29 september 2007

De kaarten zijn binnen

Er kwam zojuist een telefoontje uit Canada: de kaarten zijn er!

Het gaat om de 'permanent residence card'. Ze zijn opgestuurd naar Grote Raaf zijn neef in Canada. Ze worden allleen naar een Canadees adres gestuurd en zijn eigenlijk het equivalent van een permanente verblijfsvergunning.

Met je visum kom je Canada binnen. Deze zit in je paspoort geplakt en daarbij hoort een formulier met gegevens en nummers. Als je bij de douane komt geef je aan niet op vakantie te komen maar met een visum te willen immigreren.
Daarna moet je verschillende loketten langs, onder andere om het meegebrachte formulier te ondertekenen als een soort verklaring en een lijst met goederen die je meebrengt of nog volgen te laten zien.
Eén doorslag van het formulier krijg je mee en is het bewijs van je aankomst in Canada. Door het visum geven ze een grote kras met rode viltstift.
In plaats van het visum geven ze je nu een pas; de pr-card. Deze is daarna 5 jaar geldig en met zo'n kaart is je aanwezigheid in Canada dus legaal. Je hebt ongeveer dezelfde rechten en plichten als iedere andere Canadees.

Als je kunt aantonen dat je twee van de vijf voorafgaande jaren in Canada gewoond/gewerkt hebt, wordt ie iedere keer voor opnieuw vijf jaar uitgegeven.
Na drie jaar heb je de optie om Canadees te worden. Als je dat doet vervalt de pr-card. Het is niet verplicht.

Vooralsnog zijn de enige verschillen met Canadezen zelf dat je niet op landelijk niveau mag kiezen of gekozen worden of op landelijke regeringsniveau werken. En iedere keer als je de USA binnen wilt is het een hele papieren rompslomp en kost het je geld.
Nadelen zijn er ook. Vooralsnog mag je de Nederlandse niet behouden en je komt Europa niet meer zo makkelijk in.

We hebben de kaart nodig om Canada in en uit te komen als zal het met het formulier ook wel lukken. Maar dit is makkelijker bij de douane.

Onze 'toegangskaarten' komen er per aangetekende brief aan !

1 opmerking:

annelies zei

hoi Petra
Het is gelukt kan via je blog reageren heb het vorige keer echt vier maal geprobeerd groetjes Annelies