Raafje is weer terug

Ze is weer terug en ligt boven als een prinses te slapen.

Dinsdag bleek dat mijn bijna-met-vakantie-collega er als een berg tegenop zag om de woensdagmorgen alleen te werken. Ik herkende die vakantiestress wel; bij mij is het ook van als-ik-eerst-maar-weg-ben. Van tevoren maak ik er veel werk van, daarna heb ik er veel werk van.

Dus was het handig om Raafje weg te brengen; woensdagmorgen werken, woensdagmiddag aan de studie. Na overleg met opa en oma was een nachtje logeren ook goed dus brachten wij haar flux voor het pannekoeken eten heen.
In de loop van woensdag kwam het tweede nachtje er in het overleg bij. Nou, vooruit dan maar!

Het was handig, dat logeren. Echt waar. Maar niet gezellig. Helemaal niet leuk zo stil als het in huis is zonder onze stuiterende en jumpende dochter.

Bij de terugkeer bleek dat zij er ook zo over dacht. Het tweede nachtje was haar zwaar gevallen; ze had me (ons maar vooral mij) zo gemist. Dus we hebben lekker geknuffeld voordat ze weer in haar eigen bedje ging slapen.

Moet ik morgenochtend wel zachtjes doen want ze vindt het helemaal niks dat ik ga werken!