Nipper in de bocht

Onze Nipper is sinds maandag officieel diabeet en ik ben gebombardeerd tot zuster.

Het moest er toch van komen; een nieuw bezoek aan de dierenarts. Het enige wat sinds de vorige keer, de tanden behandeling, verbeterd was, was haar eetlust. Toen we alles even op een rijtje zetten was het eigenlijk al duidelijk voor ons. Ze dronk de hele dag door, echt ongekende hoeveelheden voor een poes. Ze was zo duf als een konijn, lag de hele dag en overal te slapen en tot overmaat van ramp liet ze ook nog af en toe urine lopen.

In eerste instantie ging ik in overleg bij het 'Cenral Animal Hospital' bij ons in de buurt. Die adviseerde haar binnen te bregen waarbij ik kon wachten op het afnemen van een urinemonster. Daar dacht ons monster anders over dus toen kon ze blijven.....

Halverwege de dag ging de telefoon. Of we konden instemmen met bloedonderzoek wegen de hoge glucose waarden in haar urine. Tja eh, natuurlijk. Om half 5 gingen we haar halen en toen was alles al geregeld.

Nipper heeft insuline afhankelijke suikerziekte die bij 1 op de 8 katten van tijdelijke aard is. De waarden begonnen gevaarlijke vormen aan te nemen. Ik kreeg meteen 16 spuiten mee en 2.5 ml feline insuline en of ik haar dan maar even twee keer per dag wilde inspuiten daarmee. Slik. Tja, eh, natuurlijk. Aangezien ik de enige ben in huis die dat zou kunnen gaan doen moet het maar. En dus kreeg ik een spoedcursus prikken.

Ze moet ook op ander voedsel over en de pompoen die ze tegenwoordig 's morgens krijgen met blikvoer mag ook niet meer... Er leek iedere minuut wel iets anders bij te komen. Toch gaat het vast lukken!

Als je een sollicitatiebrief hier verzend hoor je meestal nooit meer wat maar van het dieren ziekenhuis bellen ze de volgende dag om te horen hoe het gaat. Dieren zijn net mensen.