In memoriam

Deze foto van Oude Raaf en Raafje is van twee maanden geleden, in juli, toen ze op een heen-en-weertje waren naar Nederland, Grote Raaf en Raafje. Dinsdag, 21 september 2010, is hij op 81-jarige leeftijd overleden. Thuis, in zijn eigen bed, met vrouw en kinderen in de buurt.

Vijftien jaar geleden werd de diagnose prostaatkanker gesteld. Wat een geluk dat we hem nog zo lang in ons midden mochten hebben. Het viel niet mee om met de gevolgen van kanker en de therapie te moeten leven maar mijn schoonvader klaagde niet. Deze week heeft hij in de strijd tegen de gemene botkanker het onderspit gedolven.

Op zulke momenten is de afstand plotseling wel heel ver. Daar in het holst van de nacht, hier in het begin van de avond. Ik was bezig aan het bakken van appeltaart voor mijn verjaardag toen we het telefoontje kregen. Raafje en ik hebben samen gehuild en geprobeerd met het verdriet wat te doen. Verder dan een telefoontje naar 'huis' kom je dan niet die avond. Je kunt nergens mee helpen, niets voor elkaar doen. Dus hebben we geprobeerd er zelf iets mee te doen.

Wat geweldig dat ze nog samen, in het voorjaar van 2008, hier zijn geweest om te zien hoe wij het hier hadden. We wisten dat hij het niet nog maals zo redden. Hij wilde het wel graag, vertelde op een gegeven moment ook dat ie gedroomd had van ons nieuwe huis wat we geprobeerd hadden te laten zien met de laptop en de webcam.

Rust zacht, lieve (o)pa.