Raafje als zangvogel

Mijn dochter zingt in een koor. Zo eentje waar ze Kinderen-voor-Kinderen liedjes zingen. Destijds toen de echte begonnen behoorde ik tot de doelgroep. Ik kan bijna alle liedjes van deel 1 nog meezingen.
Raar om dan je dochter te horen meeblèren met 'Op een onbewoond ei-hei-land' en zo.

Het is een modern koor. Er hoort een website bij met liedjes, orkestbanden en teksten. Thuis oefenen en op de wekelijkse repetitie valt te bezien of je het echt gedaan hebt. En als je een solo wilt hebben dan moet je dat maar even laten horen.

Mijn raafje is geen zangvogeltje. Ze is een alt; net als ik en de meeste zangvogeltjes zijn sopraantjes. Maar ze heeft een leuk koppie en als je dat beweginkjes ziet maken op het podium: een genot om naar te kijken!

Ze heeft wel drie solo's. Snelle liedjes waarbij je met een beetje tekstvastheid en doorzingen heel ver komt. Eerst hadden we huisdier, toen een mobiel waar op de een of andere manier de batterijen vrij snel uit gehaald zijn en nu heeft ze vieze praatjes. Wat? Ja, dit gaat over de liedjes hoor!

Vanmiddag deden ze mee met het korenfestival in Vredenburg, Utrecht. Gelukkig geen solo want aan haar gedrag op het podium te zien was ze best moe -van de laatste tijd en vooral ná een nachtje logeren bij haar neefjes- en verveelde ze zich.
Al met al was het eigenlijk niets. We kwamen net op tijd genoeg om het t-shirt aan te trekken en in te zingen. Daarna was het optreden en weer naar huis. Een aantal liedjes waren een ongelukkige keuze maar dat vond het publiek niet erg; dat waren eigenlijk alleen onze fans.

Nu maar hopen dat eind juni het grote feest waar ze een solo mag zingen met als begeleiding een echte live-band leuker is en meer indruk maakt; een waardige afsluiting als koorlid voordat we naar Canada vertrekken.