Aardbeien

Mijn opa -in 2005 overleden op 93-jarige leeftijd- en oma hadden vroeger aardbeien. Ze woonden in een klein, vochtig huisje aan de rand van het dorp en hadden, behalve veel bijgebouwtjes, ook een knots van een moestuin.

Sperziebonen, tuinbonen, sla, wortels, aardappels, rabarber, bietjes, spruitjes, boerenkool, bramen en vooral veel aardbeien.

Je zou het in de hedendaagse maatschappij niet zeggen als je in de supermarkt bent maar in principe zijn er niet zo lang aardbeien. In ieder geval niet gewoon uit eigen tuin. En zeker niet vroeger. Dus als er aardbeien waren had je een leuk en een vervelend ding. Opeten was het leuke van aardbeien maar voordat dat kan moest je ze eerst.....plukken!

Opa en oma hadden veel, heel veel aardbeienplantjes. En opa gunde de vogels niets dus er kwamen zeer ingewikkelde constructies met netten om de vliegende dieven buiten te houden.
Opa en oma gingen ook wel eens met vakantie. Van die georganiseerde busreizen waarbij er steevast een kaart in de brievenbus kwam met als voornaamste bericht dat 'ze het goed hadden van eten en drinken' wat dat konden ze, vooral opa.

Hoewel nooit honger geleden in de oorlog en tot zijn dood aan toe gezegend met een mager lijf, kon ie eten als een dijker. Niet alleen in de jaren dat het de dagen bestonden uit lang en hard werken maar eigenlijk tot zjin dood aan toe.

Maar ik dwaal af. Ze gingen dus graag op vakantie en dat was heel vaak.....tijdens het aardbeienseizoen. Dat was echt balen want wie was er de klos? Ikke dus!
Ik herinner me van die bloedhete zomers dat je alle middagen gebukt rondging om al die regels met aardbeienplantjes na te kijken op van die prachtig rode zomerkoninkjes. Af en toe griezelend van de slakken die daar ook een voorkeur voor hadden. En dan thuiskomen met een verbrande nek en zere rug van het plukken van die emmers vol. Regelmatig voorzagen we, in mijn ogen, de hele buurt van aardbeien omdat het gewoon te veel was om zelf op te eten.

Daaraan moest ik denken toen ik gisteren met mijn dochter en oude Raaf naar zijn tuin ging om te helpen met aardbeien plukken. Raafje is nog niet zo groot en kan dus makkelijk onder de netten door kruipen. Maar Raafje is nog een kind, snel afgeleid en zo ineens moest ze naar de wc. Nou heeft oude Raaf maar 6 regels staan in plaats van 40 maar ik had toch ook last van mijn rug na de 5 die ik gedaan had. En mijn knieën.

Maar op de een of andere manier smaakten ze nog steeds verrukkelijk. Of zou dat komen omdat ik ze altijd zo verdien?!