Eindelijk!

We hadden net de die dag ervoor bedacht dat als 'hij' hem nog niet had, 'wij' hem zeker nog niet zouden krijgen.
Toch viel de post op die woensdagmorgen met een ander geluid op de mat toen ik stond te strijken, de video erbij aan met CSI. Moest ik nu wel of niet gaan kijken?

De post; twee reclamefolders en 3 brieven, lag met de onderkant naar boven. In één greep pakte ik ze en draaide ze om. Meteen zag ik het. De duidelijke blauwe kleur van de stempels. Toch dus!

Even wist ik niet of ik eerst moest bellen naar P. of eerst openmaken. Toen scheurde ik de envelop snel open.
Een slecht gestencilde brief waarin duidelijk maar niet echt klantvriendelijk stond dat ze de aanvraag niet konden afhandelen en of we maar even wilden opsturen.....de paspoorten, stond er aangekruist.

Yes, yes, YES!!!!

Wij mogen naar Canada!