al niet meer. Gekleurde rondjes -fruit loops-, vierkante wafeltjes, vormpjes, met suiker, honing, kaneel, vanille of aardbei smaak. Met rozijnen, extra rozijnen, noten, volkoren of wat anders. In grote of nog grotere verpakkingen. En variatie op 'bars' de zogenaamde repen die je dan als ontbijt zou kunnen nemen.

Maar natuurlijk zou je ook muffins als ontbijt kunnen nemen. Erg populair zijn de jumbo size muffins; voldoende voor een hele maaltijd. Of wat dacht je van een bagel? Gewoon, volkoren, sesam, blueberrie en dan wel of niet getoast? Onze broodrooster heeft er een speciale stand voor.

Raafje houdt het voorlopig bij beschuit met vlokken/hagelslag en een yoghurtje, Grote Raaf geroosterd brood en ontbijtkoek met hagelslag en ik een bakje yoghurt (uit de 4 kg emmer) met van alles erin en dan de staafmixer er even door. En deze zondag worden het volgens mij 'cresents' want een betere benaming hebben ze niet voor croissantjes. We kopen ze niet los in dit geval maar gaan hier zo'n blikje uit proberen. Even oefenen voor moeder- en vaderdag want dat kan natuurlijk niet zonder.

Volgens mij wordt het ook binnenkort tijd om de poffertjes in de poffertjespan te maken. Kan toch ook als ontbijt?

Koude voeten !

Daar heb ik nou vreselijk veel last van!

Ik wist wel dat het zo zou gaan; je doet hier overal je schoenen uit als je binnen komt en huppelt dus op je sokken verder. Zelfs bij het koor in een klein kerkje waar Raafje gisteren voor het eerst kwam, ging het er zo aan toe. En je gaat niet -altijd- met je slippers of zo slepen. Gelukkig heb ik in mijn winterlaarzen een extra paar sokken maar het is niet genoeg. Dat betekent dat ik 's avonds met een kruikje ga slapen. Ach, met -18 heb je daar verder geen smoesjes voor nodig...

In huis loop ik meestal op mijn Birkenstocks of de spaanse sloffen; maatje 40. Die laatsten lijken wel aan vervanging toe te zijn. Dat is het meest duidelijk als ik in het washok in de kelder ben. Daar kruipt de kou uit de grond door beton en vinyl heen. 't Is er 's zomers vast heerlijk koel ;-)

Zondag zijn we naar Salmon Arm gereden. Grote Raaf heeft er gesolliciteerd op een baan en we weten van eerdere bezoekjes al dat het ons daar ook aantrok dus dat was een mooie reden om er weer even te gaan kijken. Het is een kleiner stadje dan Vernon en ligt aan de beneden arm van een meer. Dat meer staat op de foto hier. Er is over één gedeelte een soort loopbrug gemaakt waar we een stuk opgeweest zijn. Verder zagen we nog iemand dwars over het meer langlaufen en hebben Raafje en ik nog even op het ijs gestaan.

Het heeft gisteren de hele dag gesneeuwd en we hebben iets van vier keer sneeuw geschoven. Ik heb zelf nog niet eerder meegemaakt dat er op de wegen zoveel sneeuw lag. Lang leve mijn 4 wheel drive. Ik voel me een stuk zekerder met rijden. Dat was....totdat mijn vriendin in Kamloops vertelde dat ze van de weg was afgeraakt in een greppel met 30 km per uur op een recht stuk....Er is niet veel voor nodig om weg te slippen!

Dat iedereen het koud vond bleek afgelopen maandag op school. De kinderen bleven bijna allemaal binnen tijdens de pauzes en die paar die-hards die het toch deden werden gewaaarschuwd goed aangekleed naar buiten te gaan. Raar want ik zie regelmatig kinderen in korte broek de school verlaten, zowel kinderen die de hele dag zo gekleed gaan als kinderen van een sportteam.

Van het weekend zou het boven het vriespunt worden overdag. Ik ben benieuwd wat er dan gebeurd met die giga sneeuwhopen die overal langs de weg en in mijn tuin liggen....

Medaille winnaar

De eerste maand skiles werd afgesloten met een medaille.

En een soort diploma met binnenin een foto van de groep en daarbij een zakje snoepjes. Hoewel natuurlijk alle kinderen zo'n ding kregen kan Raafje trots zijn op de vorderingen die ze in een maand tijd gemaakt heeft. Daarom gaat ze ook in februari gewoon door met lessen en misschien daar ook nog.

Geen mensen om mee te skiën voor ons deze keer. En het was behoorlijk koud boven. Nu zijn we best wel verwend met de weersomstandigheden. Er is hier vrij weinig en vrijwel nooit wind dus de 'chill factor' pakt altijd gunstig uit voor ons. Deze keer, en ook vannacht, was dat toch wat minder.

Grote Raaf was Raafje tegengekomen in de lift waarbij er tranen vloeiden omdat ze koude handen had. Niets wat Daniël niet op kon lossen; ze gingen met zijn allen naar binnnen om warme chocolademelk te drinken. Toevallig waren Grote Raaf en ik elkaar ook tegengekomen maar wij hebben het bij cappucino gehouden. Lekker!

Vannacht hebben we vanwege de kou het raam, of eigenlijk de ramen, dicht gedaan. Mijn neus leek wel een ijspegel en ik had het idee dat mijn longen en neus het niet echt lekker vonden; die koude lucht iedere keer naar binnen. Het was dan ook tegen de -20 vannacht en vandaag is het niet warmer geweest dan -15. Nu ben ik niet verder geweest dan de buurtkoffie drie huizen verder en de parkeerplaats van de Superstore én Raafje naar school gebracht maar dat was lang genoeg om me er een mening over te vormen.

Grote Raaf komt zo thuis met Raafje. Dat wordt straks warme chocolademelk met marshmellows en een heerlijke Duitse koek erbij!

Snail Mail

Weer een nieuw 'familie-lid' erbij.

We wachten al weken lang op pakjes. Op pakjes die in Nederland aan moeten komen -weet je wel, de kerstkaarten?- en pakjes die hier geleverd moeten worden. Ze noemen hier de post niet voor niets 'snail-mail' oftewel 'slakkenpost'. Dat was al 10 jaar geleden zo, dat is nu nog zo. Geen post op zaterdag maar wel een vriendelijke post-mevrouw die bijna dagelijks langskomt. We hebben een ijzeren brievenbus met alleen zo'n klepje van boven die gelukkig flink lawaai maakt. Kunnen we meteen kijken of er Nederlandse post is. Want wat er verder komt kennen we al; junkmail en rekeningen.

De echte dingen komen met een wit busje. En nu proberen we dus iedere dag thuis te zijn, nou ja, één van ons dan, om de pakjes aan te pakken. Voor wie zal het deze keer zijn?

Vrijdag was Raafje de gelukkige. Er kwam deze keer een pakje uit Duitsland bij ons aan. Wat ermee gebeurt was mag Joost weten maar het zag er niet uit. Ronde hoeken, papier gescheurd maar het was er wel.

Het werd 's morgens gebracht dus toen moesten we nog de hele dag wachten tot Raafje 's middags uit school thuis kwam. Die was helemaal door het dolle heen, zeker toen het pakket open ging. Snoepgoed, sokken en vooral de dame hier bij Raafje op de bank; Diddlina.

Nu is Raafje de baas over een knuffel-beesten-opvang die zijn weerga niet kent. En er kan er altijd wel eentje bij. Ze heeft natuurlijk haar favorieten: Emie de 'build-a-bear' en 'luipaard' en de pop Naomi en 'Snowflake' en dan nu deze er weer bij. Met recht voor een meisje met zo'n jurk....

We moeten straks verhuizen omdat ze ze niet meer kwijt kan ;-)

Puur geluk.

Geluk zit soms in vreemde dingen.

Zou het zijn omdat Grote Raaf zo lekker bezig kan zijn met afspraken, netwerken en de dingen doen op de pc? Of komt het toch echt door de aanschaf van deze nieuwe stofzuiger? Feit is dat ie er heel blij bij kijkt.

Ja, we hebben een stofzuiger. Ja, een nieuwe. Nee, ik heb geen idee hoe het ding zuigt. Ik zuig al 9 jaar niet meer in huis. Wat ik wel weet dat ik een aversie heb tegen dat ding. Vast een weggeblokt jeugdtrauma. In ieder geval vind ik dat ze super veel geluid maken en waarom stinken ze altijd zo?

We hadden in Nederland een heerlijke stofzuiger. Het viel niet mee om daar een tehuis voor te vinden waarvan we vonden dat zowel de stofzuiger als de nieuwe eigenaresse het waard waren ;-)

Het is deze keer een Miele geworden. Bij een specialist. Met heel veel extra's en zoveel mogelijk power. Want dat is het bij stofzuigers; ze moeten gewoon de elektriciteitsdraden leeg trekken voor zuigkracht. En blijkbaar kan dat niet echt goed met 110 Volt. Nu heb ik er -gelukkig- weinig verstand van maar het klinkt me heel logisch in de oren. Net als bij de wasmachine. Weinig power, weinig centrifugeerkracht en zo. Natte was.

Enfin, Grote Raaf heeft een nieuwe 'tool', het ding stinkt niet zo erg als de vorige en lijkt ook wel minder herrie te maken. Aangezien we -bijna- in het hele huis tapijt hebben en nog twee loslopende is een goede stofzuiger geen overbodige luxe. Dus: stofzuiger te koop, nog zo goed als nieuw...

Trouwens, over was gesproken...Als ik de kleding niet ophang nu kunnen we morgen niet skiën.

Kattenkwaad

Dit zijn de dames die met ons gezin zijn meegegaan.

Het waren beslist roerige maanden voor de katten. Eerst het inpakken, toen het zomerhuis en daarna de overtocht. En nu hier wennen.

Noortje, de donkere, gaat het aardig af. Ze gaat af en toe naar buiten, laat duidelijk van zich horen en ligt bij voorkeur onder de eettafel of onder ons bed. Helaas.....Maar wel veilig voor Raafje.

Nipper is een beetje ongelukkig. Zou ze heimwee hebben? Ze gaat, tot grote schrik van ons, overal gewoon liggen. Vloerbedekking hè....Zandkleurig, dus als er niet genoeg licht is zie je haar pas op het laatste moment. Ondanks dat ze Raafje haar toenaderingen niet op prijs stelt ligt ze vaak op haar bed te slapen.

Alle deuren moet dus openstaan vanwege de verwende viervoeters. Behalve de buitendeuren. De nieuwe regel is: niet naar buiten als het donker is. We zijn wat bang geworden van verhalen over wasberen (racoons) en coyotes. Zij hoeven dat niet mee te maken.

De poezen geven de voorkeur aan het water uit de koelkast (filter) boven dat uit de kraan. Nou doen wij dat ook, hoor! We geven ze gelijk. En het kattenvoer is een internationaal merk dus dat halen we hier ook gewoon voor ze. Wel op zijn Canadees in supergrote verpakking, genoeg voor 2 maanden.

Noortje lijkt niet echt onder de indruk van het koude winterweer. Ze schuwt de sneeuw niet, ontwijkt het wel zo veel mogelijk. Nipper is een ander verhaal. Die heeft blijkbaar iets meegemaakt buiten want die wil -bijna- niet meer. Soms, eventjes, via de voordeur. Het zal mij benieuwen wat ze hier van de zomer vinden.

Jammer dat ik ze zelf niet even om hun mening kan vragen.

Mooi maar koud

Dit kunstwerk trof ik vanmorgen aan op de ruiten van mijn auto om 8 uur bij -18 graden Celsius.

Het leek wel of het er in gebakken zat; ik heb me suf gekrabt om het er af te krijgen. Als ik namelijk ergens een hekel aan heb is het slecht zicht in de auto. Aangezien je hier door rood mag rijden als je rechtsaf wilt moet ik wel zeker weten dat ik rechtsaf kán slaan. En omdat ik me vanmorgen het beste voelde van ons tweeën was ik de gelukkige om Raafje naar school te brengen.

Het handigste wat je kan doen bij deze temperatuur heb ik gedaaan; auto aanzetten en terug naar binnen voor de rest van mijn kopje thee ;-) Vervolgens heb ik de rest van de dag binnen genoten van het zonnige, heldere weer. 't Ging toch niet zo lekker vandaag....

Gelukkig was er genoeg afleiding met gesprekken via de webcam en microfoon, en gewoon via de telefoon. De ochtend was zó voorbij en de middag gevuld met het werken aan mijn CV. En, niet te vergeten, weer een aflevering van -ja, sorry hoor- het Kleine Huis op de Prairie. Dankzij de koorleidster die ook geveld was door griep waardoor we vandaag niet heen konden/hoefden.

Vannacht toch maar weer een extra deken en een kruikje bij het slapen gaan!