Niet pluis in het huis

Geen foto hier om niet in de problemen te komen...

Wij besloten op zoek te gaan naar een huis. Een koophuis. Momenteel huren wij een huis waar het prima vertoeven is in een leuke buurt maar je brengt toch iedere maand geld weg, laat maar zeggen. Nou ja, er valt ook wel wat voor te zeggen maar nu Grote Raaf een vaste baan heeft en we een beetje weten in welke buurt we wel, en vooral waar we niet willen wonen, gaan we er toch voor.

We zijn bij een vriendelijke mevrouw geweest die ons goedgekeurd heeft voor de hypotheek tot een bepaald bedrag en worden nu rond gereden door een andere dame die hier makelaar is. Afgelopen zaterdag hebben we zo'n zes huizen gezien. Ze was bij ons geweest op vrijdagmiddag, had ons wensenlijstje aangehoord en genoteerd en was aan het werk geslagen.

Nu was ons eerste huis een spiksplinternieuw huurhuis, de tweede een afdankertje ter overbrugging naar ons nieuwe, en derde, koophuis. Dus ik vind het wel bijzonder om in al dan niet bewoonde huizen rond te snuffelen en de deuren en kasten open te trekken.

Ons wensenlijstje is iets langer dan de rek van onze portemonnee; of het huis is geweldig maar de achtertuin een soort theater (iedereen zit in je BBQ te kijken) of de lokatie is prima maar het huis kan wel wat TLC (Tender Loving Care oftewel twee rechterhanden) gebruiken. En die hebben we niet.

Er waren twee huizen die ons wel wat leken. Allebei uitzicht op het meer van ver en boven en in een rustige wijk. Nummer één daar zag Raafje ons zelfs wel in wonen. Nummer twee daar deed de makelaar wat wazig over. Er was een vlakke tuin ter grootte van een voetbalveld bijna maar binnen leek het ons zo raar.

Vandaag kwamen we er achter wat er aan de hand was. Het is een 'grow op' geweest; er heeft een weetplantage in de kelder gezeten. In de kelder, behalve een wat raar geurtje, zie je er niets van. Ze hebben het heel netjes gemaakt. Maar boven staan de toiletspullen nog in de badkamer, tezamen met een stelletje herenonderbroeken en een rondborstige foto met handtekening op posterformaat.

Grote Raaf werd er helemaal verliefd op. Op het huis wel te verstaan ;-) Zowel de makelaar, als een meegekomen collega en Raafje en ik, hebben het hem uit zijn hoofd proberen te praten. Zoiets is veel meer beladen hier dan in Canada en behalve het volk wat het wellicht nog zal gaan trekken zit je ook met gevolgen in het huis die vergaand kunnen zijn en het stigma wat het huis heeft. Mee eens dat het huis ontzettend veel ruimte heeft binnenin en dat er zeker wat van te maken valt.

Ik denk dat we maar even rustig zullen verder kijken in een andere buurt. Er komt echt wel iets voor ons!

Heet onder de voeten...

Dat was me wat vandaag voor Grote Raaf!

Rond half drie vanmiddag zag zijn baas het vuur van de bosbrand. Onmiddellijk zag hij ook de vliegtuigen in de lucht en de auto met brandweermannen. Omdat het vuur zo dichtbij was -op de voorgrond het dak van onze auto- moest iedereen klaar staan voor een eventuele evacuatie. Zo ver is het niet gekomen maar er werden wel wegen afgezet en het was een waar spektakel om te zien.

Er was een helicopter, een coördinerend klein vliegtuigje en wat grotere vliegtuigen om te blussen. De helicopter vliegt laag over het meer om water op te nemen en de vliegtuigen hebben een rode chemische substantie bij zich wat ze loslaten boven het vuur. Bovendien kwam er over het nabij gelegen spoor een wagen aan met brandweermannen.

Voor dit soort dingen zijn ze hier doodsbang. Het is hier momenteel gortdroog en standaard rond de dertig graden. Er is niet veel voor nodig om een vuurtje aan de gang te krijgen en het zal niet de eerste keer zijn dat een groot stuk verloren gaat.

Daarbij vergeleken had ik maar een duffe dag; net op de sportschool werd ik gevraagd om 's middags te komen werken. Gelukkig kon iemand Raafje opvangen voor de tussentijd zodat ik in kon springen.

Raafje heeft morgen haar laatste kampdag en we verheugen ons op wat vrije tijd om in onze pyjama's rond te lopen en van die echte vakantiedingen te doen waar je dan de hele dag tijd voor hebt. Het leuke is dat we mijn auto hebben om erop uit te trekken en als het echt heet is gaan we in de kelder zitten waar het heerlijk koel is. We hebben wat dvd's die we nodig moeten zien en picknicken is iets wat we ook graag doen. Nu moeten we nog wat verzinnen om Grote Raaf hierbij te betrekken.

Laat ons even weten of je nog leuke ideeën hebt voor ons laatste stukje 'vakantie'!

't Is maar hoe je het bekijkt

Deze foto is laatst genomen van een punt een paar straten van ons huis vandaan.

Omdat we op de hondjes van De Fries hebben gepast, zijn we wat meer door de wijk gaan lopen. Hier links de straat uit is een doodlopend gedeelte dat wel toegankelijk blijkt voor wandelaars en een soort heuvel waar je vandaan een geweldig uitzicht hebt op de omgeving.

Raafje was een maand geleden jarig maar de kadootjes komen nog steeds binnen. Vervelend? 't Is maar hoe je het bekijkt en wij vinden een pakketje ophalen en openmaken geweldig! Ook deze keer waren het weer leuke verrassingen.

Het weer is echt 's zomers; rond de dertig graden wat iets warmer dan dat aanvoelt. Is goed te doen hier met kantoren, winkels en de meeste huizen die airco hebben. Sterker nog, op sommige plaatsen is het wel een heeeeel stuk kouder dan buiten. En dan loop je daar in je topje....

Grote Raaf gaat over twee weken naar Amerika voor een aantal dagen. Raafje heeft deze week haar laatste kamp. Deze heeft als centraal thema 'voedsel' maar heeft duidelijk ook wat overlappingen met de andere van dezelfde organisatie. Na deze week heeft ze nog twee-en-een-halve week vakantie. Zoals het er naar uit ziet ik dus ook. Geen vervelend vooruitzicht. We gaan naar het strand en de film, knutselen in een huis met airco en winkelen. Bijvoorbeeld.

Toevallig zijn we alledrie hier naar de film geweest voor de eerste keer. Raafje was met kamp naar de Panda Kung Fu film, Grote Raaf ging naar Indiana en ik heb helemaal in een deuk gelegen bij Mama Mia. De film is hier tussen de drie (matinées en films die al iets ouder zijn) en de acht dollar (grote bioscoop). De leuningen hebben cupholders en er is behoorlijk wat te koop aan snacks.

Ondertussen werk ik zoveel mogelijk tussen alles door en helaas ook iedere zondag wat dan ten koste gaat van de tijd met zijn drieën. De bedoeling is dat dit na de vakantie beter wordt. Een beetje regelmaat zou geen kwaad kunnen...

Beestenboel !

Dit is een echte Anaconda en hoewel ze in april nog wat huiverig was nam ze het beest nu gewoon met zich mee om te spelen !

Raafje is kind aan huis in het Okanagan Science Centre vanwege de (dag)kampen die daar deze zomer gegeven worden. En of we nu toch ook een slang als huisdier konden gaan houden. Volgens de zeer deskundige maar nogal praatgraag en sullig ogende vrijwilliger is het veiliger dan een hamster maar die komen er bij ons ook niet in, dus laat maar....!

Wel hebben we deze week twee honden te logeren omdat de familie De Fries de Rockies onveilig maakt met onze kampeerspullen ;-) Aan beweging dus geen gebrek deze week. Ik ben wel bang dat ze gaan klagen over dinsdag toen we naar het hondenpark liepen in de hitte en op de terugweg in de schaduw neervielen en vertikten om verder te lopen. Ik ben er lekker bij gaan zitten en we zijn toen we afgekoeld waren weer verder gelopen. Ze zijn erg gezellig en het gaat prima bij ons in huis. Wellicht dat wij er ook ooit nog eens aan beginnen maar met deze zandkleurige vloerbedekking denken we er nog even over.

Grote Raaf heeft zijn proeftijd erop zitten. Voor ons betekent dat concreet dat de baan min of meer vast is en dat we nu beter verzekerd zijn voor medische kosten. De bedoeling is ook dat hij over een maand of zo naar Californië gaat waar het hoofdkantoor gevestigd is.

Raaf zelf is vaak in het weekend aan het werk en tijdens de kamptijden van Raafje wat roet in het eten gooit van de gezamelijke dingen die we kunnen doen met elkaar. Op de een of andere manier is daar weinig tijd en/of gelegenheid voor. De tijden worden alleen maar vreemder nu ik de sleutel heb van de ziekenhuis lokatie en laatst voor het eerst verantwoordelijk was voor het afsluiten en het opmaken van de kas.

Deze week hebben Raafje en ik samen 'vakantie'. We zijn naar Kamloops geweest en naar Kelowna, hebben veel met de hondjes gelopen en wat opruimprojecten thuis onder handen genomen.

Nu maar hopen dat het na het winkelweer van vandaag morgen strandweer is !

Betrapt !

Ik werd wakker van de flits van de camera en ja, ik lag echt te slapen.

Momenteel zijn de dames in huis een beetje oververmoeid. Raafje vertelde me van de week nog de kampen erg leuk waren maar dat ze er de volgende keer niet meer drie achter elkaar wil doen. En ze heeft gelijk; het is gewoon teveel. En ik ben ook gewoon bekaf van alle taken die ik zo goed mogelijk probeer te volbrengen.

Omdat Grote Raaf geen betaalde vakantiedagen heeft en ook ik niet betaald krijg voor de uren dat ik niet werk, gaan we er deze keer niet op uit. Bovendien moeten we ook zeker zijn voor oppas voor Nipper. Daar gaat het trouwens redelijk mee. Ze spuugt nog wel regelmatig en de injecties gaan niet altijd even goed maar ze lijkt nog redelijk happy.

Werkt Grote Raaf gewoon van acht tot vier en dan vijf dagen per week, ik moet komen opdraven volgens het rooster dat van maandag tot en met zondag gaat. Ik werk meestal in de tijden van Raafje's school, of dan nu de uren van de dagkampen, maar dat betekent wel dat ik theoretisch in het weekend gewoon beschikbaar ben. Dat resulteert in een dienst van twaalf tot half negen a.s. zondag. Ik ben in achting gestegen blijkbaar, ik mag The Cracked Pot Express sluiten met de bijbehorende werkzaamheden zoals de kas opmaken enz.

We worden ook moe van het warme weer. Hoewel het inderdaad een stuk beter te behappen is dan in NL met de airco's overal en de geringe luchtvochtigheid. We slapen nog gewoon onder het dekbed 's nachts en hebben de airco dan niet aan.

Raafje en ik hebben de volgende week vrij. We gaan een dagje naar mijn vriendin in Kamloops en verder hebben we alleen nog maar vage plannen. Er is gesproken over naar de film, naar de stad voor de hobbywinkel daar, in onze pyjama's rondlopen -tot grote ergernis van Grote Raaf- en knutselen. Met dit mooie weer gaan we natuurlijk ook picknicken in één van de parken of strandjes aan het meer.

Het wordt wel tijd dat ik wat van de zon ga genieten. Welliswaar met factor 60 dan, maar toch... Met alle werktijden en het heen en weer rijden van Raafje en de verjaardagen, is daar weinig van gekomen. Wat we wel altijd doen is buiten avondeten. Meestal is het wat betreft de temperatuur dan net te doen. Deze is overdag rond de dertig graden.

Het is nu weer aardig laat geworden; hopelijk kunnen we morgenochtend even allemaal heerlijk uitslapen. Daarom zal ik bij Raafje even een nieuw leesboek neerleggen. Dan houdt ze het wel even uit morgenochtend.

Ik houd jullie op de hoogte van onze plannen en belevenissen!

Hiep, hiep, hiep, hoera !!!

Het is de eerste verjaardag in Canada en dan loopt het wel even anders!

Raafje was op een maandag jarig en zij en Grote Raaf moesten weg 's morgens vroeg. En we hadden bijzonder veel pakjes uit te pakken! Niet alleen hadden wij 9 (negen!) kadootjes verzameld omdat Raafje negen werd, ook uit Nederland was er een aanzienlijke stapel met pakjes en kaarten aangekomen waarvoor we diverse keren naar het postkantoor hadden moeten rijden.

De postpakjes hebben we dus al één dag van tevoren, 's morgens in bed, opengemaakt. En de berg kadootjes van ons 's avonds opengemaakt, op het deck, Raafje in badkleding. Op de dag zelf wilde ze eigenlijk het liefste niet naar het nieuwe (dag)kamp maar dat was nu eenmaal de afspraak.

's Avonds stond er een BBQ gepland met dingen die Raafje zelf het lekkerste vindt; hotdogs, maïs en haar favoriete pasta salade. Er waren vrienden uitgenodigd en ook onze buren waren van de partij. En natuurlijk kan een grote taart op je verjaardag niet ontbreken. In dit geval een ijstaart met flink wat chocolade binnenin.

Ze is vreselijk verwend met allerlei kadootjes. Alles wat even leuk en goed en bij iedere doos of pakje was ze weer verrast door de inhoud. Wat ook een feest was waren de kaarten. Soms had ik er meerder op een dag uit de brievenbus gevist om haar ze in het park, na het kamp, te laten openmaken. Post wordt bijzonder gewaardeerd hier!

Nu moeten we nog het kinderfeestje gaan plannen!

(W)etenswaardigheden

Deze heerlijk ogende kersen smaken heerlijk en ze komen niet van ver; de tuin van mijn buren.

Ook hier worden de mensen, zeker met het oog op de stijgende brandstofprijzen, zich bewust van het aantal voedselkilometers (foodmiles); de afstand die overbrugd moet worden om het eten bij de consument te krijgen. De afdeling biologische produkten neemt in de supermarkten een steeds een grotere plaats in en 'locally grown' is ook het vermelden waard.

BC staat in heel Canada bekend om zijn fruit. Er zijn hier veel 'fruitstands' en 'farmers markets' waar er, zonder tussenkomst van een vervoerder en/of groothandel, voedsel wordt verkocht. De aardbeientijd is voorbij en de kersen komen. Davidson Orchard kweekt onder andere tomaten en paprika en verkoopt zijn eigen appelsap en produkten waar eigen kweek in is verwerkt.

Canada kent als ontbijtprodukt de 'muffinegger' en 'bagelegger' en ook de muffin of 'granola' met yoghurt. Dikke pannekoeken of gebakken eieren met worst, ham of spek en 'hashbrowns', vaak geblokte gebakken aardappeltjes. De pakken met cornflakes en verwanten in al dan niet gezonde samenstelling zijn in giga verpakkingen in de supermarkt verkrijgbaar.

Het aantal soorten sla is ook behoorlijk. Komen we toch over het algemeen in Nederland niet verder dan de ijsbergsla en de gewone krop en de zakjes gemengde sla, hier zijn er allerlei varianten verkrijgbaar. Romeinse sla, meer familie van de andijvie, voor de welbekende 'Ceasar salad' met geraspte parmezaanse kaas, croutons en ceasar dressing. En koolsalade met gewoon een scheut dressing erdoor voor de 'coleslaw'. Springsalad is een mengsel van meer de bladsla en spinazie wordt hier ook veel gebruikt voor salades en tussen de broodjes. En redelijke gewone sla maar dan toch niet echt een krop, voor de 'tossed salad' met een keuze uit dressings waar je niet lekker van wordt....

In Nederland is het nog niet echt bekend als groente maar hier is het in het seizoen in overvloed te koop: 'corn on the cob'. Maïskolven nog in hun bladeren in grote kisten of dozen, zo vers van het land. Bereiding: Alle bladeren eraf snijden en trekken, geduld bewaren bij de haren. Per maískolf 2 minuten in de magnetron, bij voorkeur afgedekt. Serveren met die handige pennetjes die je hier veel kunt kopen om het afhappen te vergemakkelijken en dan boter, peper en zout erop. Wij vinden het hier zó lekker dat we het minimaal eens per week eten en hebben er zelfs speciale bordjes voor. In de vorm van een maískolf.

Goh, je zou er honger van krijgen. Waren er nog niet een paar kersen over?