Onbegrijpelijk gedrag

Nu ik, voor mijn werk, met een studie bezig ben zit ik regelmatig in de trein. Nou ja, zitten; 's morgens is er een plaatsje nabij de hoofdstad en daarvoor is het hangen of op de trap zitten.

Vandaag op de terugweg waren twee jongens, 14 jaar?, met een mp3-speler of Ipod irritant aan het doen in een hoek, een beetje weggedoken achter de leuningen van de stoelen ervoor.

Toen hardop er wat van zeggen niets hielp stoof de man voor mij naar ze toe om er wat van de te zeggen. Het ding ging zacht, er kwam wat tegensprekend commentaar en hij ging meteen weer hard. Ik even later er naar toe. "Kunnen jullie niet zorgen dat wij er geen last meer van hebben?". Weer commentaar en de opmerking dat 'bril' maar weer terug naar haar plaats moest gaan. Ik ze aanstaren. Provocerend: "Ken ik jou?". "Ik hoop het niet,"zei ik. Nee want dan zou ie zelfmoord plegen....

Ik terug, hier was niets mee te beginnen. Stapt die mevrouw naast die man (hoorde ze bij hem?) op, loopt op ze af en grijpt zo de snoertjes. Neemt ze een onderdeel; oordopje met snoertje, terug mee naar haar plaats. Jongen duikt voor zijn vriend langs achter haar aan. Kerel staat op en voordat ik het wist had ie het joch op de grond en zat er bovenop.

S. ging op zoek naar de conducteur, L. observeerde en M. zette haar mp3-speler harder. Ik wilde eerst weggaan maar was bang dat de man het joch wat aan zou doen. Ik sprak hem daarop aan toen hij hem in bedwang probeerde te houden terwijl het joch schoppend en scheldend er onder uit probeerde te komen. Zijn vriend stond erbij en had iets in zijn hand wat achteraf als een ketting betiteld werd.
Ik keek waar S. bleef, weifelde toen wat te doen. De jongens waren samen de andere kant op gegaan en kwamen toen terug en langs mij. Nog even een schouder vol in mijn zijkant en "mafkees" werd er gezegd.
Bij de volgende halte vond S. de conducteur die natuurlijk niets met het hele verhaal aankon.

Ik ben geschrokken. Om een heleboel dingen. Dat je op zo'n jonge leeftijd zo verschrikkelijk het bloed onder iemands nagels probeert te halen. Dat je je als volwassen vent zo laat kennen en zo'n joch te lijf gaat (ook al was ie niet aan het rammen) en dat je als volwassen vrouw je iemand's spullen uit frustratie kapot maakt. En van mezelf dat ik er dan toch weer bovenop duik.

Dit is niet de eerste keer dat ik me ergens mee ga bemoeien maar wel de laatste. Ik heb ook al mijn man in wat tenenkrommende situaties gebracht in het verleden. Ik heb nu 2 mensen beloofd me de volgende keer om te draaien en ergens anders te gaan zitten. Promise. Ik bel hoogstens nog 112 voor de (spoorweg)politie of ga heel hard rennen....Echt!

En heel hard hopen dat dit soort gedrag (nog) niet normaal is/gevonden wordt in Canada.