Wat heb je gedaan, Daan!?

We weten niet of het de geschikte tijd ervoor is maar Grote Raaf is gisteren flink met de zaag aan de slag geweest.

Hij had wat klachten...In Nederland was onze coniferen haag korter en we hoefden hem maar aan één kant bij te houden; de andere kant was natuurlijk van de buurman... Nu is ie twee keer zo lang en helemaal van ons. En dat is nog maar een klein stukje in de voortuin. Maar dat is het nadeel van het voordeel van een reuze grote tuin....

Deze boom is één van de twee 'snowballs' aan de voorkant van het huis. Ik wilde ze niet weg hebben omdat er in de lente zoveel vogeltjes in zitten. Het zou wel helpen voor het zonlicht in mijn hobbykamer als die ene weg is. De andere, deze dus, staat op de hoek. Grote Raaf heeft er een nieuwe vorm in gebracht ;-) Op deze manier staat ie niet in de weg als ie met de grasmaaier om het hoekje komt scheuren. De vorige keren kreeg ie een boom in zijn gezicht.

Het ziet er nu weer pico bello uit in de voortuin en opzij. De directe aanleiding was de schoorsteen veger die kwam inspecteren. De heren gingen het dak op. Daar konden ze ook zien hoeveel bladeren er in de dakgoot liggen. En het is nog niet eens herfst....

Nu de schoorsteen in principe klaar is voor een haardvuurtje wordt vandaag het hout gezaagd. De dikke takken worden in hapklare open haar brokken gezaagd en onder het nieuwe afdakje van het schuurtje te drogen gelegd. Het kan even duren voordat ze vuurklaar zijn, dat wel.

Zou ie ook mijn kapsel daarmee kunnen fatsoeneren of zal ik dat maar niet vragen?!

Eten van honden en katjes en andere ditjes en datjes

Je gelooft je ogen zo niet; het hele spul bij elkaar en aan het eten.

Noortje en Nipper komen alleen binnen om te eten en dan krijgt Nipper ook 's morgens en 's avonds haar shot insuline. Ze lijkt niet meer zo happy te zijn; ze lijkt niet te weten of ze naar binnen of buiten wil. Dat kan te maken hebben met dat het kouder wordt 's nachts of dat Nellie haar teveel terroriseert.

Noortje loopt regelmatig een rondje mee met de hond. Ze kletst de oren van je hoofd als ze binnen komt voor eten. Je ziet haar nauwelijks maar ze is happy, eet en drinkt goed en lijkt niet verwilderd. Ze vindt Nellie niet aardig.

Nellie is een handje vol. Twee handen vol. Ze heeft haar eigen 'kleine-poezen-brokjes' maar vindt het eten van honden- of de andere kattenbrokken ook geen punt. Haar eten staat hoger zodat Healer het niet op kan eten. De andere poezen eten hun bakjes meestal leeg. Of Healer ;-) Ze terroriseert Nipper en Noortje blaast naar haar. Ze speert door de tuin of ze een hond is en wil ook mee een rondje om. Ze is maatjes met Healer als kijkt die buiten niet naar haar om. Ze slapen wel eens op één (Healer's) kussen.

Healer (spreek uit; Hieler) is een schat! Ze staat alleen voor mij op 's morgens, is dol op 'tummy-rubs' (gaat op haar rug liggen om over haar buik geaaid worden) en niet geïnteresseerd in andere honden. Alleen in haar tak of dennenappel waar ze achter aan gaat. Ze is waaks, rustig binnen en vol van energie buiten. Favoriet is als Grote Raaf in de tuin is en zij daar ook lekker kan rennen, liggen en lopen. Ze kan er slecht tegen als de andere katten ruzie maken en hoort ze als eerste bij de voordeur. Lievelingsplek: onder mijn luie stoel.

We hebben ook nog een vis maar die is niet zo spraakzaam. Bubbles staat bij Raafje op haar kamer en Nellie doet niets liever dan er voor te gaan zitten en staren. Meestal kijken we dat niet lang aan en halen we Nellie weg.

Het is een drukte 's morgens met de beestenboel. Healer gaat uit haar dak omdat het eerste wat ik 's morgens doe een rondje lopen met haar is. De kleine poes gaat naar buiten, de groters naar binnnen. Allemaal brokjes en die spuit. Poezen weer naar buiten. Etc.

Mijn ouders zijn al weer drie weken thuis en we genieten nog na van het bezoek en de dingen die ze met en voor ons gedaan hebben. We zijn, eh, voornamelijk Grote Raaf, druk in en om het huis nu het nog kan.

Alles is weer begonnen: paardrijden, pianoles en school en zo werken we naar de winter toe. De skipassen zijn alweer aangeschaft hoewel het hier overdag nog tegen de dertig graden kan worden. Die dagen beschouwen we als kadootjes. 's Nachts koelt het al snel af en ik kan merken, als ik 's morgens vroeg met Healer wandel, dat de zon steeds later achter de berg vandaan komt.

Dat Canada ver weg is zit me deze week flink dwars. Ik heb afscheid genomen van mijn favoriete tante (meter en buurvrouw gedurende 21 jaar) via een brief en kon niet bij haar begrafenis zijn afgelopen maandag. Bovendien gaat vrijdag mijn broertje trouwen in Duitsland. Iets waar je eigelijk niet afwezig bij hoort te zijn.

Er is vast genoeg om de komende tijd over te bloggen (sorry, Ma) dus houd me in de gaten ;-)

Groeten uit de Rockies

Binnenkort staat hier de foto van ons allemaal bij Lake Louise in de Rockies. Tja, als je het touwtje vergeeet tussen de camera en de laptop schiet het niets op...

We zitten met zijn allen in de Rocky Mountains. We overnachten vannacht in Banff, in de hoofdstraat. De vorige nacht waren we in Revelstoke. Vandaag was het weer minder maar we hebben evengoed genoten van het uitzicht op Takkawakka Falls bij Field. Het weer gisteren was geweldig voor onze ' Meadow in the Sky' wandeling op bijna 1900 m hoogte bij Revelstoke. Een prachtige wilde bloemen zee met verschillende kleuren.

Morgen staat de Icefield Parkway op het programma. Onze stops zijn een beetje afhankelijk van het weer. Normaal gesproken zie je dat Banff omringd is door bergen. Nu wordt dat door het wolkendek aan het zicht onttrokken.

Qua wilde dieren zijn we nog niet verder gekomen dan de Columbia Ground Squirrel, de gewone squirrel (eekhoorn) en een brutaal vogeltje genaamd Nut Cracker of zoiets. We hopen op wat schapen, geiten of een hert morgen.

Hoewel we flink wat tijd in de auto zitten is dat ook zeer de moeite waard. De uitzichten zijn geweldig. Het aantal kleuren groen is indrukwekkend, de verscheidenheid aan kleuren in de rotsen prachtig en het water ruig en een blauwachtig groen, melkachtig tot turquoise, net welk water je bekijkt.

Met een paar dagen zijn we weer thuis dus we mogen wel zorgen dat we zoveel mogelijk zien.

We zullen voor morgen mooi weer bestellen!

De beer is los...!

De foto is genomen met een 55 mm lens zodat je hetzelfde ziet als wij zagen, de afstand is net leuk en ver genoeg ;-)

Omdat het hier bij ons zo platgeslagen heet is (in het Engels zeggen we 'freaking hot') dachten we wat afkoeling te gaan zoeken op Silver Star Mountain. De route er naar toe is normaal gesproken al leuk genoeg maar met de Terrace Mountain Fire die nog hevig tekeer ging stond de hele vallei onder de rook.

Wij hadden Silver Star het laatste gezien toen we nog skieden. Dan is het toch wel raar om alles zo groen en begroeid te zien. Natuurlijk zijn we begonnen met een kopje koffie bij Bugaboos. We hadden onze eigen hond, Healer, mee en een logeetje, Maddy. Daarmee hebben we een klein stukje van een langlauf route gelopen.

Op de terugweg keken we nog even bij een nieuw te bouwen gedeelte. Dat we toen een hertje zagen was al leuk, al was het dan eentje zonder gewei. Grote Raaf zag hem/haar toen lopen: een zwarte beer op een wat hoger gelegen riggel.

Ik heb op mijn gemakje foto's kunnen nemen want blijkbaar was er allerlei lekkers te peuzelen. Wel bleef ik in en dichtbij de auto want beren kunnen veel harder rennen dan ik en bovendien krijgen ze dan IN de auto de kriebels.

Toch mooi, hè, dat mijn ouders dat nu van hun 'to do list' kunnen afstrepen. Beer gezien.

Ze zijn er, hoor!

Gisteren vertrokken en vandaag mee naar huis genomen; (o)ma en (o)pa K. van Raafje en ouders van Raaf.

Ze liggen nu in bed en zijn meer dan het klokje rond wakker geweest. Vooral die laatste 100 km vielen erg zwaar. Ze waren in NL om zes uur vertrokken, om half 1 gevlogen en plaatselijke tijd hier om die tijd aangekomen.

Raafje was al een paar dagen lang super zenuwachtig maar volgens mij niet de enige die daar last van had. Wij knepen 'em nog een beetje toen opa vlak tevoren in het ziekenhuis belandde met een galsteen aanval. Net op tijd lieten ze hem, met het nodige papierwerk in het Engels, naar huis gaan.

Wij hadden ondertussen geen beste nacht achter de rug. Het hotel in Coquitlam was goed maar ze hadden de airco niet aangehad in de kamer. Wij kwamen half negen aan en liepen tegen een muur van hitte aan. Dat kregen we niet op tijd koel en zijn dus beurtelings van de hitte en het lawaai wakker geworden.

Ze kwamen de bocht om ongeveer een uur nadat ze geland waren. Die koffers, hè.....We zijn zo snel mogelijk het drukke Vancouver uitgegaan en hebben onderweg wat kleine pauzes gehouden. Deze foto is genomen in 'The Blue Moose' in Hope (daar hebben ze First Blood opgenomen met Sly Stallone als Rambo), onze favoriete koffiestop onderweg.

Thuisgekomen zijn ze linea recta naar beneden gegaan, kregen wij nog wat spullen in onze handen gestopt en hebben we nog even de weg gewezen naar de badkamer om de hoek. Ze zijn vast midden in de nacht straks wakker en het zal de komende paar dagen nog wel zeuren zijn.

We moeten ze maar een beetje vertroetelen...

Pinokkio

De voltallige kast in het plaatselijke theater na afloop van een geweldige voorstelling.

Raafje is deze vakantie niet naar veel kampen geweest. Of eigenlijk maar naar één maar dan wel naar een hele speciale. Vanuit Amerika kwam er een klein rood vrachtwagentje met mensen die in één week, elke week, een musical in elkaar zetten.

In het vrachtwagentje zitten de kostuums, de achtergrond en de teksten. De advertenties zijn al lang van tevoren geplaatst en op maandagmorgen komt er een groep met kinderen in allerlei leeftijden die graag willen meedoen. Op de eerste dag vinden de auditties plaats en op dag zes hebben ze twee uitvoeringen.

Raafje had een rol als één van de kinderen, met tekst. Op de foto staat ze in de middelste rij, vierde van links in de fel gekleurde kleding. Het was verbazingwekkend hoe veel je kinderen kunt leren in een week tijd. Het was een verfrissende, vrolijke en humoristische voorstelling.

We hebben met recht genoten, vooral van onze eigen drama queen.

Brand in de buurt

Gisteren zijn er branden uitgebroken in en om Kelowna. Deze foto is van vandaag en de rook is van de Terrace Mountain brand van 8,5 vierkante kilometer. Die is wel groter maar bedreigd geen huizen. Dit in tegenstelling tot de Glenrosa en de Rose Valley branden in West Kelowna.

De brand van Glenrosa beslaat 3,5 km2. Er zijn 5600 huizen geëvacueerd en niemand mag vooralsnog terug naar hun huizen. Uiteindelijk zijn er niet veel huizen die verbrand zijn, volgens de berichten.

Wij hebben ook geëvacueerden te logeren. Een moeder en drie kinderen (vader in NL), vrienden van ons. Ze hebben de nacht doorgebracht bij vrienden van hun die nu ook op de lijst staan om uit hun huis te moeten. Binnen een mum heeft het vuur zich verspreid door het gortdroge en bloedhete Westbank. Het ging zo snel dat de meesten niet meer hebben meegenomen dan wat belangrijke papieren en wat kleine dingen.

We zagen het vuur al dat we de stad uit reden maar realiseerden ons niet dat het zo hevig was/zou zijn. Dat ik 's avonds de hond uitliet, in het donker, deden mijn ogen en keel helemaal een beetje pijn van de rooklucht.

Er zijn 125 brandweermannen, 10 helikopters en 8 vliegtuigen proberen om het vuur te temmen. We zijn inmiddels meer dan 24 uur verder en de mensen weten nog niet wanneer ze terug kunnen naar hun huis.

Voor ons is er op dit moment niets te vrezen maar drukt het ons wel met de neus op de feiten. Wij moeten nodig een bepaalde boom kappen en het wordt nu wel eens tijd om ons noodpakket samen te stellen; water, eten, kaarsen, etc.