Misschien is het niet echt verkoop stress maar we hebben wel stress. Zeker als je hoort dat er kijkers komen voor de 3e keer en deze keer hun eigen makelaar meenemen. En dan heb ik vast weer teveel televisie gekeken want dan zie ik die mensen al moeizaam uit de auto komen met zo'n groot kartonnen bord. En die gaat toch moeilijk bij mij die spiltrappen op. ;-)
OK, dan ga je weer het hele huis door. En de avond ervoor is het verplicht strijken -voor mij- en de vloer dweilen -voor manlief- en dan is het 's morgens een laatste inspectie. Zijn de handdoeken en was uit zicht? Zijn alle gordijnen open? Dat soort dingen...
Omdat ik vandaag een extra keer moest werken -bij ons is de vakantietijd al begonnen- kon het dus niet anders dat alles gisteren klaar moest zijn. Op vaderdag. Én er moest gewoon pony gereden worden én we hadden verjaardagen.
De kijkers zouden om half 5 komen. Dus dan maar niet om half 4 uit school naar huis maar in plaats daarvan het winkelcentrum in. Even snel wat dringende dingen en een lekker ijsje/ijskoffie. Dat we daarna ook nog tijd hadden voor een rondje speeltuin om de hoek bij pianoles was heerlijk! Even een beetje rust in de tent.
Op de terugweg zijn we héél langzaam gaan rijden vlak bij ons huis. Geen onbekende auto's in de straat betekende dat we zelf thuis konden komen. Of eigenlijk huis want thuis is het pas als je de tassen laat rondslingeren, het borduurwerkje op tafel ligt en het aanrecht niet zo eng leeg meer is.
Dat bod? Dat kan nog wel even duren! Dit zijn geen mensen die over één nacht ijs gaan. En dat is misschien maar gelukkig ook. Want eerlijk gezegd hebben we deze week genoeg aan ons hoofd.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten