En een soort diploma met binnenin een foto van de groep en daarbij een zakje snoepjes. Hoewel natuurlijk alle kinderen zo'n ding kregen kan Raafje trots zijn op de vorderingen die ze in een maand tijd gemaakt heeft. Daarom gaat ze ook in februari gewoon door met lessen en misschien daar ook nog.
Geen mensen om mee te skiën voor ons deze keer. En het was behoorlijk koud boven. Nu zijn we best wel verwend met de weersomstandigheden. Er is hier vrij weinig en vrijwel nooit wind dus de 'chill factor' pakt altijd gunstig uit voor ons. Deze keer, en ook vannacht, was dat toch wat minder.
Grote Raaf was Raafje tegengekomen in de lift waarbij er tranen vloeiden omdat ze koude handen had. Niets wat Daniël niet op kon lossen; ze gingen met zijn allen naar binnnen om warme chocolademelk te drinken. Toevallig waren Grote Raaf en ik elkaar ook tegengekomen maar wij hebben het bij cappucino gehouden. Lekker!
Vannacht hebben we vanwege de kou het raam, of eigenlijk de ramen, dicht gedaan. Mijn neus leek wel een ijspegel en ik had het idee dat mijn longen en neus het niet echt lekker vonden; die koude lucht iedere keer naar binnen. Het was dan ook tegen de -20 vannacht en vandaag is het niet warmer geweest dan -15. Nu ben ik niet verder geweest dan de buurtkoffie drie huizen verder en de parkeerplaats van de Superstore én Raafje naar school gebracht maar dat was lang genoeg om me er een mening over te vormen.
Grote Raaf komt zo thuis met Raafje. Dat wordt straks warme chocolademelk met marshmellows en een heerlijke Duitse koek erbij!

2 opmerkingen:
Wat een temperaturen zeg, kan me dat niet voorstellen, misschien kom ik toch maar in de zomer dan, (hahahah) ik die het altijd koud heeft! Ziet er wel gaaf uit die medaille, nou tot mails. xxxxx
gaaf hoor zo'n medaille. Ik lees nog steeds met heel veel plezier julie belevenissen.
scrapgroetjes, Rieni
Een reactie posten