Uit eigen tuin

Vanmorgen was ik met Heeler in de tuin aan het spelen toen ik in mijn ooghoek wat blozende wangetjes tussen het groen zag. Dichterbij gekomen zag het er nog beter uit en toen ik hier en daar in die blozende wangetjes kneep, gaven sommige wat mee.

Zie hier de allereerste oogst van perziken uit eigen tuin. Vorig jaar hadden we helemaal niets en ook dit jaar hadden we er een hard hoofd in dat dat iele boompje fruit zou dragen maar we zaten fout.
Dit is de eerste lading maar er zitten er nog tientallen in. Ze smaken heerlijk en ik zal straks gaan denken wat ik er het beste van kan gaan maken. Dat moet goed te doen zijn: recepten met perziken op internet.

Om een beetje op de zaken vooruit te lopen verklap ik alvast dat ná de perziken de appels aan de beurt zijn en dan de pruimen. Ik voel de zware verplichting om zo veel mogelijk met dit fruit te doen omdat alle bomen professioneel gesproeid worden en daar hangt een prijskaartje aan. Eigenlijk is het fruit uit eigen tuin dan gewoon duur! Een alternatief? Ja hoor, óf zelf doen óf de bomen omkappen.

Lekker, ik neem er nog eentje!

Aardbeving

Toen ik dit in de krant las ging er bij mij een belletje rinkelen. Achteraf ;-)

Ik lag nog maar net te slapen toen ik ergens wakker van werd. Het voelde een beetje als een afgeschoten kanon in de verte maar ik kon het niet thuis brengen. Ik ben op mijn balkon gaan kijken, door het huis heen gelopen en ik deed ook de voordeur open. Ondertussen vroeg ik mezelf af wat er nu aan de hand kon zijn. Wat deed mijn huis schudden?

De volgende ochtend leek het al niet belangrijk genoeg meer om er aandacht aan te besteden. Eigenlijk was ik het helemaal vergeten totdat ik dit berichtje in het plaatselijke, drie keer in de week komende, suffertje las. Een aardbeving. Huh!

Nou ja, een aardbeving van deze grootte is niet genoeg om mijn leven helemaal op zijn kop te zetten. Daar zijn andere dingen voor, blijkbaar....

Kleurendoof geworden

In Canada hebben ze een naam voor typisch mannen- en vrouwen klusjes. Die van de mannen heet een 'blue job' en de rest kun je verder invullen ;-)

Wij hadden altijd een vrij standaard verdeling en het valt soms niet mee om nu allround te worden. De eerste vuilnisdag heb ik al gemist...Gelukkig zijn er andere dingen om me druk over te maken.

Mijn klusjes waren altijd binnen eigenlijk en meer dan een aantal paardenbloemen steken en zakjes gebruiken voor in de tuin Heeler's uitwerpselen op te ruimen deed ik niet. De frituur, die bij ons buiten op het dek staat als ie in gebruik is, en de BBQ, hadden dus een onzichtbaar blauw lintje aan zich geknoopt.

Tot vorige week. We bedachten, mijn geweldige visite en ik, dat we gingen BBQ-en. Eerder hadden we al onze eigen hamburger gebouwd maar toen waren er nog reserve troepen aanwezig. Nu viel dat in eerste instantie wat tegen.

Het viel hartstikke mee. De gebruiksaanwijzing stond op het apparaat zelf, behalve wat knoppen en het kraantje, de deksel en de thermometer stelt het verder niets voor en hebben we heerlijk gesmuld van chicken wings en hot dogs. Het huis is niet gesmolten, de BBQ niet in de lucht gevlogen en Heeler heeft al haar onderdelen nog.

Die wasmachine, dat was hier een 'pink job' ;-)

Canaraaf gaat solo

De wereld verandert. Honden dragen tegenwoordig zonnebrillen en ik zag laats iemand met een shirt dat zei: " I am a dog". Om maar een voorbeeld te geven...

Veranderingen in het leven van Grote Raaf en Raaf is dat ze zich hebben opgegeven voor solo vluchten in het vervolg. Niet helemaal solo; Raafje zal altijd mee vliegen met een van hen todat ze het nest gaat verlaten.

Veel dingen gaan veranderen. Op dit moment is de ene zekerheid dat het nu nog maar alleen onzekerheden zijn. Soms zijn het uitdagingen, soms problemen, soms oplossingen. Dat verschilt soms per dag, of per uur. Het is flink tegen de wind in vliegen maar ik kom nog steeds vooruit.

In het vervolg weer nieuwe belevenissen. Of oude. Hopelijk blijf je meelezen!?

Tot gauw!

Kunstjes

Eigenlijk had ze er niet zo'n zin in om mee te gaan naar de beurs die dag.

Een vriendin van ons stond met haar stand op de beurs en ik had beloofd om langs te komen en even koffie te brengen. Raafje moest gewoon maar even mee en we zouden wel zien.

Mijn oude werkgever stond daar en ik kwam nog meer bekende gezichten tegen dus ik had het wel naar mijn zin. Raafje vond het maar zo-zo. Toen ik ook nog mijn vriendin aanbood op haar stand te passen zodat zij zelf even rond kon kijken, had Raafje er helemaal geen zin meer in. Vooral omdat ze niet op eigen houtje rond mocht kijken.

Achteraf was ze heel erg blij dat ze mee gegaan was. Deze dame had namelijk een stand met circus yoga. De diabolo's werden al gebruikt door verschillende standhouders die zich verveelden maar voor Raafje was er genoeg om uit te proberen.

De dame vroeg uiteindelijk of ze mee wilde doen met een soort demonstratie en deed toen een hele serie van kunsten met Raafje die alleen maar hoefde te doen wat ze zei. Heel gaaf vond ze dat en of ze deze dame alstjeblieft op haar verjaardagsfeestje mag hebben.

De dame maakte nog haar excuses tegen Grote Raaf; normaal gesproken kon ze het ook met volwassenen maar ze was nog herstellend van een blessure. Nou, dat vond Grote Raaf niet zo'n probleem, hij zag zichzelf nog niet daar balanceren....

Tuin Teut

Canaraaf gaat groen!

We beschikken hier (nog) niet over een groene en een grijze bak, helaas. De gewone vuilnis wordt tegen betaling van zoveel dollars per zak/vuilnisbak per maand opgehaald door een vuilniswagen. Daar hebben ze een passende plek tussen een paar bergen in. Als Canada ooit geen bergen meer heeft weten jullie wat er in de dalen ligt....

Het papier en plastic gaat in een blauwe doorschijnende zak aan de weg en wordt apart opgehaald. En het schijnt dat Vernon de eerste ter wereld is die piepschuim recycled. Kijk maar eens bij dit artikel "recycling styrofoam".

In ieder geval, wij vonden het wel tijd worden om onze groente- fruit en tuinafval niet op de vuilnishoop te laten eindigen. Kwam het even goed uit dat wij een bak achterin de tuin hebben voor precies dat doel?! ;-) Dus wij vol goede moed aan de slag: spullen overdag verzamelen in een oude yoghurt emmer en 's avonds na het eten bracht Grote Raaf het helemaal achter in de tuin waar dat ding staat.

Versneld doorspoelen naar de volgende morgen; de bak is omgeduwd! En dat gebeurde niet één maar meerder keren, ook nadat Grote Raaf deze grote stenen er om heen gelegd had. Iets met honger en brutaliteit wist iedere keer bij ons afval te komen. We hebben de bak een andere plek gegeven en gaat het gelukkig beter.

Ondertussen is het geweldig buiten hier bij ons. De blaadjes komen in rap tempo aan de bomen. De bloemen in de voortuin (een bollen erfenis van de vorige eigenaars) wisselen elkaar in een rap tempo af; vergeet-me-nietjes, krokussen, hyacinthen, tulpen, lelies. Overal in de buurt vogeltjes en buurtmensen.

We doen menshaftig pogingen om de paardenbloemen uit de tuin te bannen. Dat proces wordt gehinderd door verschillende schop-de-kip-voor-de-hond momenten en het feit dat je iedere ochtend mistens 10 nieuwe vanaf het balkon ziet. En nog meer in de tuin zelf. Of het gaat lukken weet ik niet; ze tieren welig in de buurt en niet iedereen lijkt hetzelfde plan te hebben....

We zijn het er bijna over eens dat we dit jaar geen verdere tuin pogingen gaan ondernemen op het gebied van groenten en planten. Die keuze wordt ingegeven door het water tekort. Vorig jaar mochten we, zelfs in het heetst van de zomer, nog om de dag de sprinkler aanzetten. Nu (het is april!) mag het slechts één keer in de week en omdat ons huisnummer op een 2 eindigt zijn wij op zondag nacht aan de beurt tussen 12 en 6 uur 's morgens. Als je een zwembad in de tuin hebt en een beetje lui was met vullen dan heb je nu pech; het mag niet meer.

Ik ben benieuwd wat voor effect het zal hebben op mijn dagelijkse douche 's morgens en mijn werk op de golf course...

Toerist in eigen omgeving

We hebben eind maart visite gehad. Grote Raaf zijn neef uit de buurt van Edmonton kwam langs. We hebben hen het laatste gezien met Thanksgiving en nu vlogen ze voor een weekje deze kant op.

Bij ons logeerden ze 4 nachtjes. We hadden speciaal voor deze gelegenheid de badkamer beneden zo veel mogelijk klaar gemaakt. De hal en badkamer waren vers geschilderd en de spiegelkast boven de wastafel hing.

Hoewel ik nog twee dagen moest werken was er voldoende gelegenheid om nog een beetje rond te kijken. Onder andere bij de BX Falls. Deze waterval ligt onderweg omhoog naar Silver Star. Een beetje raar is het wel. Het smeltwater van de berg is bij de parkeerplaats zichtbaar als een stroom uit een flinke rioolbuis en na de tocht omlaag; wat steile hellingen en -trappen, is het een heuse waterval geworden. Hebben we eindelijk weer eens een foto van ons alledrie.

Grappig dat je er pas echt opuit trekt als je visite hebt en je ze de omgeving laat zien. En deze viste is al anders dan anderen omdat het Canadezen zijn. Bovendien waren ze ook aan rust toe. Dus we zijn uit eten geweest (Thais), langs antiekwinkeltjes (nou ja, antiek....) en Silver Star Mountain. De tijd van het jaar is het niet om echt veel bijzonders te doen. Gelukkig kan een rondleiding door het huis altijd natuurlijk!

Op een zondag middag brachten we ze door naar Salmon Arm. Heen over de snelweg, terug de 'toeristische' route. Er was genoeg te zien!